III SA/Lu 429/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. i M.S. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą "T." spółka cywilna na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt: 3 II SA/Lu 499/03 ze skargi S.S i M.S. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą "T." spółka cywilna, zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2004 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 10 marca 2004 r., sygn. akt: 3 II SA/Lu 499/03 oddalił skargę S.S. i M.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W niniejszej sprawie pismem z dnia 2 sierpnia 2004 r. skarżący złożyli wniosek o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu swojego wniosku podnieśli, iż z publikacji w dzienniku "R." z dnia [...] lipca 2004 r. dowiedzieli się o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który zapadł w analogicznej sprawie, a którym uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. Zdaniem skarżących podobnie jak w sprawie objętej uchylającym wyrokiem, również w ich sprawie bezsporną okolicznością jest, że pomiarów wagi Urząd Celny dokonywał w sposób dowolny, nie uwzględniając wniosku kierowcy o ponowne ważenie. Mając na uwadze, iż Urząd Celny dokonywał pomiarów wagi samochodów bezprawnie, albowiem brak było wówczas przepisów wykonawczych do ustawy – Prawo o miarach z dnia 11 maja 2001 r., zdaniem skarżących wydane w sprawie decyzje organów administracji wydane zostały bez podstawy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego określają przepisy art. 271 – 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 cyt. ustawy). Ponadto można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekła o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272), a także jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, bądź jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W niniejszej sprawie strona nie wykazała zaistnienia żadnej w wyżej wymienionych podstaw wznowienia. Zawarty we wniosku strony o wznowienie postępowania zarzut naruszenia przez sąd administracyjny w skarżonym wyroku przepisów prawa przez błędną ich wykładnię, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania (post. SN z 25 sierpnia 1999 r., III CKN 709/99. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi aby skarga o wznowienie postępowania mogła być rozpoznana muszą być spełnione następujące warunki: musi być złożona w terminie oraz opierać się na ustawowej postawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd odrzuci wniosek o wznowienie postępowania. Mając na uwadze, iż strona nie wykazała swoim wniosku żadnej z wymienionych wyżej przesłanek wznowienia postępowania, sąd orzekł jak w sentencji.