III SA/Lu 427/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie i urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej pozycji 89 złącznika nr 1 - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "..." Spółka z o.o. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie i urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej pozycji 89 złącznika nr 1. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że objęty zaskarżoną decyzją punkt gier jest rentowny i przynosi Spółce dochód w wysokości średnio 2000 zł miesięcznie. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę możliwość urządzania gier na automatach o niskich wygranych w tym punkcie gier, a tym samym brak możliwości osiągania dochodów. Stwierdzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza fizyczną likwidację punktów gier jak również obowiązek podjęcia przez skarżącą szeregu czynności administracyjnych – między innymi zgłoszenia wycofania automatów z przedmiotowego punktów gier. W takim przypadku nawet pozytywne rozpatrzenie skargi nie da skarżącej możliwości natychmiastowego powrotu do prowadzenia działalności w tym punkcie, gdyż ponowne jego uruchomienie wymagać będzie kolejnych działań zarówno logistycznych (np. fizyczne przywiezienie do punktu gier automatów) jak i administracyjnych (przede wszystkim zgłoszenie przemieszczenia automatów do przedmiotowego punktu gier i zgłoszenie zamiaru uruchomienia tam działalności). Ponadto wskazano, że zgłoszenie właściwemu miejscowo organowi celnemu, wszczyna zaledwie procedurę urzędowego sprawdzenia owego punktu, realizowaną przez władzę celną. Jest to odrębne postępowanie, kończące się stosownym orzeczeniem zatwierdzającym lub odmawiającym zatwierdzenia akt weryfikacyjnych owych punktów gier, a więc wyrażeniem zgody na ich uruchomienie albo odmową takiej zgody. Ewentualne uchylenie, w sądzie administracyjnym, zaskarżonej decyzji sprawi zatem, iż sytuacja skarżącej nie wróci do stanu sprzed wydania orzeczenia w drugiej instancji (tj. gdy punkt gier był aktywny), a co najwyżej umożliwi Spółce podjęcie starań o jego "reaktywację", przy czym jej wynik nie jest wiadomy. Jednocześnie wskazano, iż z uwagi na precyzyjnie określoną datę wygaśnięcia zezwolenia, które organ celny obecnie częściowo wyeliminował w obrotu prawnego (to jest dnia 19 grudnia 2014 r.), uwzględniając czas trwania postępowania sądowego, a dalej również czas niezbędny dla przeprowadzenia wspomnianego postępowania weryfikacyjnego "reaktywowanego" punktów gier, dojść można do przekonania, iż odmowa wstrzymania wykonania decyzji oznacza dla skarżącej bezpowrotną, faktyczną utratę prawa do organizowania gier w punkcie gier objętym zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Tym samym, nie jest wymagane, aby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2434/11). W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, iż rozpatrując wniosek skarżącej, Sąd nie badał skargi co do jej istoty, lecz oceniał ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych przez skarżącą okoliczności, należy podzielić pogląd skarżącej Spółki, co do możliwości wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Po pierwsze, cofnięcie zezwolenia na prowadzenie i urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej pozycji 89 złącznika nr 1 powoduje brak możliwości urządzania gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier objętym zaskarżoną decyzją, a tym samym brak możliwości osiągania dochodów z tego punktu gier. Po drugie, reaktywowanie przedmiotowej działalności w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wiązałoby się niewątpliwie z koniecznością podjęcia szeregu działań zarówno logistycznych jak i administracyjnych. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.