III SA/Lu 39/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu - w zakresie wniosku P. S. o zmianę postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 8 lutego 2016 r. w przedmiocie prawa pomocy postanawia: odmówić zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 8 lutego 2016 r. W dniu 17 marca 2016 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 marca 2016 r. Do zażalenia skarżący załączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zaznaczając w nim, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten jest kolejnym (drugim) wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożonym w sprawie niniejszej. Pierwszy wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata skarżący złożył na urzędowym formularzu w dniu 29 stycznia 2016 r. W związku z pierwszym wnioskiem o prawo pomocy, postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 r., referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od każdej opłaty sądowej w ½ części i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Od powyższego postanowienia skarżący w ustawowym terminie wniósł sprzeciw. Rozpoznając sprzeciw, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stosownie do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Postanowienie w przedmiocie prawa pomocy jest postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie. Stąd kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należy potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lutego 2016 r. Pod użytym w art. 165 p.p.s.a. pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony dotyczący przyznania prawa pomocy, nie może zostać uwzględniony. Rozpatrując ponowne żądanie skarżącego zwolnienia od kosztów sądowych, stwierdzić należy, że okoliczności sprawy nie uległy zmianie, bowiem skarżący nie wykazał, by pogorszyła się jego sytuacja materialna. We wniosku o prawo pomocy z 17 marca 2016 r., skarżący podał, tak jak poprzednio, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada majątek ruchomy (samochód marki [...]). Podobnie jak w pierwszym wniosku, skarżący wniosek uzasadnił tym że ma trudności finansowe i nie stać go na opłacenie kosztów sądowych. Wskazał, że źródłem jego utrzymania jest emerytura [...]. Wysokość tego świadczenia została ustalona w decyzji z dnia [...] r. (k-40 akt sądowych), a więc nie uległa zmianie (zmniejszeniu) od daty złożenia pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W świetle powyższego, brak jest podstaw do uznania, że sytuacja materialna skarżącego uległa zmianie w takim stopniu, że poniesienie w niniejszej sprawie kosztów sądowych w ½ części spowoduje uszczerbek jego utrzymania koniecznego. W związku z tym nie można przyjąć, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lutego 2016 r. Z tych względów oraz na podstawie art. 165, art. 167a § 1 i art. 258 § 1 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.