III SA/Lu 409/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy inspektor Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach p o s t a n a w i a: postępowanie w sprawie zawiesić na mocy art. 125 par. 1 p. 1 ppsa [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono m. in., że przepisy ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), stanowiące podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia (w tym art. 129 ust. 2 i inne), nie naruszają postanowień Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.). Zdaniem organu, w ocenie autora projektu ustawy o grach hazardowych, którym był Minister Finansów, ustawa ta nie zawiera przepisów technicznych, w związku z czym nie podlegała procedurze notyfikacji. Przepisy dotyczące takich zagadnień wyłączono do odrębnego projektu, tj. projektu ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, które 19 stycznia 2010 r. zostały przyjęte przez Radę Ministrów. Wnioskiem z dnia 22 grudnia 2010 r. strona skarżąca zwróciła się o zawieszenie postępowania ze względu na skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w analogicznej sprawie, oznaczonej sygn. akt: III SA/Gd 262/10, pytania prawnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Dyrektor Izby Celnej w piśmie z dnia 31 stycznia 2011 r., wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 16 listopada 2010 r., sygn. akt: III SA/Gd 262/10 przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne o treści: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych". W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał m.in. że od odpowiedzi na powyższe pytanie zależy stwierdzenie czy ustawa z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych podlegała notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE, a ca za tym idzie, czy jej przepisy mogły być stosowane przez organy administracji, skoro bezspornie notyfikacji ustawy w omawianym trybie zaniechano, zaś ETS jednoznacznie stwierdził (wyrok z 26 września 2000r. w sprawie C 443/98 Unilever), że skutkiem prawnym niedopełnienia obowiązku notyfikacji jest niemożność zastosowania przepisów technicznych, na którą można powoływać się w postępowaniu między jednostkami. W ocenie sądu, odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na zadane pytanie prawne, będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej, bowiem przepisy ustawy z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (w tym art. 129 ust. 2 i inne) stanowiły materialno-prawną podstawę decyzji, będącej przedmiotem zaskarżenia. Z tych względów, sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w sprawie. .