III SA/Lu 430/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca) WSA Iwona Tchórzewska Protokolant Asystent sędziego Bartosz Kuś po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi I. L. na decyzję L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakaz wycofania z obrotu produktów i zakaz ich wprowadzania do obrotu oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 22 marca 2019 r., nr [...] nakazującą wycofanie z obrotu produktów pod nazwą "P. F." 30 kapsułek oraz "P. F." 90 kapsułek oraz zakazującą wprowadzenie do obrotu produktów pod nazwą "P. F." 30 kapsułek oraz "P. F." 90 kapsułek do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2017 r., poz. 149 z późn. zm.) w terminie od dnia następnego po dniu, w którym decyzja stanie się ostateczna. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: W związku z interwencjami skierowanymi do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. w sprawie suplementów diety I. F. S. z ograniczoną odpowiedzialnością w L. (dalej jako "skarżąca") pod nazwą "P. F." została przeprowadzona kontrola sanitarna w magazynie suplementów diety I. F. w L. przy ulicy [...]. W toku prowadzonego postępowania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. ustalił, że Główny Inspektor Sanitarny w W. postanowieniem z dnia [...] r., znak [...] oraz postanowieniem z dnia [...], znak [...] zobowiązał skarżącą do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, celem ustalenia czy produkty "P. F." 30 i 90 kapsułek nie spełniają wymagań produktu leczniczego, określonych przepisami prawa farmaceutycznego. Główny Inspektor Sanitarny w W. poinformował skarżącą o wszczęciu w przypadku obydwu przedmiotowych produktów postępowań wyjaśniających, o których mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Decyzją z dnia 22 marca 2019 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. (dalej jako "organ I instancji") nakazał wycofanie z obrotu wyżej wymienionych produktów oraz zakazał wprowadzania ich do obrotu do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, w terminie od dnia następnego po dniu, w którym decyzja stanie się ostateczna. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej jako "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że Główny Inspektor Sanitarny w W. zobowiązał skarżącą do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, celem ustalenia czy produkty "P. F." 30 i 90 kapsułek nie spełniają wymagań produktu leczniczego, określonych przepisami prawa farmaceutycznego. W uzasadnieniach swoich postanowień Główny Inspektor Sanitarny w W. wskazał, że skład i przeznaczenie produktu "P. F." 90 kapsułek oraz przeznaczenie i prezentacja produktu "P. F." 30 kapsułek podaje w wątpliwość ich kwalifikację do grupy suplementów diety, które mają na celu uzupełnienie normalnej diety, dzięki zawartości substancji wykazujących efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, z wyłączeniem właściwości charakterystycznych dla produktów leczniczych. Główny Inspektor Sanitarny w W. zwrócił także uwagę, że oznakowanie przedmiotowych produktów, a w szczególności informacja: ORGANIZM BEZ PASOŻYTÓW naruszają wymagania art. 7 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L z dnia 22 listopada 2011 r., Nr 304), dalej jako "rozporządzenie 1169/2011", który stanowi, że z zastrzeżeniem odstępstw przewidzianych w prawie Unii mającym zastosowanie do naturalnych wód mineralnych i żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego informacje na temat żywności nie mogą przypisywać jakiemukolwiek środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi bądź też odwoływać się do takich właściwości. Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem skarżącej, która podniosła w odwołaniu, że poinformowała organ I instancji o fakcie wprowadzenia nowych etykiet, bez budzącego wątpliwości organu zapisu. Stwierdziła również, że "zastrzeżenia organu budzi jedynie zapis zamieszczony na etykiecie, a nie sam skład produktu". Organ II instancji uznał, że zastrzeżenia budziło nie tylko znakowanie wyżej wymienionych produktów, ale również ich skład i przeznaczenie. Organ odwoławczy podkreślił, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie "P. F." 90 kapsułek Główny Inspektor Sanitarny w W. zobowiązał stronę do przedstawienia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych ze względu na skład i przeznaczenie przedmiotowego produktu, zaś główną przesłanką wydania decyzji przez organ I instancji było właśnie wszczęcie postępowania przez Głównego Inspektora Sanitarnego w W., w związku z jego wątpliwościami czy wyżej wymienione produkty, ze względu na ich skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie są środkami spożywczymi zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacją i czy spełniają wymagania dla danego rodzaju środków spożywczych. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że organ I instancji wydał decyzję nakazowo - zakazową przed wydaniem opinii przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji nie rozstrzygał kwestii kwalifikacji przedmiotowych produktów oraz spełnienia przez nie wymagań dla danego rodzaju środka spożywczego a jedynie wypełniał swój obowiązek poprzez zastosowanie środka zaradczego w stosunku do podejrzanych produktów. Organ podkreślił, że instytucja czasowego wstrzymania wprowadzania produktu do obrotu ma na celu ochronę zdrowia i życia konsumentów, ale nie przesądza o dalszym losie zakwestionowanych suplementów diety. W sytuacji wyjaśnienia wszystkich okoliczności na korzyść wyżej wymienionych produktów zostaną one dopuszczone do obrotu. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 13 czerwca 2019 r. zweryfikował dane umieszczone w elektronicznym rejestrze produktów objętych powiadomieniem o pierwszym wprowadzeniu do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i stwierdził, że obydwa produkty, tj. "P. F." 30 kapsułek oraz "P. F." 90 kapsułek nadal posiadają status PWT - postępowanie w toku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie I. F. S. z ograniczoną odpowiedzialnością w L. zaskarżyła decyzję L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w całości. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w dniu 12 czerwca 2019 r. została wydana opinia Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Z opinii jednoznacznie wynika, że wymienione w decyzji produkty nie spełniają definicji produktu leczniczego, o którym w art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 499z późn. zm.). W odpowiedzi na skargę L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Wojewódzki Inspektor Sanitarny nakazująca wycofanie z obrotu produktów pod nazwą "Para Farm" 30 kapsułek oraz "P. F." 90 kapsułek oraz zakazująca wprowadzenie do obrotu produktów pod nazwą "P. F." 30 kapsułek oraz "P. F." 90 kapsułek do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2017 r., poz. 149 z późn. zm.), prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego, w terminie od dnia następnego po dniu, w którym decyzja stanie się ostateczna. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, podmiot działający na rynku spożywczym, który wprowadza lub ma zamiar wprowadzić po raz pierwszy do obrotu suplementy diety jest obowiązany powiadomić o tym Głównego Inspektora Sanitarnego. Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 29 ust. 1, Główny Inspektor Sanitarny może przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy produkt objęty powiadomieniem, ze względu na jego skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla danego rodzaju środka spożywczego, w szczególności, czy jako suplement diety spełnia warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 27 ust. 6 i 7. Okolicznością bezsporną jest, że Główny Inspektor Sanitarny w W. po rozpatrzeniu powiadomienia skarżącej z dnia 13 kwietnia 2015 r. i z dnia 31 sierpnia 2015 r. o wprowadzeniu po praz pierwszy do obrotu jako suplement diety produktów "P. F." 30 i 90 kapsułek prowadził postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Postanowieniem z dnia [...] r., znak [...] oraz postanowieniem z dnia [...] r., znak [...] Główny Inspektor Sanitarny zobowiązał skarżącą do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, celem ustalenia czy produkty "P. F." 30 i 90 kapsułek nie spełniają wymagań produktu leczniczego, określonych przepisami prawa farmaceutycznego. Nie budzi również wątpliwości, że postępowanie wyjaśniające prowadzone przez Głównego Inspektora Sanitarnego nie zostało zakończone przed dniem wydania zaskarżonej decyzji, W toku postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy może być wydana decyzja o czasowym wstrzymaniu wprowadzania środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Zgodnie bowiem z art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, w przypadku podejrzenia, że środek spożywczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1, niespełniający wymagań określonych dla tego środka, znajduje się w obrocie, właściwy państwowy powiatowy lub graniczny inspektor sanitarny podejmuje decyzję o czasowym wstrzymaniu wprowadzania tego środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1. Przesłanką wydania decyzji o czasowym wstrzymaniu wprowadzania środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu jest zatem podejrzenie, że w obrocie znajduje się produkt niespełniający wymagań określonych dla tego środka. Ustalenia tego dokonuje właściwy powiatowy inspektor sanitarny. Ogólne zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone zostały w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 59). Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami zdrowotnymi żywności (art. 1 pkt 6). Inspekcja sprawuje bieżący nadzór sanitarny, w ramach którego kontroluje przestrzeganie przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących nadzoru nad jakością zdrowotną żywności (art. 4 ust. 1 pkt 3a). Zgodnie natomiast z art. 73 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej są organami urzędowej kontroli żywności, o których mowa w art. 4 rozporządzenia nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z dnia 30 kwietnia 2004 r., str. 1 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie 882/2004". Rozporządzenie nr 882/2004 ustanawia ogólne zasady wykonywania kontroli urzędowych mających na celu sprawdzenie zgodności z regułami ukierunkowanymi w szczególności na: a) zapobieganie, eliminowanie lub ograniczanie dopuszczalnych poziomów zagrożenia ludzi i zwierząt, bezpośrednio lub poprzez środowisko naturalne oraz b) gwarantowanie uczciwych praktyk w handlu paszami i żywnością oraz ochronę interesów konsumenta łącznie z etykietowaniem pasz i żywności oraz innymi formami przekazywania informacji konsumentom. Stosownie do art. 54 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia 882/2004 w sytuacji, gdy właściwy organ wykryje niezgodności, podejmuje działanie zapewniające, że podmiot gospodarczy zastosuje środki zaradcze. Podczas decydowania, jakie podjąć działanie, właściwy organ uwzględnia rodzaj niezgodności oraz poprzednie dane podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności (ust. 1). Działanie podejmowane przez organ to zgodnie z ust. 2 m.in. nałożenie procedur sanitarnych lub podjęcie wszelkich innych działań uważanych za niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa paszy lub żywności lub zgodności z prawem paszowym i żywnościowym, zasadami dotyczącymi zdrowia zwierząt lub dobrostanem zwierząt (lit. a); ograniczenie lub zakaz wprowadzania do obrotu, przywozu lub wywozu paszy, żywności lub zwierząt (lit. b); monitorowanie, oraz w razie konieczności, nakazanie wycofania i/lub zniszczenia paszy lub żywności (lit. c) oraz wszelkie inne środki jakie właściwy organ uznaje za właściwe (lit. h). Z powyższych przepisów wynika kompetencja organów inspekcji sanitarnej do podjęcia stosownych środków prawnych mających na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i interesów konsumentów związanych z żywnością, a zwłaszcza przeciwdziałanie stwierdzonym nieprawidłowościom w zakresie dotyczącym m.in. gwarancji uczciwych praktyk w handlu żywnością oraz ochrony interesów konsumenta łącznie z etykietowaniem żywności oraz innymi formami przekazywania informacji konsumentom. Z akt sprawy wynika, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. przeprowadził w dniach 24 stycznia 2019 r. i 13 lutego 2019 r. kontrole sanitarne w magazynie suplementów diety I. F. S. z ograniczoną odpowiedzialnością w L.. Kontrola suplementów diety z serii "P. F." została przeprowadzona w nawiązaniu do pisma Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 stycznia 2019 r., znak [...] w sprawie suplementu diety "P. F." 30 kapsułek, w którym zobowiązano skarżącą do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w sprawie kwalifikacji produktu "P. F." 30 kapsułek. W trakcie kontroli ustalono, że na stanach magazynowych znajdują się produkty "P. F." 30 kapsułek - 1 126 sztuk oraz "P. F." 90 kapsułek - 5100 sztuk, posiadające na etykiecie w głównym polu widzenia informację "Organizm bez pasożytów". Na stanie magazynowym znajdują się również wydrukowane etykiety dla produktów z serii P. F., zawierające nieprawidłowe oświadczenie "Organizm bez pasożytów". We wskazanych wyżej postanowieniach z dnia [...] r., znak [...] i z dnia 30 marca 2017 r., znak [...] Główny Inspektor Sanitarny zobowiązał skarżącą do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, czy produkty "P. F." 30 i 90 kapsułek nie spełniają wymagań produktu leczniczego, określonych przepisami prawa farmaceutycznego. Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że przeznaczenie i prezentacja produktu "P. F." 30 kapsułek oraz skład i przeznaczenie produktu "P. F." 90 kapsułek podają w wątpliwość kwalifikację tych produktów do grupy suplementów diety, które mają na celu uzupełnienie normalnej diety, dzięki zawartości substancji wskazujących efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, z wyłączeniem właściwości charakterystycznych dla produktów leczniczych. Organ podniósł, że oznakowanie wyżej wymienionych produktów, w szczególności informacja "ORGANIZM BEZ PASOŻYTÓW" naruszają wymagania art. 7 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.Urz.UE L z dnia 22 listopada 2011 r. Nr 302, str. 18 z późn. zm.), zgodnie z którym, z zastrzeżeniem odstępstw przewidzianych w prawie Unii mającym zastosowanie do naturalnych wód mineralnych i żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego informacje na temat żywności nie mogą przypisywać jakiemukolwiek środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi bądź też odwoływać się do takich właściwości. W ocenie sądu organy administracji orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, należycie wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy i dokonały prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów prawa. Prawidłowo organ stwierdził, że oznaczenie produktu "Para Farm" jako suplement diety oraz określenie "Organizm bez pasożytów" mogą wprowadzić konsumenta w błąd, co do jego przeznaczenia i właściwości polegających na zapobieganiu lub leczeniu chorób. Podanie takich informacji stanowiło naruszenie powołanego wyżej art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 1169/2011. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisu art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, który przewiduje jedynie czasowe wstrzymanie wprowadzania danego środka spożywczego do obrotu lub wycofanie go z obrotu w przypadku podejrzenia, że środek spożywczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1, niespełniający wymagań określonych dla tego środka, znajduje się w obrocie. Z przepisu art. 32 ust. 1 wyraźnie wynika, że wstrzymanie wprowadzania środka spożywczego do obrotu lub wycofanie go z obrotu następuje do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1, prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 30 ust. 1, w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie zostało zakończone. L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydając zaskarżoną decyzję dysponował danymi z Rejestru produktów objętych powiadomieniem o pierwszym wprowadzeniu do obrotu na terytorium RP, o którym mowa w art. 30 ust. 5 i 6 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, opublikowanymi na stronie internetowej Głównego Inspektora Sanitarnego, z których wynikało, że obydwa produkty posiadają status "PWT" – postępowanie w toku. Dopiero w dniu 30 lipca 2019 r. wpłynęły do organu pisma Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 24 lipca 2019 r. informujące, że powiadomienia skarżącej dotyczące wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako suplementu diety produktów "P. F." 30 i 90 kapsułek zostały przyjęte. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o błędne ustalenia, ponieważ z opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 12 czerwca 2019 r. wynikało jednoznacznie, że wymienione w decyzji produkty nie spełniają definicji produktu leczniczego, o którym w art. 2 pkt 32 Prawa farmaceutycznego. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 32 ust. 1 organ nie przesądza, czy produkt spełnia wymagania określone dla środka spożywczego, pozwalające na dopuszczenie go do obrotu. Nie orzeka także o zakazie wprowadzania produktu do obrotu. Przed podjęciem decyzji, o której mowa w art. 32 ust. 1, państwowy powiatowy inspektor sanitarny zobowiązany jest do przeprowadzenia własnego postępowania dowodowego w celu ustalenia, czy suplementy diety spełniają przewidziane dla nich wymagania oraz czy zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania skutków szkodliwych dla zdrowia przez te suplementy. Rozstrzyganie co do prawidłowości klasyfikacji środków spożywczych oraz analiza ich składu pod kątem bezpieczeństwa stosowania leżą w kompetencjach Głównego Inspektora Sanitarnego. Podnieść również należy, że przedstawienie właściwej opinii w postępowaniu prowadzonym przez Głównego Inspektora Sanitarnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej odstąpienie od wydania decyzji na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, gdyż decyzję o czasowym wstrzymaniu wprowadzania środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu wydaje się do zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1. Przedstawienie opinii nie stanowi zaś zakończenia postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego na postawie art. 30 ust. 1 ustawy. W niniejszej sprawie organy ustaliły, że w obrocie znajdują się dwa środki spożywcze (suplementy diety), które ze względu wątpliwości czy produkty te ze względu na skład, właściwości poszczególnych składników i przeznaczenie są faktycznie środkami spożywczymi zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacją i czy spełnia wymagania dla danego środka spożywczego. Ponadto organy ustaliły, iż produkty te nie spełniają wymagań co do etykietowania oraz informowania konsumentów o przeznaczeniu produktu. Wystarczającą przesłanką zastosowania art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest podejrzenie wprowadzenia do obrotu produktu niespełniającego wymagań określonych dla danego środka. Przesłanki zastosowania w rozpoznawanej sprawie art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia zostały zatem spełnione. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).