III SA/Lu 4/15
PostanowienieWSA w Lublinie2015-02-04
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego i określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego będącego rolnikiem?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji stwierdzającej powstanie długu celnego i określającej jego kwotę oraz kwotę podatku od towarów i usług może zostać wstrzymane, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Sąd, rozpatrując wniosek o wstrzymanie, ocenia ryzyko wystąpienia tych okoliczności, wyważając interes publiczny i indywidualny strony, a nie bada skargi co do jej istoty.Stan faktyczny
Skarżący W. C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą stwierdzenia powstania długu celnego i określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jako rolnik z niewielkimi dochodami, egzekucja ponad 100 tys. zł uniemożliwi mu funkcjonowanie i prowadzenie działalności gospodarczej. Podkreślił, że ustanowiona na jego nieruchomości hipoteka na rzecz organu może zostać sprzedana w trakcie postępowania sądowego.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
W. C. wniósł Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług. Organ określił kwotę cła w wysokości 111.798,00 zł, zaś kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 4551 zł.
W skardze W. C. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest rolnikiem i niewielkie dochody z pracy w gospodarstwie muszą wystarczyć na utrzymanie całej rodziny. Przeprowadzenie postępowanie egzekucyjnego w zakresie kwoty ponad 100 tys. zł uniemożliwi skarżącemu funkcjonowanie, zakup niezbędnych środków produkcyjnych, a w konsekwencji osiągnięcie dochodu z gospodarstwa w następnym roku. Skarżący podniósł, że na rzecz organu została ustanowiona hipoteka na nieruchomości skarżącego, a jej sprzedaż w tracie postępowania przed sądem uniemożliwi mu prowadzenie działalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Tym samym, nie jest wymagane, aby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2434/11).
Należy podkreślić, że rozpatrując wniosek skarżącego, Sąd nie badał skargi co do jej istoty, lecz oceniał ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, wniosek W. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdyż w okolicznościach niniejszej sprawy zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy wynika, że należności z tytułu długu celnego i podatku od towarów i usług są objęte egzekucją. Skutki wywołane wykonaniem tej decyzji mogą zatem przekładać się na sytuację faktyczną skarżącego.
Choć nie jest to wyrażone wprost w art. 61 p.p.s.a, Sąd stoi na stanowisku, że oceniając podstawy do ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinien dokonać wyważenia interesu publicznego i interesu indywidualnego strony skarżącej. W ocenie Sądu w okolicznościach badanej sprawy zdecydowanie poważniejsze jest niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków niż potencjalny negatywny wpływ dla interesu publicznego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło