III SA/Lu 42/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny postanawia: odrzucić skargę. Z. K. w dniu [...] grudnia 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wskazując w punkcie IV skargi jako przedmiot zaskarżenia decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] września 2021 r., nr [...] r. w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny. Skarga wniesiona na powyższą decyzję została wpisana do repertorium pod sygnaturą III SA/Lu 42/22. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w L. wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Organ wyjaśnił, że skarżący wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2020 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji o wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany czas wolny, wraz z odsetkami. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. Komendant Powiatowy Policji odmówił skarżącemu przyznania i wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany czas wolny. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, decyzją nr [...] z dnia [...] września 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w L. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Obie decyzje zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 1088/20. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją nr [...] z dnia [...] września 2021 r. Komendant Powiatowy Policji przyznał skarżącemu ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas wolny w ilości [...] godzin ponadnormatywnego czasu służby w latach [...]. Decyzja z dnia [...] września 2021 r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2021 r. Skarżący w dniu [...] września 2021 r. złożył wniosek o uzupełnienie decyzji oraz wniosek o sprostowanie w jej treści błędów i omyłek. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2021 r. Komendant Powiatowy Policji odmówił uzupełnienia decyzji nr [...]. Organ pouczył skarżącego, że od postanowienia nie przysługuje zażalenie oraz, że termin do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] biegnie od dnia doręczenia postanowienia nr [...]. Skarżący w dniu [...] października 2021 r. nadał w placówce pocztowej odwołanie od decyzji nr [...] z dnia [...] września 2021 r. Komendant Wojewódzki Policji w L. postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2021 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania z uwagi na wniesienie go przedwcześnie, to jest przed doręczeniem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy uzupełnienia zaskarżonej decyzji. Skarżący w dniu [...] grudnia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2021 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Lu 1/22. W piśmie z dnia [...] lutego 2022 r. skarżący podniósł, że skoro organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r. uznał odwołanie skarżącego za niedopuszczalne, decyzja nr [...] Komendanta Powiatowego Policji stała się ostateczna. Tym samym skarżącemu przysługiwało prawo zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona na decyzję Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] września 2021 r. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, powołanej dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z powołanego art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika obowiązująca w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasada, zgodnie z którą postępowanie to nie powinno zastępować postępowania administracyjnego. Wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowi przesłankę dopuszczalności skargi. Skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania środka zaskarżenia, którym w rozumieniu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zwyczajny środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie (por. Hanna Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, wyd. IV, System informacji Prawnej LEX). Jednocześnie nie wystarczy samo złożenie środka zaskarżenia od kwestionowanych decyzji czy postanowienia organu pierwszej instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu odwoławczego podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 116/13). Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję nr [...] z dnia [...] września 2021 r. wydaną przez Komendanta Powiatowego Policji, będącego organem pierwszej instancji. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia w drodze odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji w L.. W świetle zaś powołanego wyżej przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., w sytuacji przysługiwania stronie w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia postaci odwołania, dopiero rozstrzygnięcie organu odwoławczego może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Wbrew stanowisku wyrażonemu w piśmie z dnia [...] lutego 2022 r., okoliczność stwierdzenia przez organ odwoławczy niedopuszczalności odwołania, co jest przedmiotem odrębnego rozpoznania przez Sąd w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 1/22, pozostaje bez wpływu na kwestię niedopuszczalności skargi wniesionej w niniejszej sprawie na decyzję organu pierwszej instancji. Taka decyzja nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego niezależnie od tego czy w postępowaniu odwoławczym zapadnie rozstrzygnięcie o charakterze merytorycznym czy formalnym. W świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. sama możliwość wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji skutkuje niedopuszczalnością zaskarżenia decyzji tego organu do sądu administracyjnego. Jak wyjaśniono już wcześniej, przedmiotem zaskarżenia do sądu może być dopiero rozstrzygnięcie organu wyższego stopnia wydane na skutek wniesienia przez stronę przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia w postaci odwołania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych, niż wymienione w punktach 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z przyczyn omówionych wyżej tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.