III SA/Lu 440/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. i M. K. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą A. w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008r. nr [...], w zakresie zwrotu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem postanawia: zwrócić z urzędu skarżącym – E. K. i M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę E. K. i M. K. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą A. w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie przedłużenia ważności zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym. Pismem z dnia 2 marca 2009 r., złożonym osobiście w Biurze Podawczym Sądu, skarżący wnieśli o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Do pisma skarżący dołączyli potwierdzenie wniesienia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w kwocie 100 (sto) złotych. Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Postanowienie nie zostało zaskarżone w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną pobiera się za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia. Z przytoczonego przepisu wynika niezbicie, że warunkiem pobrania opłaty kancelaryjnej jest doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. W sprawie niniejszej sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku na wniosek skarżących, zatem opłata uiszczona przez skarżących podlega zwrotowi jako nienależna w rozumieniu art. 225 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.