III SA/Lu 381/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi B.N. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 9 września 2008 r. L. Komendant Wojewódzki Policji w L. po rozpatrzeniu odwołania od wydanych z upoważnienia Komendanta Miejskiego Policji w B. decyzji o skierowaniu na badania lekarskie i na badania psychologiczne B. N. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że dnia 22 lipca 2007 r. w M. funkcjonariusze policji poddali kontroli w ruchu drogowym B. N. poruszającego się samochodem osobowym [...] nr rej [...] prawo jazdy kat. B nr [...]. Jak wynika z protokołu urządzenia kontrolo-pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu, dwukrotnie poddano skarżącego badaniu na zawartość alkoholu w organizmie. Badania przeprowadzono o godz. 209 i 236 legalizowanym urządzeniem typu Alkometr wykazały zawartość alkoholu odpowiednio 0,53 i 0,44 mg/l wydychanego powietrza. Dnia 23 lipca 2007 r. działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3, lit.b/ oraz z art. 124 ust. 1 pkt 2 lit.a/ ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym z up. Komendanta Miejskiego Policji w B. wydana została decyzja nr 232/07 o skierowanie B. N. na badania lekarskie i psychologiczne. Jako uzasadnienie decyzji podano kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości. Rozpoznając odwołanie L. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. Jako podstawę, wskazano stwierdzenie stanu nietrzeźwości u skarżącego. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazał, iż nie zachodzą wątpliwości zarówno co do osoby sprawcy, jak też faktu prowadzenia przez niego pojazdu w stanie nietrzeźwości. Ponadto prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 14 maja 2008 r. skarżący, skazany został za prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości. Skargę na powyższą decyzję złożył B. N. wnosząc o jej uchylenie, podnosi, że decyzja ta jest dla niego krzywdząca, a ponadto badania psychologiczne są kosztowne, na które ze względu na trudną sytuację materialną i rodzinną skarżącego nie stać go. W odpowiedzi na skargę L. Komendant Wojewódzki Policji w L. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Żadne inne względy w tym zasady słuszności czy współżycia społecznego, nie mogą być brane pod uwagę. Ponadto, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy). Badając skargę według powyższych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Poczynione przez organy zarówno I i II instancji ustalenia wynikają z zebranego materiału dowodowego. Nie noszące cech dowolności jest stanowisko organów, że nie zachodzą wątpliwości zarówno co do osoby sprawcy, jak też faktu prowadzenia przez B. N. pojazdu w stanie nietrzeźwości. Podkreślić należy również, iż wyrokiem z dnia 14 maja 2008 r. (sygn. akt VK 742/07R Sąd Rejonowy w R. V Wydział Grodzki uznał B. N. winnym zarzucanego mu czynu tj. kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Podstawę materialno-prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b/ oraz ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Wskazać należy również, że decyzje podejmowane we wskazanym wyżej trybie należą do tzw. decyzji związanych. Z tych względów organ I instancji w chwili powzięcia wiadomości, że osoba kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu, winien wydać decyzję o skierowaniu osoby na badania lekarskie i na badania psychologiczne, niezależnie od toczącego się postępowania karnego. Odnosząc się do zarzutów skargi, podnieść należy, że badania te są realizowane przez uprawnione i wpisane do rejestru pracownie psychologiczne, a wysokość odpłatności za te badania reguluje § 12 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy. Orzekające w niniejszej sprawie organy Policji nie mają uprawnień w przedmiocie umarzania czy też rozkładania na raty należności z tytułu przeprowadzanych badań psychologicznych. Mając na uwadze powyższe oraz uwzględniając fakt, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. Nr 152, poz.1270), orzekł jak w sentencji.