III SA/Lu 39/18
PostanowienieWSA w Lublinie2018-03-07
Skład orzekający: Sędzia WSA Jerzy Drwal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółka posiadająca znaczny majątek i prowadząca rentowną działalność gospodarczą, mimo posiadania krótkoterminowych zobowiązań, może zostać uznana za nieposiadającą wystarczających środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego i tym samym uzyskać prawo pomocy?Ratio decidendi
Spółka posiadająca znaczny majątek i prowadząca rentowną działalność gospodarczą, nawet jeśli ma krótkoterminowe zobowiązania, nie może zostać uznana za nieposiadającą wystarczających środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego, jeśli nie wykaże utraty płynności finansowej i nie poda wysokości należności od kontrahentów. W takiej sytuacji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Spółka T.-C. M. Ł., J. Ł. S. złożyła skargę na postanowienie Inspektor Transportu Drogowego i jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, wskazując na posiadanie przez spółkę wystarczających zasobów finansowych i majątku. Spółka wniosła sprzeciw, zarzucając nieprawidłowe ustalenia dotyczące jej możliwości płatniczych i zbagatelizowanie wysokości krótkoterminowych zobowiązań.Rozstrzygnięcie
Utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.-C. M. Ł., J. Ł. S. jawnej z siedzibą w Ł. na postanowienie Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - w zakresie sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego WSA w Lublinie z dnia 15 lutego 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.
Skarżąca Spółka we wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym jednocześnie ze skargą wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
W uzasadnieniu tego postanowienia podniesiono między innymi, że Spółka posiada wystarczające zasoby finansowe i dysponuje znacznym majątkiem w postaci środków trwałych.
Spółka wniosła sprzeciw zarzucając, że nie poczyniono prawidłowych ustaleń odnośnie możliwości płatniczych oraz zbagatelizowano wysokość krótkoterminowych zobowiązań strony.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego sąd wydaje postanowienie, w którym postanowienie referendarza zmienia lub utrzymuje w mocy.
Stosownie do art. 246 § 2 p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Przedstawiona przez skarżącą Spółkę jej sytuacja majątkowa i finansowa nie stanowi podstawy do uznania, że zostały spełnione przesłanki uprawniające stronę do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata). Podkreślić należy, że Spółka posiada znaczny majątek i prowadzi rentowną działalność gospodarczą (strona wykazuje zysk w swoim oświadczeniu). Fakt, że strona ma zobowiązania (określane mianem krótkoterminowych) nie może w tych okolicznościach świadczyć o braku środków na uiszczenie kosztów sądowych i zapłacenie wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika zwłaszcza, że strona nie podaje wysokości należności od kontrahentów. Spółka nie wykazuje też, że utraciła płynność finansową (zdolność do bieżącego regulowania zobowiązań).
Nie ma zatem podstaw do uznania, że Spółka nie posiada środków finansowych na opłacenie kosztów sądowych, jak również kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, jako rozstrzygnięcie prawidłowe.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło