III SA/Lu 45/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.L. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. D.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia D.L. ze służby w Policji. W skardze skarżący zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Wniosek ten nie został uzasadniony w inny sposób niż obawą utraty jedynego źródła utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 powołanej powyżej ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kryterium ocenne zawarte w przytoczonym przepisie nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę, jest jednak oczywiste w świetle powołanych przepisów, że zagrożenie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być następstwem wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie sądu wskazane przez skarżącego motywy wniosku nie wypełniają przewidzianej w art. 61 § 3 cyt. ustawy przesłanki zachodzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie kontrolując merytorycznie przedmiotowego rozkazu personalnego, tj. nie sprawdzając, czy został on wydany w zgodzie z prawem (kontrolą merytoryczną rozkazu sąd zajmie się w postępowaniu głównym), podkreślić należy, że wykonanie rozkazu nie oznacza spowodowania nieodwracalnych skutków. Mając świadomość, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania rozkazu ma na celu zabezpieczenie dalszego wykonywania służby w Policji, należy zwrócić uwagę, że w przypadku uchylenia zaskarżonego rozkazu i zakończenia postępowania karnego prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem o umorzeniu postępowania z powodu niepopełnienia przestępstwa albo przestępstwa skarbowego lub braku ustawowych znamion czynu zabronionego – skarżący zostanie przywrócony do służby w trybie art. 42 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. nr 43, poz. 277 ze zm.) i służyć mu będzie świadczenie pieniężne w wysokości utraconego uposażenia. Zatem skutki zwolnienia ze służby rozkazem personalnym, któremu nadano rygor natychmiastowej wykonalności, będą w podanym wyżej przypadku odwrócone. Stwierdzić również należy, że zwolnienie ze służby nie uniemożliwia skarżącemu poszukiwania pracy i podjęcia pracy u innego pracodawcy. Ubocznie zwrócić również trzeba uwagę na przedmiot zaskarżonego rozkazu personalnego, a mianowicie zwolnienie ze służby policjanta z uwagi na upływ 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, które to zawieszenie nastąpiło z uwagi na toczące się przeciwko skarżącemu policjantowi postępowanie karne o przestępstwo z art. 228 § 3 Kodeksu karnego, tj. łapownictwa biernego popełnionego przez funkcjonariusza publicznego i wymowę powyższego faktu w świetle obowiązków policjanta dotyczących służby społeczeństwu i ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Powyższe w świetle argumentu ochrony interesu społecznego przemawia za odmową wstrzymania takiego rozkazu personalnego. Skoro zatem w ocenie sądu wykonanie przedmiotowego rozkazu personalnego nie powoduje znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.