III SA/Lu 411/11

PostanowienieWSA w Lublinie2011-09-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego, ze względu na obawę nastąpienia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał dostatecznie istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA. Wskazana obawa utraty pamiątek rodzinnych oraz zła sytuacja majątkowa skarżącego nie stanowią wystarczających podstaw do wstrzymania wykonania decyzji, gdyż obowiązujący system prawny przewiduje inne mechanizmy ochrony dłużnika przed nadmierną szkodą w drodze egzekucji.
Stan faktyczny
Skarżący J. G. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego. Wraz ze skargą wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na obawę nastąpienia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków w związku z przymusowym wyegzekwowaniem świadczenia oraz utratą przedmiotów o znaczeniu emocjonalnym. Skarżący wskazał również na swoją trudną sytuację majątkową.
Rozstrzygnięcie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby celnej z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że zachodzi obawa nastąpienia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków w związku z przymusowym wyegzekwowaniem świadczenia w kwocie [...] zł i pozbawieniem skarżącego przedmiotów o niewielkiej wartości materialnej, ale o dużym znaczeniu emocjonalnym, jak pamiątki rodzinne. Skarżący nie ma majątku, a żyje dzięki wsparciu rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r., sygn. I GZ 316/10). W ocenie sądu skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, nie wykazał dostatecznie istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazana w uzasadnieniu wniosku obawa o utratę bliżej nieokreślonych pamiątek rodzinnych nie jest okolicznością dającą podstawę do uznania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również zła sytuacja majątkowa skarżącego nie może być podstawą wstrzymania wykonania decyzji, bowiem obowiązujący system prawa przewiduje inne zabezpieczenie interesów osób w stosunku do których prowadzona jest egzekucja. Obowiązujące regulacje chronią dłużnika przed poniesieniem nadmiernej szkody w drodze ewentualnej egzekucji należności. Skoro zatem skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., na podstawie przytoczonego przepisu należało orzec jak postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło