III SA/Lu 412/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi O.spółki z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy zmiany decyzji ostatecznej o udzieleniu zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach p o s t a n a w i a: postępowanie w sprawie zawiesić do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II SA/Po 549/10. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w związku z art. 8 i art. 129 ust. 1, oraz art. 135 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540), po rozpatrzeniu odwołania "O." sp. z o.o. od decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2010 r. odmawiającej Spółce zmiany ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2009 r. udzielającej zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], dotyczącej lokalizacji punktów gry na automatach o niskich wygranych w części załącznika nr 1 w poz. 50 - Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której domagała się jej uchylenia ze względu na wskazane naruszenia prawa. Naruszenie to skarżąca dostrzegła m. in. w zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) pomimo ich bezskuteczności z uwagi na brak notyfikacji ustawy do Komisji Europejskiej zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 261/10 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustalającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy, należy taki przepis ustawy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych z zakresie zmiany miejsca urządzania gry. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/PO 549/10 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne, czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. W ocenie sądu, odpowiedź na pytanie prejudycjalne przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zawiera przepisy techniczne, które winny być notyfikowane przez Komisję Europejską, a co za tym idzie, czy przepisy ustawy mogły być stosowane przez organy administracji jest zagadnieniem mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem bezspornym jest fakt, że procedury notyfikacyjnej nie przeprowadzono. Również uzyskanie odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie uzasadnione jest zawieszenie postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w sprawie II SA/PO 549/10.