III SA/Lu 398/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 6 maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez K. S. w dniu 23 września 2025 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lipca 2025 r. Wyrokiem z dnia 10 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 6 maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 sierpnia 2025 r. (k. 217). W dniu 12 września 2025 r. pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z pouczeniem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpocznie bieg od dnia doręczenia opinii, został doręczony skarżącemu w dniu 22 września 2025 r. (k. 229). W dniu 23 września 2025 r. skarżący K. S. wniósł skargę kasacyjną, która została przez niego osobiście sporządzona i podpisana (k. 251). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje stronie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik przedłożył opinię niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dlatego też wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 177 § 4 p.p.s.a. jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. Przy tym art. 177 § 5 p.p.s.a. stanowi, że przepisu § 4 zdanie trzecie nie stosuje się, jeżeli sąd stwierdzi, że opinia nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. W takim przypadku sąd zawiadamia o tym właściwą okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych, Krajową Radę Doradców Podatkowych lub Krajową Radę Rzeczników Patentowych, która wyznacza innego pełnomocnika. Tego rodzaju sytuacja nie ma jednak miejsca w niniejszej sprawie, gdyż analiza opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wskazuje, że opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej zgodnie z art. 177 § 4 p.p.s.a. biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpisu opinii, to jest od dnia 22 września 2025 r. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni. Termin ten został w okolicznościach sprawy zachowany. Jednakże skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego w dniu 23 września 2025 r. podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 tego artykułu, które nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie. Wyjaśnić należy, że ustawowe określenie dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników prawnych jest związane z wysokimi wymogami formalnymi skargi kasacyjnej. Przymus adwokacko-radcowski opiera się na założeniu, że powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanym prawnikom zapewni jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, umożliwiający sądowi II instancji dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Wymogi jakie stawia skardze kasacyjnej art. 176 p.p.s.a. sprawiają, że musi być ona sporządzona przez osoby profesjonalnie trudniące się obsługą prawną. Powyższy wymóg ma charakter materialnoprawny, nie podlega tym samym sanowaniu (zob. komentarz do art. 175 [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, R. Stankiewicz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 9, 2025 i przytaczane tam orzecznictwo). Należy także zaznaczyć, że treść art. 177 § 4 zdanie trzecie p.p.s.a. nie oznacza, że strona może samodzielnie wnieść skargę kasacyjną. Nadal bowiem obowiązują rygory przewidziane w art. 175 p.p.s.a. Dlatego też w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej strona, która chce z tego środka zaskarżenia skorzystać, musi ustanowić pełnomocnika z wyboru, ponieważ ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie jest już możliwe (zob. B. Dauter, komentarz do art. 177, teza 9 [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024). W niniejszej sprawie skarżący, niebędący osobą wymienioną w art. 175 § 2 p.p.s.a., wniósł skargę kasacyjną sporządzoną samodzielnie i osobiście podpisaną. Tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymogu z art. 175 § 1 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że skarżący był pouczony o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego oraz o tym, że niezachowanie tego wymogu powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej (k. 111 akt sprawy). Stosownie do art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez osobę uprawnioną stosownie do art. 175 p.p.s.a., podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako skarga z innych przyczyn niedopuszczalna. Z omówionych przyczyn i na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. należało odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego w dniu 23 września 2025 r. Można przy tym zauważyć, że dotychczas nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi kasacyjnej, która w tym terminie może być wniesiona z zachowaniem wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w postanowieniu.