III SA/Lu 380/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 140 (sto czterdzieści) zł tytułem uiszczonego wpisu. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania A. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2010 r., określającej niezaksięgowaną kwotę długu celnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2010 r. została doręczona A. B. w dniu 23 czerwca 2010 r. W dniu 4 sierpnia 2010 r. (data nadania) A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie ostateczna decyzja Dyrektora Izby Celnej została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 23 czerwca 2010 r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, znajdującego się w aktach administracyjnych, k - 133). Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadał na dzień 23 lipca 2010 r. Skarga wniesiona została natomiast, w dniu 4 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego). Skargę złożono więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji o 30 - dniowym terminie do wniesienia skargi do Sądu, liczonym od daty doręczenia decyzji. Podnieść należy, że w aktach sprawy znajdują się dwa pisma skarżącego: z dnia 30 czerwca 2010 r. oraz z dnia 15 lipca 2010 r., skierowane do Dyrektora Izby Celnej. W pierwszym z nich A. B. zawarł wniosek o zwrócenie się do Prokuratury Apelacyjnej o dodatkowe informacje dotyczące prowadzonego przez ten organ postępowania. Wskazując jednocześnie, że to na Dyrektorze Izby Celnej ciąży obowiązek udowodnienia lub uniewinnienia skarżącego od zarzucanych mu oszustw celnych i podatkowych. W odpowiedzi na powyższe pismo organ odwoławczy pismem z dnia 9 lipca 2010 r. wyjaśnił skarżącemu, iż strona jest uprawniona do składania wniosków dowodowych w toku prowadzonego postępowania, aż do dnia wydania decyzji przez organ. W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało zakończone decyzją ostateczną organu drugiej instancji z dnia [...] czerwca 2010 r., od której stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Z tego powodu organ nie mógł uwzględnić wniosków skarżącego z dnia 30 czerwca 2010 r. W drugim z powoływanych pism A. B., powołując się na błąd organu w oznaczeniu daty poprzedniego pisma zawarty w odpowiedzi na nie (pismo nosiło datę 30 czerwca 2010 r., organ powołał datę 23 czerwca 2010 r.), wniósł do Dyrektora Izby Celnej o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania. Odpowiadając skarżącemu na złożone pismo organ odwoławczy poinformował go, że od decyzji wydanej w dniu [...] czerwca 2010 r. przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Jednocześnie organ podniósł, że Dyrektor Izby Celnej nie jest organem właściwym do rozpatrywania wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki może zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że nie ma podstaw do uznania, że wymienione wyżej pisma skarżącego mogły być potraktowane jako skarga sądowa, mimo iż wpłynęły do organu w terminie otwartym do wniesienia skargi. Zauważyć należy, że oba pisma skierowane zostały tylko do organu celnego, a ich treść nie wskazuje na to, że skarżący domaga się kontroli sądowej decyzji organu drugiej instancji. Ponadto wymaga podkreślenia, że organ prawidłowo informował skarżącego o możliwości skorzystania z przysługujących mu praw zarówno w treści pouczenia zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak również w odpowiedziach na kolejne pisma. Jednocześnie wyjaśnić należy, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości przedłużenia terminu do wniesienia skargi. Jak słusznie natomiast zauważył organ, w przypadku wniesienia skargi z uchybieniem terminu, stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skierowanego do sądu. Skarżący takiego wniosku nie złożył. Z tych wszystkich względów, mając na uwadze, że skarga została wniesiona po terminie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę. Działając zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, orzeczono w pkt II sentencji o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 140 zł.