III SA/Lu 423/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi H. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie zatwierdzenia przebiegu granicy działki oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania H. Z. od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] zatwierdzającej przebieg granicy działki położonej w K. nr [...] z działką m.in. nr [...] stanowiącą własność M. i H. małż. Z. Uzasadniając swoje postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż przepis art. 33 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 227 ze zm.) stanowił podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Przepis ten w ust. 3 stanowi, że strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji, przekazania sprawy sądowi. Przedmiotowa decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o prawie żądania przekazania sprawy do Sądu. Organ drugoinstancyjny podkreślał, że rozstrzygnięcie stwierdzające niedopuszczalność odwołania znajduje oparcie w przepisie art. 134 k.p.a. obligującym do wydania postanowienia gdy zachodzą przedmiotowe - jak w sprawie – przesłanki wyłączające dopuszczalność odwołania. Postanowienie to zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, H. Z. domagając się uwzględnienia odwołania od "krzywdzącej ją decyzji Wójta Gminy M.". W dalszych wywodach skargi podnosiła zarzuty co do naruszenia postępowania przed organem I instancji odnośnie doręczenia decyzji o rozgraniczeniu, a także merytoryczne nie zgadzając się z samym postępowaniem rozgraniczeniowym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga H. Z. nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd kontrolując zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zaskarżone postanowienie w aspekcie jego zgodności z prawem uznał, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego, a także nie narusza przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przepis art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Stosownie do przepisu art. 17 pkt 1 k.p.a samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do jednostek samorządu terytorialnego, chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej. Przez organ jednostki samorządu terytorialnego rozumie się, zgodnie z art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a. m.in. wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Przepis art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą - przewiduje, że wójt (burmistrz, prezydent miasta), wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron, przy czym według ust. 2 tego artykułu wydanie decyzji poprzedza m.in. dokonanie przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości w sposób określony pkt 1 tego przepisu. Taka regulacja wskazuje, że ustalenie granicy (rozgraniczenie) w postępowaniu administracyjnym następuje albo w drodze ugody - mającej moc ugody sądowej ( art. 31 ust. 4 ), albo też w drodze decyzji administracyjnej. Podstawę ustalenia w decyzji administracyjnej przebiegu granicy stanowią: albo zgodne oświadczenia stron, a w jego braku, zebrane dowody. Kwestionowanie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta), opartej na przepisie art. 33 ust. 1 ustawy, a więc rozstrzygającej merytorycznie o rozgraniczeniu, może nastąpić tylko w trybie przewidzianym art. 33 ust. 3 ustawy, w myśl którego strona niezadowolona z przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. W świetle powyższej regulacji, decyzja wójta oparta na przepisie art. 33 ust. 1 ustawy ma z mocy tego przepisu w zw. z ust. 3 charakter decyzji ostatecznej w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a, tj. takiej od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji. Decyzja taka załatwia sprawę merytorycznie. Stanowisko takie jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyrok NSA z 22 maja 2003 r. II SA 2678/01 publ. Lex 148847 oraz uchwałę NSA z 19 maja 2003 r. sygn. akt OPK 31/02 publ. ONSA 2003/4/122). zarazem jak to wyjaśnił NSA w powyżej wskazywanej uchwale z dnia 19 maja 2003 r. " z przepisów ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, ze w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości jedyne wyraźne i jednoznaczne wyłączenie odwołania od decyzji w administracyjnym toku instancji jest zawarte w art. 33 ust. 3, w którym odwołanie zostało zastąpione żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego. Ta tylko sytuacja jest wyjątkiem, o jakim mowa w art. 78 Konstytucji". W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy M. decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. orzekł o zatwierdzeniu przebiegu granicy działki położonej w K. nr [...] z działką m.in. sąsiednią będącą własnością skarżącej, a zatem decyzja ta oparta była na przepisie art. 33 ust. 1 ustawy. Zgodne z prawem (art. 134 kpa) jest stanowisko zaskarżonego postanowienia, że od takiej decyzji odwołanie jest niedopuszczalne. Okoliczność, że łącznie z odwołaniem złożyła skarżąca wniosek o "przywrócenie terminu odwołania od decyzji administracyjnej" nie ma doniosłości prawnej gdyż nie można przywrócić terminu do wniesienia niedopuszczalnego odwołania. Podniesione zaś w skardze zarzuty odnoszące się do przebiegu postępowania przed organem I instancji, stoją poza granicami przedmiotu sprawy, który stanowi kwestia dopuszczalności odwołania. Kwestia skuteczności doręczenia skarżącej w określonej dacie decyzji orzekającej o rozgraniczeniu, co rzutuje na początek biegu 14 dniowego terminu do złożenia żądania przekazania sprawy sądowi również nie ma doniosłości prawnej dla rozstrzygnięcia w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Ocena zachowania terminu z art. 33 ust. 3 ustawy należy do sądu powszechnego ( por. postanowienie SN. z 1997.06.09 III CKN 74/97, OSNC 1997/10/161). Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ).