III SA/Lu 389/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Protokolant Starszy asystent sędziego Dorota Winiarczyk-Ożóg po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2024 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić L. K. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – kwotę [...]zł ([...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. L. K. (skarżący) wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 maja 2019 r. w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W dniu 5 listopada 2019 r. na rozprawie skarżący zawnioskował o zawieszenie postępowania w sprawie niniejszej, z uwagi na złożenie skargi na uchwałę Rady Gminy W. z dnia 20 czerwca 2018 r. nr [...] (zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Lu 473/19), powołanej przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 5 listopada 2019 r. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt III SA/Lu 473/19. Z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 574/23 (poprzednia sygn. akt III SA/Lu 473/19), postanowieniem z dnia 13 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podjął zawieszone postępowanie. Pismem z dnia 8 stycznia 2024 r. L. K. oświadczył, że cofa swoją skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W ocenie sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi. Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć. Zwrot wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.