III SA/Lu 393/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 21 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji w całości postanawia: odrzucić skargę. Wójt Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], którym organ ten uchylił w całości postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] maja 2006 r. znak [...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego obowiązku wynikającego z prawomocnej decyzji z dnia 12 grudnia 2005 r. przez inną osobę za T. i J. C., na ich koszt i niebezpieczeństwa oraz wezwania do wpłacenia w terminie do dnia 10 czerwca 2006 r. kwoty 500 zł tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, że skarżący nie jest uprawniony do wniesienia skargi w sprawie, w której rozstrzygał w I instancji o prawach i obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie § 2 powołanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W związku z brzmieniem powołanego przepisu wyróżnia się dwie grupy podmiotów mających legitymację do wniesienia skargi. Do pierwszej grupy zalicza się te, którym uprawnienie to przysługuje w celu ochrony ich naruszonego interesu prawnego. Drugą grupę podmiotów stanowią te, których uprawnienie do wniesienia skargi zostało przyznane w celu obrony cudzych spraw, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest wkroczeniem w sferę prawną określonego podmiotu. Interes prawny lub uprawnienie, ich charakter i zakres wytyczają przepisy prawa materialnego, co zgodnie podkreśla orzecznictwo sądowe. Zaskarżona decyzja nie dotyczy sfery interesu prawnego Wójta Gminy. Strona skarżąca nie występuje w sprawie jako organ działający w celu ochrony obiektywnego porządku prawnego lub uprawniony na podstawie innych ustaw do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Sąd niniejszym podziela pogląd wyrażony w uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętej w składzie 7 sędziów z dnia 19 maja 2003 r. (OPS 1/03, ONSA 2003/4/115), zgodnie z którym powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowo-administracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna jako złożona przez podmiot nie mający legitymacji do złożenia skargi (zob. B. Adamiak, J. Borkowski – Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003 r., s. 441). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.