III SA/Lu 422/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Fita, , , po rozpoznaniu w dniu 10 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie : uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania stypendium szkolnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 30 sierpnia 2006 r. Wójt Gminy wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania stypendium szkolnego na dziecko P.R. i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, iż skarżący jako organ orzekający w sprawie w I instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie § 2 powołanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i to bez względu na przedmiot sprawy. Zgodnie z art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie może się zatem odnosić do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: po pierwsze strony wydającej władcze rozstrzygnięcie w sprawie, po drugie podmiotu uprawnionego do kwestionowania tego rozstrzygnięcia. Odnosi się to także do organu I instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SAlGd 2159/00). Skarżący nie występuje również w sprawie jako organ działający w celu ochrony obiektywnego porządku prawnego i nie jest uprawniony na podstawie innych ustaw do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.