III SA/Lu 416/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. skarżący G. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] stycznia 2008 r. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Zaskarżona decyzja została doręczona zarówno ustanowionemu w postępowaniu administracyjnym profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu [...] lipca 2009 r., oraz skarżącemu w dniu [...] lipca 2009 r. Wskazana decyzja zawierała pouczenie o 30 - dniowym terminie do złożenia skargi do sądu. Skarżący nadał skargę, przesyłką poleconą w urzędzie pocztowym w dniu [...] sierpnia 2009 r., o czym świadczy stempel pocztowy na kopercie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Stwierdzić należy, iż organ administracji w takiej sytuacji zobowiązany jest doręczyć pismo pełnomocnikowi, o którego ustanowieniu został powiadomiony. Przepis ten nakazuje doręczanie pism pełnomocnikowi, lecz nie zakazuje doręczeń pod adresem strony, co oznacza, że w sytuacji, gdy pismo zostało doręczone pełnomocnikowi strony oraz samej stronie (jak w przedmiotowej sprawie), prawnie skuteczne jest doręczenie pisma pełnomocnikowi strony. Doręczenie decyzji stronie ma w takim przypadku znaczenie jedynie informacyjne. Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 5 listopada 2004 r., sygn. akt: V SA/Wa 2091/04: "jeżeli zachodzi taka sytuacja, że pismo zostało doręczone zarówno stronie jak i jej przedstawicielowi lub pełnomocnikowi to pismem prawidłowo doręczonym będzie pismo doręczone przedstawicielowi lub pełnomocnikowi i w konsekwencji to doręczenie będzie wywoływać skutki prawne ( ... )". Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona przez G. K. w dniu [...] sierpnia 2009 r., została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Zaskarżoną decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 %. alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży doręczono zarówno stronie, jak i jej pełnomocnikowi (adwokat D. S.). Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczynał swój bieg od dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi, a nie stronie. Wobec czego w przedmiotowej sprawie rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi należy liczyć od dnia [...] lipca 2009 r. (data doręczenia decyzji pełnomocnikowi). Zatem termin do złożenia skargi w niniejszej sprawie upływał w dniu [...] sierpnia 2009 r., (ostatni dzień terminu przypadał na dzień [...] sierpnia 2009 r. (sobota), a zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy). Termin ten upłynął bezskutecznie, natomiast skarga została złożona w dniu [...] sierpnia 2009 r. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi na wskazaną decyzję. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.