III SA/Lu 417/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i M. G. na uchwałę Rady Powiatu w K. z dnia [...] maja 2020 r., [...] w przedmiocie zatwierdzenia programu naprawczego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w K. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. M. kwotę [...]zł ([...] złotych) uiszczonego wpisu od skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuci skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. A. M. i M. G. (dalej jako "skarżący") w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zaskarżyli uchwałę Rady Powiatu w K. z dnia [...] maja 2020 r., [...] w przedmiocie zatwierdzenia programu naprawczego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w K.. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu w K. wniosła o odrzucenie skargi. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920), dalej jako "u.s.p.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego unormowania wyraźnie wynika, że legitymację do zaskarżenia uchwały rady gminy ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej. Interes prawny musi wynikać z przepisu prawa materialnego. Musi to być przepis, z którego dla danego podmiotu wynikają prawa lub obowiązki pozostające w związku z konkretnym rozstrzygnięciem. Innymi słowy, interes prawny będzie posiadał taki podmiot, któremu obowiązujące przepisy przyznają określone uprawnienia lub nakładają na podmiot wymierne obowiązki. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa. W przeciwieństwie do postępowania prowadzonego na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, stroną postępowania toczącego się na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Skarga wnoszona na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym nie ma charakteru actio popularis - nie jest skargą wnoszoną w interesie publicznym. Nie wystarczy zatem samo powołanie się na przysługujący skarżącemu interes prawny lub wykazanie ewentualnych sprzeczności z prawem zaskarżonej uchwały. Konieczne jest wykazanie, jakie konkretne prawa lub uprawnienia danego podmiotu zostały naruszone. W orzecznictwie podkreśla się, że potencjonalne zagrożenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia nie stwarza legitymacji skargowej na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p. W skardze do sądu skarżący podnieśli, że stwierdzenie nieważności uchwały leży w ich interesie, bowiem uchwała otwiera drogę do likwidacji Oddziału G.-P.-N. SP ZOZ w K., czego konsekwencją będzie rozwiązanie stosunku pracy z "częścią skarżących". Skarżący wskazali, że A. M. występuje jako radny Rady Powiatu [...] w interesie mieszkańców powiatu k. , którzy w przypadku likwidacji oddziału utracą w dużej mierze dostęp do opieki zdrowotnej na terenie powiatu, co może powodować zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców. Natomiast M. G. występuje jako członek Z. Z. Z. P. i P. przy SP ZOZ w K. w imieniu pracowników oddziału, ponieważ brak uzyskania opinii organizacji związkowej pozbawił organizację związkową prawa do wykonywania swoich ustawowych obowiązków. W ocenie sądu, podniesione w skardze twierdzenia skarżących nie pozwalają na przyjęcie, że skarżący posiadają interes prawny w zaskarżeniu uchwały, której przedmiotem jest zatwierdzenie programu naprawczego S. P. Z. O. Z. w K.. Wyjaśnienia przede wszystkim wymaga, że korzystanie z uprawnień radnego nie obejmuje uprawnienia do zaskarżenia uchwał organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, w których podejmowaniu radny uczestniczył, ani też innych uchwał organu stanowiącego lub wykonawczego, z wyjątkiem przypadków, gdy zaskarżona uchwała dotyczy indywidualnej sytuacji konkretnego radnego, przykładowo uchwała o odwołaniu przewodniczącego rady (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 września 2009 r., sygn. akt II OSK 461/09). Kompetencje do zaskarżania uchwał i ich wykonywania przysługują organom samorządu, a nie poszczególnym radnym, uczestniczącym w podejmowaniu uchwał. Zaskarżona uchwała nie dotyczy indywidualnych praw lub obowiązków skarżącego A. M.. Natomiast troska o dostęp mieszkańców do opieki zdrowotnej na terenie powiatu oraz obawa o ewentualne zagrożenie życia i zdrowia mogą wskazywać jedynie na interes faktyczny skarżącego, a nie prawny. Nie można zatem uznać, że A. M. piastujący funkcję radnego Rady Powiatu K. wykazał, że przepisy zaskarżonej uchwały naruszały jego konkretne uprawnienie lub obowiązki. Z akt sprawy nie wynika również, aby skarżący działał w imieniu grupy mieszkańców powiatu, którzy wyrazili na to pisemną zgodę (art. 87 ust. 3 u.s.p.). Interesu prawnego do zaskarżenia uchwały, której przedmiotem jest zatwierdzenie programu naprawczego S. P. Z. O. Z. w K. nie można również wywieść z samego faktu bycia członkiem zarządu Z. Z. P. i P. przy SP ZOZ w K.. Powołany przez skarżących w skardze przepis art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. 2019 r. poz. 263 z późn. zm.), stanowi, że organizacja związkowa, reprezentatywna w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego, ma prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych, z wyjątkiem założeń projektu budżetu państwa oraz projektu ustawy budżetowej, których opiniowanie regulują odrębne przepisy. Przepis ten stanowi źródło interesu prawnego danej organizacji związkowej uprawniające do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jedynie w granicach naruszenia prawa tej organizacji do opiniowania danego projektu aktu prawnego. Co istotne, dotyczy to wyłącznie organizacji związkowej. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby skarżąca M. G. występowała w imieniu powołanego wyżej związku zawodowego. Z tego względu powyższy przepis nie może stanowić podstawy do zaskarżenia przez nią uchwały Starosta z dnia [...] maja 2020 r., [...]. Z akt sprawy nie wynika również, że skarżąca działała w imieniu grupy mieszkańców powiatu (pracowników Oddziału G.-P.-N. SP ZOZ w K.), którzy wyrazili na to pisemną zgodę (art. 87 ust. 3 u.s.p.). Zaskarżona uchwała w żaden sposób nie dotyczy indywidualnej sytuacji skarżącej M. G.. Nie nakłada na skarżącą jakichkolwiek obowiązków i nie pozbawia uprawnień. Zarzut, że "z częścią skarżących rozwiązany stosunek pracy", który to zarzut odnosić się ma – jak można się domyślać – do skarżącej M. G., jest całkowicie nieuzasadniony. Z zaskarżonej uchwały nie wynika, by zobowiązywała ona właściwy organ do rozwiązania stosunku pracy ze skarżącą. Skarżąca nie wykazała zatem, że uchwała narusza jej konkretne uprawnienia lub obowiązki. Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.