III SA/Lu 395/21
PostanowienieWSA w Lublinie2021-07-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, jeśli jego wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla strony?Ratio decidendi
Wykonanie postanowienia o kosztach postępowania rozgraniczeniowego może zostać wstrzymane, jeżeli strona wykaże, że jego wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji, gdy strona ma niskie dochody, choruje i poniosła wydatki pogrzebowe, zapłata kwoty znacznie przekraczającej jej miesięczny dochód może stanowić zagrożenie dla jej podstawowych potrzeb bytowych, co uzasadnia wstrzymanie wykonania.Stan faktyczny
Skarżąca T. B. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. dotyczące kosztów postępowania rozgraniczeniowego, zobowiązujące ją do zapłaty kwoty 2257,50 zł. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tego postanowienia, wskazując na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 29 kwietnia 2021 r. nr SKO.41/201/GG/2021 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, że okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt II OZ 777/20 i powołane tam orzecznictwo).
W rozpoznawanej sprawie T. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Pismem z 4 lipca 2021 r. wniosła o wstrzymanie wykonania powyższego rozstrzygnięcia.
Dokonując oceny wniosku skarżącej oraz przedłożonych przez nią dokumentów sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została zobowiązana do uiszczenia kwoty 2257,50 zł, z tytułu kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Nałożony na skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i niewątpliwie skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Niemniej jednak konsekwencji zapłaty należności pieniężnej nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości i aktualnej sytuacji strony.
Z treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wynika, że jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest renta w wysokości 1300 zł. Skarżąca jest chora na nowotwór jelita grubego, cukrzycę i nadciśnienie co powoduje, że na jej comiesięczne wydatki składają się przede wszystkim wydatki na leki. Pozostałą część środków przeznacza na bieżące utrzymanie mieszkania i ubrania. Ponadto w marcu 2021 r. zmarł syn skarżącej, co wiązało się z wydatkami na ceremonię pogrzebową.
Mając na uwadze sytuację majątkową i zdrowotną skarżącej uznać należy, że wykonanie wynikającego z zaskarżonego postanowienia obowiązku zapłaty kwoty 2257,50 zł, a więc kwoty prawie dwukrotnie wyższej niż miesięczny dochód skarżącej, stanowiłoby niewątpliwie istotną dla skarżącej dolegliwość, uniemożliwiając zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Zachodzi zatem niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w postaci zagrożenia pozbawienia skarżącej środków niezbędnych dla utrzymania.
Wobec powyższego należało uznać wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia za uzasadnione.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło