III SA/Lu 391/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg Wojewódzkich na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2004 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. ([...]) oraz uchylenia decyzji Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] października 2003 r. ([...]) w sprawie kary za przejazd pojazdem ponadnormatywnym i umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Zarząd Dróg Wojewódzkich wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2004 r., znak: [...], którą Organ ten uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. ([...]) oraz uchylił decyzję Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] października 2003 r. ([...]) w sprawie nałożenia na J.K. kary za przejazd pojazdem ponadnormatywnym bez zezwolenia po drodze wojewódzkiej i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podnosząc, że skarżący nie ma przymiotu strony, w związku z czym nie jest uprawniony do wniesienia skargi w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie § 2 powołanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W związku z brzmieniem powołanego przepisu, wyróżnia się dwie grupy podmiotów mających legitymację do wniesienia skargi. Do pierwszej grupy zalicza się te, którym uprawnienie to przysługuje w celu ochrony ich naruszonego interesu prawnego. Drugą grupę podmiotów stanowią te, których uprawnienie do wniesienia skargi zostało przyznane w celu obrony cudzych spraw, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest wkroczeniem w sferę prawną określonego podmiotu. Interes prawny lub uprawnienie, ich charakter i zakres wytyczają przepisy prawa materialnego, co zgodnie podkreśla orzecznictwo sądowe. Tak więc wnoszący skargę Zarząd Dróg Wojewódzkich powinien wykazać naruszenie konkretnych praw lub uprawnień które na mocy przepisów prawa mu przysługują oraz uzasadnić to, czego jednak nie uczynił. Zaskarżona decyzja nie dotyczy sfery interesu prawnego Zarządu Dróg Wojewódzkich. Skarżący nie występuje w sprawie jako organ działający w celu ochrony obiektywnego porządku prawnego lub uprawniony na podstawie innych ustaw do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Tym samym skarga jest niedopuszczalna jako złożona przez podmiot nie mający legitymacji do złożenia skargi (zob. B. Adamiak, J. Borkowski – Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003 r., s. 441). Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.