III SA/Lu 382/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2023 r. sprawy ze skargi J. B. i R. B. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 21 czerwca 2023 r. Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie, po rozpatrzeniu odwołania wykonawcy prac geodezyjnych – R. B. i J. B., wspólników spółki cywilnej [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty Chełmskiego z dnia 10 marca 2023 r., odmawiającą przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego opracowanego w ramach zgłoszenia pracy geodezyjnej o identyfikatorze [...], dotyczącego sporządzenia mapy do celów projektowych, obejmującej obszar działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...] – Z., gmina C.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że dniu 4 listopada 2022 r. wykonawca zgłosił pracę geodezyjną (identyfikator zgłoszenia [...] polegającą na opracowaniu mapy do celów projektowych. Po wykonaniu prac wykonawca zawiadomieniem z dnia [...] 2022 r. przekazał do organu wyniki zgłoszonych prac w postaci zbiorów danych należących do zakresu baz danych BDOT500, dokumentów wymaganych przepisami wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1752 z późn. zm., dalej jako "p.g.k.") lub ich uwierzytelnionych kopii oraz operat techniczny. Dokumentacja została poddana weryfikacji i w dniu [...] 2022 r. sporządzono protokół weryfikacji wyników zgłoszonych prac geodezyjnych. W punkcie 5 protokołu jako wynik weryfikacji pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami prawa z zakresu geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi kompletności przekazanych wyników, odnotowano wynik pozytywny. W punkcie 6 protokołu, dotyczącym weryfikacji przekazanej dokumentacji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi z zakresu geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a p.g.k. oraz opracowywania wyników tych pomiarów, odnotowano wynik negatywny i w podpunktach 1 – 7 wskazano nieprawidłowości wynikające z naruszenia prawa. W punkcie 7 protokołu jako wynik weryfikacji pod względem spójności przekazywanych danych z bazami danych prowadzonymi przez ten organ odnotowano wynik negatywny i w podpunktach 1 i 2 wykazano stwierdzone w tym zakresie błędy. W punkcie 8 protokołu, jako ostateczny wynik weryfikacji prac operatu technicznego przekazanego przez wykonawcę, uwzględniający wyniki cząstkowe opisane w punktach 5-7, odnotowano wynik negatywny. W dniu 26 stycznia 2023 r. wykonawca prac ponownie zawiadomił Starostę o wykonaniu zgłoszonej pracy geodezyjnej oraz przekazał wyniki prac w postaci operatu technicznego. W sprawozdaniu technicznym odniósł się do protokołu weryfikacji wyników zgłoszonych prac geodezyjnych podnosząc, że poprawił nieprawidłowości wskazane w punktach 6.2, 6.3, 6.4, 6.6. Odniósł się także do uwag zawartych w punktach 6.1, 6.5 i 6.7. Nie zajął natomiast stanowiska co do uwag zawartych w punkcie 7 protokołu. Organ pierwszej instancji ponownie negatywnie ocenił przedłożone przez skarżących zbiory danych i innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych. Wyniki weryfikacji zawarto w protokole z dnia [...] 2023 r. nr [...]_[...]. W punkcie 6 protokołu z dnia [...] 2023 r. organ pierwszej instancji wskazał, że wykonawca nie poprawił usterek zawartych w protokole z dnia [...] 2022 r. wymienionych w podpunktach 1, 5 i 7 oraz częściowo 4. Nie przedstawił również konkretnego stanowiska co do uznania usterek za zasadne lub niezasadne. Zatem Starosta dokonał ponownej weryfikacji całości dokumentacji technicznej, stwierdzając następujące uchybienia. W podpunkcie 1 organ zarzucił podanie nieprawidłowej daty zakończenia pracy geodezyjnej – [...] 2022 r., która nie odzwierciedla faktycznie zrealizowanych czynności związanych z zakończeniem prac (złożenie podpisu elektronicznego w dniu 26 stycznia 2023 r.). Jako naruszony przepis prawa organ wskazał § 35 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych badań do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1670, dalej jako: "rozporządzenie w sprawie standardów technicznych" lub "rozporządzenie"). W podpunkcie 2 organ pierwszej instancji zarzucił nieprawidłowe przeprowadzenie wywiadu terenowego i opracowanie dokumentacji z tych czynności. Stwierdził, że mapa porównania z terenem nie zawiera informacji na temat nawierzchni jezdni oraz stabilizacji punktów granicznych. Jako naruszony przepis prawa organ wskazał § 8, § 34 ust. 2 pkt 2, § 7 oraz § 34 ust 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. W podpunkcie 3 Starosta wskazał, że przekazany plik do aktualizacji baz jest nieprawidłowy ze względu na błędne kartowanie podpór jako obiektów bazy BDOT500 o wymiarach 0,53m x 0,53m. Obiekty te wykazano jako poligony, a nie punkty. Organ wyjaśnił, że umowa z inwestorem czy projektantem nie może być sprzeczna z przepisami prawa, które wyraźnie wskazują, kiedy obiekt jest wykazywany poligonem, a kiedy punktem. Jako naruszony przepis prawa organ wskazał załącznik nr 1 pkt 2 i pkt 3 oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (Dz. U. z 2021 r., poz. 1385, dalej jako "rozporządzenie w sprawie bazy danych obiektów topograficznych"). W podpunkcie 4 Starosta zarzucił nieprawidłową redakcję sprawozdania technicznego w odniesieniu do informacji zawartych w punktach 5 i 6 tego dokumentu z dnia [...] 2022 r. Jako naruszony przepis prawa wskazał § 37 pkt 4 oraz pkt 5 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Natomiast w punkcie 7 protokołu weryfikacji z dnia [...] 2023 r. organ pierwszej instancji poddał w wątpliwość konieczność wykazywania podpór jako obiektów. Organ wskazał, że jeżeli na podstawie wywiadu terenowego oceniono, iż nie ma już obiektu podpieranego przez podpory, błędnie wykazano te obiekty bazy BDGT500 jako podpory. Mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości Starosta Chełmski w punkcie 8 protokołu jako ostateczny wynik weryfikacji odnotował wynik negatywny, o czym w dniu [...] 2023 r. poinformował wykonawcę poprzez system teleinformatyczny służący do obsługi prac geodezyjnych. W dniu następnym wykonawca pobrał protokół weryfikacji. W dniu 13 lutego 2023 r. skarżący ponownie zawiadomili Starostę o wykonaniu w całości zgłoszonej pracy geodezyjnej oraz przekazali wyniki prac w postaci operatu technicznego. Dołączyli także pismo z dnia 10 lutego 2023 r. zawierające odniesienie się do protokołu weryfikacji z dnia [...] 2023 r. Skarżący uznali nieprawidłowości wykazane podpunktach 1, 2 i 3 punktu 6 protokołu weryfikacji za bezzasadne oraz wskazali na usunięcie nieprawidłowości zawartej w podpunkcie 4, dotyczącej redakcji sprawozdania technicznego. Starosta Chełmski stwierdził, że dokumentacja techniczna nie została poprawiona i decyzją z dnia 10 marca 2023 r. odmówił jej przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W uzasadnieniu decyzji Starosta Chełmski, odwołując się do treści § 35 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych oraz art. 42 ust. 4 p.g.k., zarzucił wykonawcy prac geodezyjnych niezgodność pomiędzy datą zakończenia prac (wykazaną w sprawozdaniu technicznym), a datą podpisania całości operatu poświadczającego zgodność z oryginałem kopii dokumentów wchodzących w skład operatu. Organ podniósł, że podana w sprawozdaniu data zakończenia całości prac, to jest [...] 2022 r., nie obejmuje poświadczenia przez kierownika za zgodność z oryginałem dokumentów w operacie, który wykonał, oraz nie obejmuje daty zmian dokonanych w operacie po dwóch kolejnych protokołach negatywnych. Według organu dopiero podpisanie podpisem elektronicznym poświadcza przez kierownika dokumenty za zgodność i dopiero wtedy stają się one operatem, za który odpowiedzialność bierze kierownik i wykonawca prac geodezyjnych. Dopóki kierownik prac nie podpisze operatu podpisem elektronicznym, nie stanowi on wyników prac geodezyjnych, które podlegają weryfikacji po złożeniu ich jako załącznik do zawiadomienia o przekazaniu wyników zgłoszonych prac. Dodatkowo organ zauważył, że kwestionowana przez organ jest data zakończenia pracy geodezyjnej, o której mowa w § 37 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Zdaniem organu pierwszej instancji data [...] 2022 r., jako data zakończenia pracy geodezyjnej, jest błędna, bowiem od daty złożenia po raz pierwszy zawiadomienia o zakończeniu pracy i przedłożenia operatu technicznego w dniu [...] 2022 r. wykonawca uzupełniał dokumentację o nowe informacje i przedrukowywał sprawozdanie techniczne, mapę porównania z terenem oraz wykaz współrzędnych. Naniesienie przez wykonawcę zmian na mapie porównania z terenem np. z zakresu usunięcia drzew, wymagało również wykazania tych zmian na mapie wynikowej, czyli mapie do celów projektowych. Czynności te mieszczą się w wymienionym art. 2 pkt 1 p.g.k. katalogu prac geodezyjnych, a mianowicie wykonywaniu opracowań geodezyjno-kartograficznych na potrzeby budownictwa. Tym samym, w ocenie organu pierwszej instancji wskazana przez wykonawcę data [...] 2022 r., jako data zakończenia pracy geodezyjnej, jest tym bardziej błędna. Organ pierwszej instancji wskazał też na nieprawidłowe przeprowadzenie wywiadu terenowego i opracowanie dokumentacji z tych czynności. Stwierdził, że mapa porównania z terenem nie zawiera informacji na temat nawierzchni jezdni oraz stabilizacji punktów granicznych usytuowanych wzdłuż granicy przedmiotowej działki. Jako naruszony przepis prawa organ wskazał: § 8, § 34 ust. 2 pkt 2, § 7 oraz § 34 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Starosta stwierdził nieprawidłowość pliku do aktualizacji baz, ze względu na błędne kartowanie podpór jako obiektów bazy BDOT500 o wymiarach 0,53 m x 0,53 m, gdyż obiekty te wykazano jako poligony, a nie punkty. Zdaniem organu pierwszej instancji multipunktem przedstawia się obiekty, które reprezentuje zbiór punktów zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych. Wykazane w operacie technicznym podpory są zaś wyraźnie obiektami punktowymi. Zdaniem Starosty Chełmskiego przepisy § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz ust. 2 i ust. 3 załącznika nr 1 do wymienionego rozporządzenia należy czytać łącznie, bo określają sposób przedstawienia obiektów w bazie BDOT500 w zależności od ich geometrii w terenie. Jednocześnie umowa z inwestorem czy projektantem nie może być sprzeczna z przepisami prawa, które wyraźnie wskazują, kiedy obiekt BDOT500 jest wykazywany poligonem, a kiedy punktem. Organ wskazał na naruszenie załącznika nr 1 ust. 2 i ust. 3 oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych. Skarżący wnieśli odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Utrzymując tę decyzję w mocy Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że celem zleconej skarżącym pracy geodezyjnej było wykonanie mapy do celów projektowych obejmującej obszar działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...] Z., gm. C.. Organ odwoławczy wyjaśnił, że ogólne zasady wykonywania mapy do celów projektowych regulują przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. W świetle art. 2 pkt 7 i 7a p.g.k. oraz przepisów § 8 i § 30-33 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych obowiązkiem geodety uprawnionego wykonującego mapę do celów projektowych jest dokonanie aktualizacji mapy zasadniczej w oparciu o pomiar uzupełniający nowych elementów zagospodarowania terenu, a następnie na podstawie zaktualizowanej mapy zasadniczej sporządzenie mapy do celów projektowych. W zakresie granic nieruchomości kluczowym jest dokonanie analizy udostępnionych materiałów i stwierdzenie, czy mogą one stanowić podstawę do sporządzenia mapy do celów projektowych. Zasadniczym zadaniem analizy dokonywanej na podstawie § 7 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych jest ocena, czy udostępniona mapa spełnia wymagania mapy zasadniczej. W przypadku, gdy wyniki analizy wykażą, że udostępniony dokument nie zawiera elementów wymaganych przepisami, należy podjąć działania, w ramach których finalnie powstanie mapa zawierająca wszystkie elementy wymagane dla mapy zasadniczej. Wykonawca mapy do celów projektowych winien mieć także na uwadze przepisy § 30-33 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r., poz. 1390 z późn. zm.), określające sposób wykazywania granic w ewidencji gruntów i budynków, a tym samym na mapie zasadniczej (sytuacyjno - wysokościowej), która z kolei stanowi podstawę do opracowania mapy do celów projektowych. Odnosząc się do spornej w sprawie kwestii daty zakończenia prac geodezyjnych wskazanej w sprawozdaniu technicznym organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. Organ wskazał, że stosownie do § 37 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych sprawozdanie techniczne ma zawierać datę rozpoczęcia i zakończenia prac geodezyjnych. Powołując się zaś na art. 2 pkt 1 p.g.k., zawierający definicję pracy geodezyjnej, organ podniósł, że każdorazowe wprowadzanie zmian mających na celu usuniecie nieprawidłowości np. w sprawozdaniu technicznym, pliku wynikowym przekazywanym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub innym tworzonym dokumencie w opracowaniu geodezyjno-kartograficznym na potrzeby budownictwa, powoduje zmianę daty zakończenia wykonywania pracy geodezyjnej. Zatem z uwagi na dokonanie przez skarżących poprawy opracowania po sporządzeniu protokołów weryfikacji z dnia [...] 2022 r. oraz z dnia [...] 2023 r., o czym strona skarżąca zawiadamiała organ pierwszej instancji w dniach 26 stycznia 2023 r. i 13 lutego 2023 r., data zakończenia pracy geodezyjnej wskazana w sprawozdaniach technicznych powinna była każdorazowo ulec zmianie. Nie znalazło to natomiast odzwierciedlenia w przekazywanych sprawozdaniach technicznych. Organ zauważył jednocześnie, że przedstawiona przez skarżących odpowiedź Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii nie potwierdza prawidłowości przeciwnego stanowiska. Ponadto odnosi się do daty podpisania sprawozdania technicznego, a więc dotyczy innego zagadnienia, niż w rozpatrywanej sprawie. Organ zauważył również, że zgodnie z zawartym w piśmie pouczeniem, stanowisko Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii nie jest wiążące dla organów Służby Geodezyjnej i Kartograficznej orzekających w indywidualnych sprawach. Organ odwoławczy podzielił także stanowisko organu pierwszej instancji w kwestii zaistnienia nieprawidłowości dotyczącej niewłaściwego sporządzenia mapy porównania z terenem, w zakresie braku określenia nawierzchni jezdni oraz braku wykazanych punktów granicznych trwale stabilizowanych, zlokalizowanych wzdłuż granicy przedmiotowej działki, w pobliżu budynków. Organ podkreślił, że w świetle § 8 i § 7 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych zadaniem wykonawcy w rozpoznawanej sprawie była analiza treści mapy zasadniczej pobranej z zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod kątem jej aktualności i kompletności oraz wykazanie, zgodnie z oznaczeniem właściwym dla treści mapy zasadniczej, o czym stanowi § 34 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, na mapie porównania z terenem brakujących elementów, jakim jest rodzaj nawierzchni jezdni i punkty graniczne stabilizowane przynależne do przedmiotowej działki. Jak wskazał organ, skarżący pominęli te elementy w swoim opracowaniu, co spowodowało wadliwość dokumentacji. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał na niezasadność argumentacji strony, iż to organ powinien podjąć działania zmierzające do uzupełnienia mapy. Czynności takie wiązałyby się bowiem z wykonaniem pracy geodezyjnej, która zgodnie z art. 11 p.g.k. jest obowiązkiem wykonawcy. Odnosząc się do kolejnej stwierdzonej nieprawidłowości, organ podkreślił, że w sprawie nie był kwestionowany przez organy geodezyjne sposób pomiaru podpór, a jedynie sposób ich przedstawienia w pliku numerycznym przekazanym do aktualizacji baz danych zasobu, w tym przypadku bazy danych obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:500 -1:5000 (BDOT). Powołując się na § 34 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych oraz ust. 2 i ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych organ wyjaśnił, że z uwagi na podane przez wykonawcę wymiary podpór (0,53m x 0,53m), w dokumentacji należało zastosować reprezentację punktową w pliku numerycznym. Odnosząc się do argumentacji skarżących, że wykazanie podpór wynika z ustaleń z projektantem, organ zauważył, że zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 7a p.g.k., na mapie do celów projektowych mogą być wykazane informacje niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej. Uszczegółowieniem tego przepisu jest § 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, z którego wynika, że treścią mapy do celów projektowych są szczegóły terenowe stanowiące treść mapy zasadniczej, usytuowanie zieleni wysokiej ze wskazaniem pomników przyrody, a także określone przez projektanta lub inwestora inne szczegóły terenowe i informacje, w tym miary liniowe. To oznacza, że wykonawca oprócz danych wykazanych na podstawie treści mapy zasadniczej może wykazywać dodatkowe informacje istotne z punktu widzenia procesu projektowania. Mogą to być zarówno dodatkowe elementy zagospodarowania terenu, które nie stanowią treści mapy zasadniczej albo też wymiary elementów, np. średnica drzewa, czy jak w niniejszym przypadku – wymiary podpór lub słupów. W takim przypadku warto rozważyć zamieszczenie legendy do szczegółów lub innych informacji. Zdaniem organu odwoławczego nie można się również zgodzić z podniesionym przez skarżących argumentem, że brak przekazania danych dotyczących podpór we właściwej formie (symbolice) wynika z niedostosowania oprogramowania Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej do najnowszych przepisów. Starosta dokonał bowiem analizy przekazanego pliku i stwierdził, że jest wadliwy, a to oznacza, że dysponował odpowiednimi narzędziami do aktualizacji mapy zasadniczej. W konsekwencji organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty Chełmskiego, że stwierdzone nieprawidłowości uniemożliwiały przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników zgłoszonych prac opracowanych w ramach zgłoszenia pracy geodezyjnej o identyfikatorze [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący J. B. i R. B. wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając naruszenie: 1) art. 12b ust. 1 p.g.k., poprzez nieuzasadnione uznanie za prawidłowy zakresu weryfikacji dokonywanych przez organ pierwszej instancji, która objęła, poza wynikami zgłoszonych prac geodezyjnych, również czynności geodety w trakcie ich wykonywania oraz ustalenia materialne geodety, co do których organ nie posiadał ani wiedzy, ani ustawowo nadanego prawa do ingerowania w ich treść; 2) § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, poprzez błędną wykładnię co do zakresu czynności wykonawcy w związku ze sporządzeniem mapy porównania z terenem oraz niezakwestionowanie objęcia weryfikacją wykonaną przez organ pierwszej instancji poza wynikami prac, również czynności roboczych w toku ich wykonywania; 3) § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych, poprzez błędną wykładnię definicji i zasad prezentacji geometrycznej obiektu bazy BDOT_500 – podpora; 4) art. 6 k.p.a., przez naruszenie zasady praworządności; 5) art. 7 k.p.a., przez niedokładne wyjaśnienie stanu sprawy skutkujące nieuwzględnieniem słusznego interesu skarżących, polegające na błędnym uznaniu, że zarzut dotyczący istotnych dat zawartych w operacie technicznym zawierającym wyniki zgłoszonych i wykonanych prac, zawarty w decyzji organu pierwszej instancji, co do jego rzeczowej treści jest tożsamy z treścią usterek zawartych w protokołach weryfikacji; 6) art. 8 k.p.a., przez odstąpienie, bez uzasadnionej przyczyny, od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, co ma miejsce w niniejszej sprawie, przez wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zamiast przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów sporządzonych przez skarżących - jak w innych sprawach, a także naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej, polegające na niespełnieniu wymogu praworządności i sprawiedliwego prowadzenia postępowania; 7) art. 77 k.p.a., przez niewyczerpujące rozpatrzenie i pogłębianie materiału dowodowego, a w szczególności nieustosunkowanie się do zarzutów szczegółowo opisanych w treści odwołania oraz stanowiska wykonawcy złożonego w odpowiedzi na protokół weryfikacji [...] z dnia [...] 2023 r.; 8) art. 80 k.p.a., przez nieprzeprowadzenie swobodnej oceny dowodów; 9) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, które winno znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji, a w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz brak wyjaśnienia podstaw prawnych decyzji z przytoczeniem przepisów prawa i ich przekonywującą wykładnią. Skarżący dołączyli do skargi dokumenty na poparcie powołanych w skardze okoliczności. Ponadto na rozprawie w dniu 17 października 2023 r. złożyli dalsze dokumenty na okoliczność, że organ w innych sprawach orzeka w sposób odmienny. W odpowiedzi na skargę Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) Po przeprowadzeniu według wskazanych zasad kontroli zaskarżonej decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymującej w mocy decyzję Starosty Chełmskiego odmawiającą przyjęcia operatu technicznego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż żadna z powyższych podstaw wzruszenia zaskarżonej decyzji w sprawie niniejszej nie wystąpiła. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 12b ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z art. 12b ust. 1 tej ustawy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały wyniki zgłoszonych prac geodezyjnych, weryfikuje je pod względem: 1) zgodności z obowiązującymi przepisami prawa z zakresu geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: a) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów, b) kompletności przekazywanych wyników; 2) spójności przekazywanych zbiorów danych, o których mowa w art. 12a ust. 1 pkt 1, z prowadzonymi przez ten organ bazami danych. Wyniki weryfikacji utrwala się w protokole. Wynik weryfikacji może być pozytywny albo negatywny (art. 12b ust. 3 p.g.k.). Podstawę przyjęcia wyników zgłoszonych prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór zbiorów danych lub innych materiałów jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej (art. 12b ust. 4 o.g.k.). W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego wyniki zgłoszonych prac wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości (art. 12b ust. 6 p.g.k.). W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji (art. 12b ust. 7 p.g.k.). Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych, wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników zgłoszonych prac geodezyjnych (art. 12b ust. 8 p.g.k.). Oznacza to, że podstawę przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór tych zbiorów danych lub innych materiałów jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. W ocenie Sądu, w okolicznościach sprawy organy administracji zasadnie stwierdziły, że przedłożona przez skarżących dokumentacja zawiera nieprawidłowości, które uniemożliwiają włączenie jej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Celem sporządzonej przez skarżących pracy geodezyjnej było wykonanie mapy do celów projektowych obejmującej obszar działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...] Z., gmina C.. Stosownie do przepisu art. 2 pkt 7a p.g.k. przez mapę do celów projektowych rozumie się opracowanie kartograficzne, wykonane z wykorzystaniem wyników pomiarów geodezyjnych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające elementy stanowiące treść mapy zasadniczej lub mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2, a także informacje niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej oraz, z uwzględnieniem art. 12c ust. 1 pkt 1, klauzulę urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów, o których mowa w art. 12a ust. 1, w oparciu o które mapa do celów projektowych została sporządzona, albo oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. Zgodnie z § 30 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych mapę do celów projektowych wykonuje się dla obszaru wskazanego w zgłoszeniu prac geodezyjnych obejmującego obszar niezbędny do sporządzenia dokumentacji projektowej. Stosownie do ust. 2 § 30 tego rozporządzenia do sporządzenia mapy do celów projektowych wykonawca wykorzystuje: 1) materiały udostępnione z zasobu; 2) wyniki wykonanych pomiarów; 3) opracowania planistyczne; 4) inne dokumenty lub informacje dotyczące obszaru projektowanego zamierzenia budowlanego lub terenów sąsiednich, jeżeli mają znaczenie dla zamierzenia budowlanego. Mapę do celów projektowych kierownik prac geodezyjnych opatruje podpisem własnoręcznym, a w przypadku sporządzenia mapy do celów projektowych w postaci elektronicznej - kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem zaufanym, jeżeli możliwości techniczne podpisu zaufanego na to pozwalają (§ 30 ust. 3). Przy wykonywaniu prac geodezyjnych wykorzystuje się materiały zasobu, jeżeli wyniki analizy tych materiałów, przeprowadzone przez kierownika prac geodezyjnych pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazują na ich przydatność do osiągnięcia celu pracy geodezyjnej i dokładności określonych w § 16 oraz § 20, z uwzględnieniem zasad określonych w § 18 (§ 7 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych). Treścią mapy do celów projektowych są szczegóły terenowe stanowiące treść mapy zasadniczej, usytuowanie zieleni wysokiej ze wskazaniem pomników przyrody, a także określone przez projektanta lub inwestora inne szczegóły terenowe i informacje, w tym miary liniowe (§ 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych). Treść i skalę mapy do celów projektowych dostosowuje się do rodzaju i wielkości zamierzenia budowlanego (ust. 2). Przy redakcji mapy do celów projektowych stosuje się oznaczenia i symbole graficzne obiektów właściwe dla treści mapy zasadniczej, a jeżeli na mapie występują również inne obiekty, należy na niej umieścić stosowną legendę (ust. 3 § 32 rozporządzenia). Na mocy § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, podczas wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych, których celem jest sporządzenie mapy do celów projektowych, należy porównać treść mapy zasadniczej udostępnionej z zasobu lub mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy, ze stanem faktycznym w terenie, a wyniki przedstawić na mapie porównania z terenem ze wskazaniem na niej kolorem czerwonym elementów do usunięcia oraz elementów do pomiaru. Opracowanie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych obejmuje wykonanie analiz i obliczeń niezbędnych do zrealizowania celu prac (§ 34 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych). Przy opracowywaniu wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych: 1) obliczenia geodezyjne wykonuje się z zachowaniem zasad rachunku wyrównawczego; 2) dokumentację sporządza się z zastosowaniem oznaczeń i symboli graficznych właściwych dla treści mapy zasadniczej (§ 34 ust. 2 rozporządzenia). Bezsprzecznym jest w sprawie, że na sporządzonej przez skarżących mapie porównania z terenem (k. 25 akt administracyjnych) nie znalazło się oznaczenie rodzaju nawierzchni uwidocznionej na tej mapie jezdni. Natomiast obowiązek właściwego oznaczenia na mapie obiektu, jakim jest jezdnia, wynika z powołanych wyżej przepisów rozporządzenia w sprawie standardów technicznych oraz przepisów rozporządzenia z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej. Zgodnie z § 10 ust. 3 ostatnio wymienionego rozporządzenia standardy techniczne tworzenia mapy zasadniczej, w tym zakres jej treści dla poszczególnych skal oraz znaki umowne, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia. W załączniku nr 4 rozdział 6 obejmuje bazę danych obiektów topograficznych (BDOT500). W rozdziale tym w ust. 2 określono znaki umowne dla obiektów topograficznych. W przypadku jezdni przewidziano, że opis jezdni składa się ze skrótu "j." oraz oznaczenia rodzaju nawierzchni. Opis umieszcza się wzdłuż tych obiektów. Oznaczenia stosowane do nawierzchni: mb – masa bitumiczna, kb – kostka brukowa, pb – płyty betonowe, bt – beton, zw – żwir lub tłuczeń, gr – grunt naturalny, i – inny. Wobec braku tego rodzaju oznaczenia nawierzchni jezdni na sporządzonej przez skarżących mapie porównania z terenem, a także bezsprzecznie niewykazania na tej mapie trwale stabilizowanych punktów granicznych zlokalizowanych wzdłuż działki stanowiącej przedmiot operatu, zasadnie organ pierwszej instancji w protokole weryfikacji stwierdził nieprawidłowość w tym zakresie i tym samym naruszenie przywołanych wyżej przepisów: § 8, § 34 ust. 2 pkt 2, § 7 i § 34 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Bez wpływu dla powyższej oceny pozostają zarzuty i przedstawione przez skarżących dowody na okoliczność, iż informacja co do rodzaju nawierzchni przedmiotowej jezdni jest ujawniona w zasobie i nie zachodziła potrzeba aktualizacji mapy (zasobu), a organ w związku ze zgłoszeniem pracy wydał materiały niekompletne, niewłaściwie przygotowane. Trzeba bowiem jeszcze raz podkreślić, że stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, w ramach geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych, których celem jest sporządzenie mapy do celów projektowych, obowiązkiem wykonawcy prac jest porównanie treści mapy zasadniczej udostępnionej z zasobu ze stanem faktycznym w terenie i przedstawienie wyników na mapie porównania z terenem ze wskazaniem na niej kolorem czerwonym elementów do usunięcia oraz elementów do pomiaru. Zatem mapa porównania zawiera także elementy znajdujące się w terenie, które są albo powinny być uwidocznione na mapie zasadniczej, ze wskazaniem kolorem czerwonym elementów do usunięcia oraz elementów do pomiaru. Okoliczność, że udostępniona przez organ mapa zasadnicza nie zawierała określonych treści, a jednocześnie, jak podnoszą skarżący, dane dotyczące rodzaju nawierzchni jezdni znajdowały się w zasobie, nie zwalniała wykonawcy od obowiązku zweryfikowania i przedstawienia na mapie porównania wskazanych w zaskarżonej decyzji elementów, zgodnie ze stanem w terenie i za pomocą oznaczeń właściwych dla treści mapy zasadniczej. Na obowiązki wynikające, między innymi, z § 8 oraz § 34 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, wskazywał jednoznacznie organ pierwszej instancji w sporządzonych protokołach weryfikacji wyników zgłoszonych prac geodezyjnych. Mimo jednoznacznych wskazań w tym zakresie, opisana w protokole weryfikacji nieprawidłowość, w postaci nieoznaczenia na mapie porównania z terenem rodzaju nawierzchni jezdni oraz niewykazania na tej mapie trwale stabilizowanych punktów granicznych zlokalizowanych wzdłuż działki, nie została przez wykonawcę pracy poprawiona. W konsekwencji zasadnie organy obu instancji przyjęły opisaną nieprawidłowość za jedną z podstaw odmowy przyjęcia operatu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W ocenie Sądu trafne jest również stanowisko organów, które stwierdziły nieprawidłowość w zakresie sposobu przedstawienia w sporządzonym operacie podpór pozostałych po dawnym budynku stodoły, to jest zastosowania niewłaściwej geometrii. Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych wykaz obiektów bazy BDOT500 wraz z dozwolonymi typami geometrii określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Zgodnie z zapisami w ust. 1 tego załącznika w przypadku podpory dozwolona jest geometria w postaci: punktu, multipunktu oraz poligonu. Analogiczny zapis odnośnie geometrii w przypadku podpory uwidoczniony jest w załączniku nr 4 do tego rozporządzenia. Jednocześnie w ust. 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych przewidziano, że w przypadku gdy zgodnie z ust. 1 dla danego obiektu dopuszcza się więcej niż jeden rodzaj geometrii, należy zastosować geometrię odpowiadającą charakterowi obiektu w terenie. Z kolei w ust. 3 załącznika nr 1 zastrzeżono, że w przypadku gdy zgodnie z ust. 1 dla danego obiektu dopuszcza się reprezentację geometryczną obiektu za pomocą punktu albo poligonu, reprezentację punktową stosuje się, jeżeli średnica obiektu lub jego wymiary (podłużny i poprzeczny) są mniejsze niż 0,75 m lub równe 0,75 m. W przypadku większych obiektów stosuje się reprezentację za pomocą poligonu. Sąd podziela stanowisko organu, iż ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych znajduje zastosowanie w odniesieniu do podpór. W świetle tego przepisu, w ocenie Sądu nie ma znaczenia okoliczność, iż w przypadku obiektu, jakim jest podpora, dopuszcza się reprezentację geometryczną zarówno za pomocą punktu, poligonu, jak i multipunktu. Przepis ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych wyraźnie normuje sytuacje, kiedy właściwą reprezentację geometryczną stanowi punkt, a kiedy poligon. Dotyczy zatem rozróżnienia sytuacji zastosowania tych dwóch rodzajów reprezentacji geometrycznej, niezależnie od kwestii, że w przypadku danego obiektu (w okolicznościach sprawy – podpory), dopuszczalna jest, dodatkowo, reprezentacja geometryczna za pomocą multipunktu. Przeciwna argumentacja podnoszona przez skarżących nie jest w ocenie Sądu trafna. W sprawie pozostaje poza sporem, że podpory uwidocznione w spornym operacie mają wymiary mniejsze niż 0,75 m, a mianowicie 0,53mx0,53m. Zatem w świetle ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych nie można było zastosować w tym przypadku reprezentacji geometrycznej w postaci poligonu. Bez wpływu dla takiej oceny pozostaje akcentowana przez skarżących okoliczność, iż za zastosowaniem do podpór reprezentacji geometrycznej w postaci poligonów przemawiały potrzeby projektanta oraz, że wynikało to z charakteru obiektu w terenie. Zdaniem Sądu normy wyrażone w ust. 2 i ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych należy odczytywać łącznie. Treść ust. 2, w którym mowa o stosowaniu geometrii odpowiadającej charakterowi obiektu w terenie, musi być odczytywana w powiązaniu z zastrzeżeniem określonym w ust. 3, a dotyczącym stosowania reprezentacji geometrycznej za pomocą punktu albo poligonu, w zależności od wielkości wymiarów obiektu. Wymaga podkreślenia, że w ust. 3 jednoznacznie przewidziano, iż reprezentację punktową "stosuje się" w określonej w tym przepisie sytuacji. W takim więc przypadku o rodzaju właściwej geometrii, w postaci punktu albo poligonu, nie mogą decydować okoliczności przewidziane w ust. 2, gdyż zagadnienie to rozstrzyga treść ust. 3. Mając zatem na względzie normę ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz treść § 34 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, w myśl którego przy opracowywaniu wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych dokumentację sporządza się z zastosowaniem oznaczeń i symboli graficznych właściwych dla treści mapy zasadniczej, za trafne należało uznać stanowisko organu kwestionujące zastosowaną przez skarżących reprezentację geometryczną podpór – za pomocą poligonów. Trafnie przy tym w zaskarżonej decyzji wskazano na wynikającą z § 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych możliwość zamieszczenia na mapie do celów projektowych także określonych przez projektanta lub inwestora szczegółów terenowych i informacji, w tym miar liniowych, a zatem także wymiarów podpór i innych dotyczących ich szczegółów, w postaci legendy do szczegółów lub innych informacji. W związku z argumentacją skarżących dotyczącą niedostosowania, przed dniem 10 lutego 2023 r., oprogramowania Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej do wymogów rozporządzenia z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej i w związku z tym niemożnością wykazania podpory multipunktem, czyli zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia – zbiorem punktów, należy zauważyć, że wykonawca po raz pierwszy powołał się na tę okoliczność przedstawiając po raz kolejny wyniki prac w postaci operatu w dniu 13 lutego 2023 r., a zatem już po dniu 10 lutego 2023 r. Natomiast wcześniej tego rodzaju okoliczność nie była podnoszona przez wykonawcę, który nie deklarował, by z uwagi na charakter obiektu właściwym w okolicznościach sprawy było przedstawienie podpory multipunktem, ale powoływał się wyłącznie na odmienną wykładnię przepisów ust. 2 i ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz na potrzeby projektanta, co miało uzasadniać zobrazowanie podpór za pomocą poligonów. Z przyczyn omówionych wyżej, Sąd nie podziela jednakże stanowiska skarżących o braku podstaw do zastosowania w okolicznościach sprawy ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych. Bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, która dotyczy wyników konkretnej pracy geodezyjnej, pozostają argumenty skarżących odwołujące się do potrzeby wyjaśnienia kwestii stosowania odpowiedniego rodzaju geometrii na użytek innych spraw, o innym przedmiocie. W okolicznościach niniejszej sprawy nie budziło natomiast wątpliwości, że oba wymienione w ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie bazy danych obiektów topograficznych wymiary podpór (podłużny i poprzeczny) były mniejsze niż 0,75 m, co uzasadniało zastosowanie wskazanego przepisu. Z przyczyn omówionych wyżej prawidłowości zaskarżonej decyzji nie podważa skutecznie dołączona do skargi korespondencja z Głównym Urzędem Geodezji i Kartografii obejmująca pytanie o właściwą geometrię w przypadku szafy elektroenergetycznej o wymiarach 1,90mx0,25m, a także o dopuszczalność geometrii w postaci multipunktu w przypadku podpory o wymiarach 0.60mx0,50m i udzielone odpowiedzi. Ubocznie jedynie można zauważyć, że udzielone w tym trybie odpowiedzi nie są wiążące dla organów orzekających w indywidualnych sprawach, na co jednoznacznie wskazuje treść odpowiedzi wklejonej do pisma skarżących obejmującego stanowisko wykonawcy odnośnie do treści protokołu weryfikacji z dnia [...] 2023 r. (k. 22 akt administracyjnych). W odniesieniu do daty zakończenia prac geodezyjnych uwidocznionej w sprawozdaniu technicznym jako [...] 2022 r., wprawdzie organ odwoławczy nie odniósł się do kwestii daty opatrzenia przez kierownika prac geodezyjnych operatu technicznego, sporządzonego w postaci dokumentu elektronicznego, elektronicznym podpisem zaufanym, jednakże trafnie stwierdził, że wskazana w sprawozdaniu data nie uwzględnia niespornego w okolicznościach sprawy faktu dokonywania przez skarżących częściowej poprawy operatu w związku z jego weryfikacją przez organ pierwszej instancji. Przepis art. 2 pkt 1 p.g.k. przewiduje, że przez prace geodezyjne rozumie się: a) projektowanie i wykonywanie pomiarów: geodezyjnych, grawimetrycznych, magnetycznych oraz astronomicznych, w związku z: – realizacją zadań określonych w ustawie, – opracowaniem dokumentacji geodezyjnej dotyczącej nieruchomości na potrzeby postępowań administracyjnych lub sądowych oraz czynności cywilnoprawnych, – wykonywaniem opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych na potrzeby budownictwa, b) projektowanie i wykonywanie zobrazowań lotniczych oraz zobrazowań satelitarnych w związku z realizacją zadań określonych w ustawie lub na potrzeby pomiarów i opracowań, o których mowa w lit. a, c) obliczanie lub przetwarzanie wyników pomiarów, opracowań i zobrazowań, o których mowa w lit. a i b, d) tworzenie określonych w ustawie zbiorów danych, ortofotomapy oraz dokumentacji geodezyjnej na potrzeby postępowań administracyjnych, postępowań sądowych oraz czynności cywilnoprawnych związanych z nieruchomościami, a także wykonywanie opracowań geodezyjno-kartograficznych na potrzeby budownictwa. Z kolei powołany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepis § 37 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych stanowi, że sprawozdanie techniczne opisuje przebieg prac geodezyjnych i zawiera co najmniej: 1) określenie celu wykonanych prac geodezyjnych; 2) identyfikator zgłoszenia prac geodezyjnych; 3) wykonawcę prac geodezyjnych; 4) imię i nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych; 5) imiona i nazwiska innych osób biorących udział w realizacji prac geodezyjnych z podaniem numerów ich uprawnień zawodowych, jeżeli takie uprawnienia posiadają; 6) datę rozpoczęcia i zakończenia prac geodezyjnych; 7) opis przebiegu i wyniki wykonanych prac geodezyjnych, zawierający, w szczególności: a) zakres wykorzystania materiałów zasobu, b) zastosowane technologie i metody pomiarowe; 8) informację dotyczącą przekazywania plików do aktualizacji baz danych zasobu; 9) datę oraz imię i nazwisko osoby, która sporządziła sprawozdanie. W świetle zatem art. 2 pkt 1 p.g.k. oraz § 37 pkt 6 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych nie ulega wątpliwości, że datą zakończenia prac wykazaną w sprawozdaniu technicznym w poprawionym operacie przedstawionym w dniu 26 stycznia 2023 r., a następnie w dniu 13 lutego 2023 r., nie mogła być pierwotna data – [...] 2022 r., to jest data sprzed wprowadzonych w operacie zmian. W konsekwencji, w ocenie Sądu uznać należy, że sprawozdanie techniczne wchodzące w skład operatu zawierało datę zakończenia prac geodezyjnych niezgodną z powołanymi wyżej przepisami. W związku z zarzutami skarżących wymaga podkreślenia, że treścią zarzutów organów geodezyjnych na etapie sporządzenia protokołu weryfikacji, a następnie w decyzjach wydanych w postępowaniu administracyjnym, była właśnie data zakończenia prac geodezyjnych zawarta w sprawozdaniu technicznym. Jak wskazano też w zaskarżonej decyzji, przedstawiana przez skarżących odpowiedź Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii na zapytanie wykonawcy, nie dotyczyła kwestii daty zakończenia prac geodezyjnych, ale daty podpisania sprawozdania technicznego. Z omówionych przyczyn Sąd doszedł do przekonania, że stwierdzone nieprawidłowości operatu, dotyczące niewłaściwego sporządzenia mapy porównania z terenem, zastosowania nieprawidłowej geometrii w odniesieniu do podpór oraz wskazania w sprawozdaniu technicznym niezgodnej z przepisami daty zakończenia prac geodezyjnych, które to nieprawidłowości, mimo wykazania w protokole weryfikacji, nie zostały poprawione przez wykonawcę, uzasadniały odmowę przyjęcia operatu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom sformułowanym przez skarżących, w sprawie nie doszło do mogącego mieć wpływ na wynik sprawy naruszenia wymienionych w skardze przepisów postępowania. Nie jest w szczególności trafny zarzut, iż weryfikacja dokonana przez organ pierwszej instancji objęła również czynności robocze w toku wykonywania prac. Organy odnosiły się bowiem jednoznacznie do zagadnień, o których mowa w art. 12b ust. 1 p.g.k. Powoływany przez skarżących argument, że w innych wskazywanych przez skarżących sprawach w zbliżonych okolicznościach operaty miały być przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej, której przedmiot stanowiła konkretna praca geodezyjna sporządzona na skutek zgłoszenia nr [...] i w odniesieniu do której zachodziły omówione wyżej podstawy do odmowy przyjęcia do zasobu. Zaskarżona decyzja znajduje oparcie w przedstawionych wyżej przepisach prawa, w związku z czym niezasadny jest również zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją wyrażonej w art. 6 k.p.a. zasady praworządności. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.