III SA/Lu 380/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] marca 2013 r., znak [...], w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. B. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] marca 2013 r., znak [...], w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Powodem odrzucenia skargi było nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W piśmie z dnia 11 września 2013 r. A. B. wniósł o przywrócenie uchybionego terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek podniósł, że na znajdującym się w aktach sądowych potwierdzeniu odbioru wezwania do usunięcia braków formalnych skargi widnieje podpis, który nie należy do niego. Okoliczność tą ustalił w dniu 6 września, podczas osobistego wglądu do akt sprawy. W związku z tym, że nie doręczono skarżącemu wezwania, nie znając jego treści i ewentualnych następstw z tym związanych, nie mógł uzupełnić braków formalnych, zgodnie z wezwaniem. W tej sytuacji należy przyjąć, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, gdyż został złozony po terminie. W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunki, które muszą być spełnione aby uchybiony termin mógł zostać przywrócony określa art. 87 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Podawaną przez skarżącego przyczyną uchybienia terminu był brak wiedzy o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi w związku z niedoręczeniem wezwania skarżącemu (podpis na awizo nie należy do skarżącego). Należy zwrócić uwagę, że w dniu 20 sierpnia 2013 r. skarżący odebrał odpis postanowienia z dnia 13 sierpnia 2013 r. o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu postanowienia jednoznacznie wskazano, że przyczyną odrzucenia skargi było nieusunięcie w terminie braków formalnych skargi. W dniu doręczenia postanowienia skarżący uzyskał wiedzę o wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, a zatem w tym dniu ustała powoływana przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W konsekwencji 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 27 sierpnia 2013 r. Skarżący złożył wniosek osobiście w biurze podawczym sądu w dniu 12 września 2013 r., a więc ponad dwa tygodnie po terminie. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niezależnie od powyższego trzeba wskazać, że argumentacja skarżącego co do przyczyny uchybienia terminu jest niewiarygodna i nie pozwala na przyjęcie braku winy w uchybieniu terminu. Wezwanie doręczono na adres domowy skarżącego, podpis na spornym awizo nie wskazuje w oczywisty sposób cech fałszerstwa, twierdzenia o rzekomym sfałszowaniu podpisu nie zostały w żaden sposób uwiarygodnione. Jeżeli skarżący podejrzewa popełnienie przestępstwa fałszerstwa jego podpisu, chcąc uwiarygodnić swoje twierdzenia, powinien przedstawić dokumenty świadczące o powiadomieniu organów ścigania o domniemanym przestępstwie. Wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego grafologa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią art. 106 § 3 p.p.s.a., który dopuszcza w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyłącznie dowód uzupełniający z dokumentu. Ponadto to rolą skarżącego jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Tego obowiązku nie może przerzucać na sąd. Z powyższych przyczyn sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.