III SA/Lu 396/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego - w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu [...] sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga P. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza B. z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...] ustalające koszty postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonych w miejscowości Z. t.j. działka nr [...] z działką nr [...]. W dniu [...] listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydał wyrok, którym oddalił skargę P.C.. W dniu [...]listopada 2012 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, nie posiada stałych dochodów, ani stałego zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto ochrona udzielana wnioskodawcy ma charakter tymczasowy. W myśl bowiem art. 61 § 6 p.p.s.a wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. I GZ 316/10). To na skarżącym spoczywa bowiem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać na konkretne okoliczności świadczące o tym, że w związku z wykonaniem decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest w tym zakresie wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) powinno wskazywać takie okoliczności, które pozwolą na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W sprawie niniejszej skarżący ogólnikowo tylko wskazuje w uzasadnieniu wniosku, że obecnie znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, nie posiada stałych dochodów, ani stałego zatrudnienia. Nie wskazuje jednak jakichkolwiek konkretnych okoliczności, mogących jego sytuację materialną i rodzinną potwierdzić. Uzasadnienie wniosku nie wskazuje w szczególności stanu majątkowego skarżącego i jego rodziny, nie zawiera opisu jego sytuacji rodzinnej, ani nie pozwala na ocenę, na ile wskazywane zagrożenie jest realne. Ponadto stan finansowy skarżącego i jego rodziny nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem aktu administracyjnego. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznego postanowienia, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te muszą być co najmniej uprawdopodobnione. Ponadto w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w dniu [...] listopada 2012 r. wydał wyrok oddalający skargę. Orzeczenie to zakończyło postępowanie w pierwszej instancji. W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.