III SA/Lu 40/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji . z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia dyscypliny służbowej w zakresie wniosku o zwrot wpisu sądowego postanawia: zwrócić D. G. uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 złotych. Pismem z dnia 16 grudnia 2011 r. D.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 23 listopada 2011 r., nr 16, w przedmiocie stwierdzenia naruszenia dyscypliny służbowej. Do skargi dołączył dowód uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych. Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę D.G. na w/w rozkaz personalny. W piśmie z dnia [...] maja 2012 r. skarżący wniósł o zwrot uiszczonego wpisu od skargi podnosząc, że przedmiotowa sprawa dotyczyła naruszenia dyscypliny służbowej, a z art. 239 pkt 1 lit. d/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., wynika, że nie miał obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy naruszenia dyscypliny służbowej przez funkcjonariusza Policji, które to sprawy zostały zaliczone do stosunków pracy i służbowych. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d/ p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Zatem ustawowe zwolnienie od obowiązku uiszczania kosztów sądowych sprawia, że wpis w niniejszej sprawie, należy zwrócić skarżącemu, co wynika z art. 225 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 225 i art. 232 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.