III SA/Lu 382/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi R. O. prowadzącego Niepubliczne Przedszkole [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wykonania obowiązku z zakresu nadzoru sanitarnego oddala skargę L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez R. O. - właściciela Niepublicznego Przedszkola S. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, że organ I instancji nakazał zainstalowanie na grzejnikach centralnego ogrzewania osłon zabezpieczających przed bezpośrednim dotknięciem powierzchni grzejnika przez dzieci, z terminem realizacji do 30 września 2010 r. Organ II instancji podzielił zarzut odwołania. Stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] sierpnia 2009 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał opinię sanitarną Nr [...], w której stwierdził, że budynek przedszkola przy ul. K. [...] pod względem zgodności z projektem budowlanym w zakresie wymagań higieniczno-sanitarnym umożliwi przystąpienie do użytkowania pod warunkiem, że w terminie rozpoczęcia działalności zostanie wykonane: 1. W węzłach sanitarnych dla dzieci wentylacja mechaniczna wywiewna sterowana włącznikiem oświetlenia. 2. Na grzejnikach centralnego ogrzewania zostaną zainstalowane osłony zabezpieczające przed bezpośrednim dotknięciem powierzchni grzejnika przez dzieci. Przeprowadzona w dniu 8 czerwca 2010 r. kontrola sanitarna wykazała, że nie został wykonany drugi z wymienionych warunków. W ocenie organu odwoławczego – fakt zastosowania w placówce rozwiązania niskotemperaturowego zasilania instalacji, co podnosiła strona, nie zwalnia jej z obowiązku, który wynika wprost z § 302 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.). W przepisie tym jest mowa o pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt dzieci oraz osób niepełnosprawnych, gdzie na grzejnikach centralnego ogrzewania należy umieszczać osłony, ochraniające od bezpośredniego kontaktu z elementem grzejnym. Wskazany przepis nie jest przepisem alternatywnym i nie daje dowolności w zakresie montowania osłon w zależności od temperatury zasilania instalacji bądź elementów grzejnych. Nakazuje on jednoznacznie montowanie osłon na grzejnikach, ochraniających od bezpośredniego kontaktu z elementem grzejnym. Skargę sądową na powyższą decyzję złożył R. O., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie przepisów § 85 ust. 2 pkt 7 oraz § 302 ust. 3 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2020 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez ich błędną interpretację. Skarżący podniósł, że projektant nie zaprojektował wentylacji mechanicznej, ponieważ istnieje jedna kabina z dwoma ustępami i dwoma umywalkami oraz oknem, otwieranym z poziomu podłogi i ponad 18 m2 kubatury kabiny. Odnośnie drugiego zarzutu stwierdził, że po wydaniu opinii sanitarnej poinformował organ I instancji o tym, iż w instalacji c.o. powielono rozwiązania zastosowane w budynku z 2007 r. (pierwszy etap budowy) i wówczas nie było żadnych zastrzeżeń. Projekt techniczny instalacji c.o. został bez zastrzeżeń zaopiniowany przez uprawnionego rzeczoznawcę mgr inż. W. S.. W instalacji zastosowano nowoczesne rozwiązania techniczne, w związku z czym jej temperatura nigdy nie przekroczy 550C , zaś temperatura elementu grzejnego nie przekroczy 500C. W wydanym przez Państwowy Zakład Higieny ateście dopuszcza się bez zastrzeżeń montaż zastosowanych grzejników w placówkach oświatowych. Zdaniem Ministra Infrastruktury - § 302 ust. 3 rozporządzenia związany jest z ewentualną kwestią oparzeń poprzez dotknięcie części elementu grzejnego. Projektant instalacji c.o. zastosował urządzenia niskotemperaturowe, aby uniknąć montażu osłon na grzejnikach i ograniczyć możliwość gromadzenia się siedlisk bakterii i brudu poza nimi. W ocenie skarżącego, organy inspekcji sanitarnej nie traktują jedną miarą placówek oświatowych funkcjonujących na terenie [...], w zakresie obowiązku stosowania osłon na grzejnikach. W odpowiedzi na skargę L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia [...] sierpnia 2009 r. , znak [...] stwierdził, że zgłoszony do odbioru budowlanego budynek przedszkola przy ul. [...] , pod względem zgodności z projektem budowlanym w zakresie wymagań higieniczno-sanitarnych umożliwi przystąpienie do użytkowania pod warunkiem, że w terminie rozpoczęcia działalności zostanie wykonane: 1. w węzłach sanitarnych dla dzieci wentylacja mechaniczna wywiewna sterowana włącznikiem oświetlenia. 2. Na grzejnikach centralnego ogrzewania zostaną zainstalowane osłony zabezpieczające przed bezpośrednim dotknięciem powierzchni grzejnika przez dzieci. Kontrola przeprowadzona w dniu 8 czerwca 2010 r. wykazała, że grzejniki w pomieszczeniach przedszkola, w którym przebywają dzieci nie zostały obudowane osłonami. W tych okolicznościach organy decyzyjne prawidłowo wywiodły, że naruszony został wymóg przewidziany w § 302 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. W myśl powołanego przepisu - w pomieszczeniu przeznaczonym na zbiorowy pobyt dzieci oraz osób niepełnosprawnych, na grzejnikach centralnego ogrzewania należy umieszczać osłony, ochraniające od bezpośredniego kontaktu z elementem grzejnym. Nie ulega żadnej wątpliwości, że przepis ten ma chronić jego adresatów (dzieci i osoby niepełnosprawne) przed doznaniem obrażeń ciała ze strony nieosłoniętych grzejników centralnego ogrzewania (chodzi zarówno o obrażenia mechaniczne, jak i oparzenia). Wbrew stanowisku skarżącego, wprowadzenie rozwiązań technicznych zapewniających, że temperatura elementów grzejnych nie przekroczy 500C świadczy jedynie o spełnieniu dyspozycji zawartej w § 302 ust.1 rozporządzenia (ochrona przed ewentualnym poparzeniem). Rozwiązanie to nie może natomiast zastąpić rozwiązania przewidzianego w § 302 ust. 3 rozporządzenia (osłony na grzejnikach centralnego ogrzewania). W tym stanie rzeczy, zasadnie zastosowano art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.), w myśl którego – w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Okoliczności faktyczne wskazane w skardze nie mają jurydycznego znaczenia, w aspekcie oceny legalności zaskarżonej decyzji. Bezprzedmiotowy jest zarzut dotyczący naruszenia § 85 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia, skoro decyzje wydane w obu instancjach nie dotyczą wentylacji mechanicznej w węzłach sanitarnych dla dzieci. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).