III SA/Lu 452/07
PostanowienieWSA w Lublinie2007-09-03
Skład orzekający: Jerzy Marcinowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku śmierci strony postępowanie administracyjne dotyczące nadania stopnia awansu zawodowego powinno zostać umorzone, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając, że prawo do awansu zawodowego nauczyciela jest prawem ściśle związanym z osobą zmarłego. Rozstrzygnięcie to nie dotyka interesu prawnego innych osób, a brak zgłoszenia się zainteresowanych w toku postępowania potwierdza brak takich osób. Zastosowanie znalazły przepisy PPSA dotyczące umorzenia postępowania w przypadku śmierci strony, której prawa i obowiązki są ściśle związane z jej osobą.Stan faktyczny
Skarżąca D. M. wniosła skargę na decyzję Prezydenta Miasta w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego. W trakcie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodkiem Zamiejscowym w Lublinie, skarżąca zmarła. Sąd zawiesił, a następnie podjął postępowanie, rejestrując je pod nową sygnaturą. Ostatecznie sąd umorzył postępowanie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego postanawia: umorzyć postępowanie.
D. M. pismem z dnia 31 stycznia 2001 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...]z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego. Sprawa zawisła pod sygn. akt II SA/Lu 219/01.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu aktu zgonu, skarżąca zmarła w dniu [...] 2001 r.
Postanowieniem z dnia 22 maja 2002 r., działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), Sąd zawiesił postępowanie, a następnie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007 r. podjął je w celu doprowadzenia do zakończenia procedowania w sprawie, rejestrując sprawę pod nową sygn. III SA/Lu 452/07.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej jako ppsa) - Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony, z zastrzeżeniem § 3, zgodnie z którym nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W tej bowiem sytuacji, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ppsa - Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Sąd uznał, że przedmiot skargi – prawo do awansu zawodowego nauczyciela na stanowisko nauczyciela mianowanego, jest prawem ściśle związanym z osobą skarżącej, która zmarła. Rozstrzygnięcie to nie dotyka interesu prawnego innych osób. Nikt zainteresowany w ciągu kilku lat nie zgłosił swego udziału w postępowaniu, co uprawnia do przyjęcia, że osób takich nie ma.
Mając powyższe na uwadze, zgodnie z treścią art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 2 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło