III SA/Lu 452/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Stażysta Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 r. sprawy ze skargi B. Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym oddala skargę. W dniu [...] grudnia 2011 r. B. S.A. z siedzibą w B. zgłosiła na dokumencie SAD nr [...] do procedury dopuszczenia do obrotu i procedury zawieszenia poboru podatku akcyzowego towar – propan, opisany w zgłoszeniu w polu nr 31 jako gazy ziemne i pozostałe węglowodory gazowe, który został przez zgłaszającego zakwalifikowany do kodu CN 2711 12 97 00. Zgłaszający zadeklarował 354 400 kg gazu wskazując preferencyjną stawkę celną 0%, zamieszczając jednocześnie informację o kwocie należnej z tytułu akcyzy w przypadku nieobjęcia towaru procedurą zawieszenia poboru akcyzy – 246 308 zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 229 656 zł. Organ przyjął powyższe zgłoszenie i objął przedmiotowy gaz wnioskowaną procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Wnioskiem z dnia [...] maja 2012 r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego w Z. Spółka B. zwróciła się o wydanie decyzji określającej kwotę akcyzy w przedmiotowym zgłoszeniu w związku z różnicą w ilości gazu zgłoszonego, a przewożonego w dniu zgłoszenia. Spółka w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. doprecyzowała, że chodzi również o zmianę masy gazu podanej w zgłoszeniu. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Z. odmówił zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym z dnia [...] grudnia 2011 r. w części dotyczącej masy zgłoszonego towaru oraz części informacji o kwocie akcyzy, która byłaby należna, gdyby towary objęte akcyzą nie zostały objęte procedurą zawieszenia. Dyrektor Izby Celnej w B. P. po rozpatrzeniu zażalenia Spółki B. postanowieniem z dnia [...] września 2012 uchylił postanowienie organu pierwszej instancji przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia w celu uzupełnienia materiału dowodowego i wyjaśnienia okoliczności mogących powodować powstanie różnic wagowych. Organ pierwszej instancji wezwał Spółkę do przedstawienia dodatkowych dowodów, w tym dotyczących - zakupu importowanego gazu (np. kontraktu), reklamacji ilości gazu, sposobu ważenia gazu w momencie wprowadzenia towaru do składu podatkowego, ilości i wagi towaru wyprowadzonego z w/w składu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka w dniu 30 listopada 2012 r. udzieliła informacji, że nie wszczęła procedury reklamacyjnej oraz przedstawiła uwierzytelnioną kopię kontraktu, wyjaśnienia pracownika składu podatkowego P. G. Oddział w S., świadectwo legalizacji wagi, kwity wagowe i wyciąg z ewidencji podatkowej w/w składu. W piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. Spółka wyjaśniła, że rozbieżności ilościowe powstałe przy przemieszczaniu gazu płynnego po dopuszczeniu wyrobów do procedury celnej swobodnego obrotu wynikają z właściwości fizyko – chemicznych towaru. Dlatego fakt powstania niedoboru towaru był do tej pory zgłaszany Urzędom Celnym w B. i B. P. poprzez korektę zgłoszeń celnych wyrobów akcyzowych trybie art. 78 WKC. Organ pierwszej instancji po ponownym rozpatrzeniu materiału dowodowego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] odmówił zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., w części dotyczącej masy zgłoszonego towaru oraz w części informacji o kwocie akcyzy, która byłaby należna, gdyby wyroby akcyzowe nie zostały objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W uzasadnieniu organ stwierdził, że Spółka zadeklarowała w zgłoszeniu celnym 354 400 kg gazu, nie wnosząc o kontrolę jego ilości przed zwolnieniem do procedury zawieszenia poboru akcyzy. Natomiast z załącznika do wniosku – kopii Administracyjnego Dokumentu Towarzyszącego nr [...] wynika, że w składzie podatkowym prowadzonym bez sprawowanego dozoru celnego stwierdzono niedobór – 600 kg, co stanowiło różnicę w wysokości 0,17% między wagą deklarowaną w zgłoszeniu, a wagą stwierdzoną po dopuszczeniu do obrotu. Spółka P. G., która prowadzi skład podatkowy w S., do którego trafił przedmiotowy gaz objęty procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego wyjaśniła, że przyjęcia propanu do składu celnego dokonano bez udziału przedstawiciela Urzędu Celnego w K. Ważenie zostało przeprowadzone przez upoważnionych pracowników Spółki P. G. na legalizowanej kolejowej wadze elektronicznej firmy Schenck. Podczas przyjmowania towaru na skład podatkowy nie stwierdzono wycieków gazu, ani naruszeń plomb nałożonych przez wysyłającego. Organ dalej argumentował, że zgromadzona dokumentacja z przyjęcia gazu do składu podatkowego oraz ewidencja podatkowa wskazywały, że powstały zarówno niedobory, jak i nadwyżki wagowe gazu. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki B., że w myśl art. 7 ust. 4 Dyrektywy Rady 2008/118/WE w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG, utrata wyrobów akcyzowych wynikająca również z właściwości tych wyrobów oraz nieprzewidzianych okoliczności nie powoduje powstania obowiązku podatkowego. Organ wyjaśnił w tym zakresie, że w niniejszym zgłoszeniu nie powstał obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego z uwagi na objęcie gazu procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Postanowienia dyrektywy 2008/118/WE zostały implementowane do ustawy o podatku akcyzowym, która przewiduje zwolnienia ubytków wyrobów akcyzowych oraz ustalenie dopuszczalnych norm tych ubytków w zależności m.in. od rodzajów wyrobów. Organ pokreślił, że zgodnie z art. 7 ust. 5 w/w dyrektywy, każde państwo członkowskie ustanawia własne zasady i warunki ustalania strat, o których mowa w ust. 4. Odnosząc się do twierdzenia Spółki B., że rozbieżności w ilości wynikają z właściwości fizykochemicznych wyrobów i rozbieżności przy dokonywaniu ważeń u nadawcy i odbiorcy towaru, organ wyjaśnił, iż biorąc pod uwagę klasę dokładności wagi (III) i metodę pomiaru oraz ciężar na wadze dla jednej cysterny w przedziale wagi brutto od 25 ton do 100 ton określony został wzorem: dwie działki legalizacyjne (e=50 kg) i wynosi ± 100 kg. Tym samym, przy ważeniu 10 wagonów błąd wagi mógł wynieść ± 1000 kg co powoduje, że stwierdzony podczas ważenia w dniu 11 stycznia 2012 r. niedobór 600 kg może się mieścić w granicach błędu pomiarowego wagi stosownie do zarządzenia nr 40 Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia 23 grudnia 1994 r. (Dz. Urz. Miar i Probiernictwa Nr 10 z 2004 r., poz. 26) oraz zarządzenia nr 32 z dnia 31 października 2000 r. (Dz. Urz. Miar i Probiernictwa Nr 5, poz. 31). Z przepisów art. 37 ust. 1, art. 42, art. 48, art. 67 oraz art. 71 WKC wynika, iż to na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących przedstawionego organom celnym towaru oraz że dane zawarte w takim zgłoszeniu, przyjętym przez organ celny po jego weryfikacji lub bez jej przeprowadzenia, są co do zasady wiążące zarówno dla zgłaszającego, jak i organu celnego. Spółka B. nie skorzystała z możliwości, jakie daje art. 42 WKC i nie dokonała badania ilościowego towaru przed jego zwolnieniem, mimo że jako profesjonalny importer paliw płynnych, wiedząc o częstych rozbieżnościach pomiędzy ilością towaru i rozładunku powinna z tego uprawnienia skorzystać. Za nieistotne uznać należy rozbieżności w wadze wynikające z przeważenia towaru po dopuszczeniu do obrotu w dniu [...] stycznia 2012 r. Ważenie to przeprowadzono bez udziału organu celnego, a powstałe rozbieżności mogą wynikać zarówno z błędu pomiarowego wagi, jak i rozbieżności powstałych przy dokonywaniu ważeń towaru u nadawcy i odbiorcy, a także właściwości towaru, o czym pisze sama Spółka. W chwili obecnej nie można dokonać rewizji towaru i jego ważenia. W tych warunkach należało odmówić zmiany nieprawidłowych danych dotyczących masy zgłoszonego towaru. Jego masa podana w zgłoszeniu jest prawidłowa, podobnie, jak i kwota akcyzy. Dyrektor Izby Celnej w B. P. - w wyniku rozpatrzenia zażalenia Spółki – postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia [...] grudnia 2012 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy potrzymał argumentację organu celnego pierwszej instancji dodając między innymi, że argumentacja strony, iż właściwości fizykochemiczne oraz warunki atmosferyczne uniemożliwiają wypompowanie gazu w całości uzasadniać mogą rozbieżności pomiędzy ilością gazu w dniu dokonania zgłoszenia celnego oraz w dniu jego wprowadzenia do składu podatkowego. Skoro zatem brak było możliwości całkowitego opróżnienia cystern kolejowych to uprawnionym jest wniosek, że ilość gazu wprowadzonego na skład podatkowy jest mniejsza, niż ilość przedstawionego organowi celnemu do odprawy celnej, co nie znaczy, że tego towaru nie było w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Organ podkreślił, że nie kwestionuje rzetelności dokumentacji akcyzowej na potrzeby stosowania przepisów podatkowych. Jednakże przedstawiona przez Spółkę dokumentacja nie może zostać uznana jako dowód potwierdzający ilość towaru na dzień zgłoszenia celnego. Żądanie strony dotyczy określenia ilości gazu w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, gdyż jedynie ten moment jest zgodnie z art. 67 WKC miarodajny przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną. W dacie dokonania zgłoszenia celnego istniała możliwość ważenia cystern kolejowych przewożących towar. Strona nie skorzystała z możliwości badania ilości towaru przed jego zwolnieniem z procedury celnej powołując się na aspekt wydłużenia czasu odprawy celnej i generowania znacznych kosztów. Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów: - art. 27 ust. 3, 4, i 5 ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, art. 23 ust. 5 ustawy z 19 marca 2004r. - Prawo celne, art. 122 i 187 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, poprzez uniemożliwienie zmiany zgłoszenia celnego zgodnie ze stanem faktycznym sprawy; - art. 78 WKC, poprzez błędną, zawężającą wykładnię tego przepisu na niekorzyść Spółki: - art. 7 ust. 4 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG, tzw. Dyrektywy Horyzontalnej, poprzez uniemożliwienie Spółce skorzystania z prawa wyjaśnienia i rozliczenia rozbieżności ilościowych wynikających z właściwości wyrobu akcyzowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie jest rozstrzygnięcie organów celnych o odmowie zmiany danych w zgłoszeniu celnym w części dotyczącej ilości gazu (jego masy) oraz informacji o kwocie akcyzy. Skarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. P. nie narusza prawa i jest rozstrzygnięciem prawidłowym z następujących względów. Stosownie do treści art. 37 ust. 1 WKC, towary wprowadzane na obszar celny Wspólnoty podlegają, od chwili ich wprowadzenia, dozorowi celnemu. Mogą one podlegać kontroli celnej zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z treści art. 37 ust. 2 wynika, że pozostają one pod dozorem celnym tak długo, jak jest to niezbędne do określenia ich statusu celnego, a w przypadku towarów niewspólnotowych i bez uszczerbku dla art. 82 ust. 1 aż do zmiany ich statusu celnego bądź wprowadzenia do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego albo ich powrotnego wywozu bądź zniszczenia zgodnie z art. 182. W myśl art. 40 WKC, towary wprowadzone na obszar celny Wspólnoty zostają przedstawione organom celnym przez osobę, która wprowadziła je na ten obszar lub, w zależności od przypadku, przez osobę, która przejęła odpowiedzialność za przewóz towarów po ich wprowadzeniu, z wyjątkiem towarów przewożonych środkami transportu będącymi jedynie w tranzycie przez wody terytorialne lub przestrzeń powietrzną obszaru celnego bez postoju na tym obszarze. Osoba zgłaszająca towary powołuje się na deklarację skróconą lub deklarację celną uprzednio złożoną w odniesieniu do tych towarów. Stosownie do art. 42 WKC, po przedstawieniu organom celnym towary mogą, za zgodą tych organów, zostać poddane rewizji lub mogą zostać pobrane ich próbki w celu nadania tym towarom przeznaczenia celnego. Bezsporne w sprawie jest, że w dniu [...] grudnia 2011 r. Spółka zgłosiła według dokumentu SAD nr [...] do procedury dopuszczenia do obrotu i procedury zawieszenia poboru podatku akcyzowego gaz – propan. Organ przyjął powyższe zgłoszenie i objął przedmiotowy gaz wnioskowaną procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Spółka nie skorzystała z możliwości badania ilościowego towaru przed jego zwolnieniem (do czego była uprawniona w myśl art. 42 WKC). Zgodzić się należy z organem, że B. S.A. jako profesjonalny importer paliw płynnych, wiedząc o częstych rozbieżnościach pomiędzy ilością towaru i rozładunku powinna z tego uprawnienia skorzystać. Szczególnie w sytuacji, gdy to sama Spółka w swoich wyjaśnieniach wskazuje na rozbieżności jakie mogą występować w trakcie przewozu propanu, a które wynikają z właściwości fizykochemicznych tego gazu. To, że Spółka powołuje się na ewentualne przedłużenie trwania procedury celnej oraz generowanie kosztów z tym związanych nie może stanowić usprawiedliwienia nie skorzystania z w/w procedury. Podkreślić w tym miejscu należy, że to na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących przestawionego organom celnym towaru oraz że dane zawarte w takim zgłoszeniu celnym, przyjętym przez organ celny po jego weryfikacji lub bez jej przeprowadzenia, są co do zasady wiążące zarówno dla zgłaszającego, jak i dla organu celnego. Powyższe wynika z przepisów prawa, w tym z art. 48 WKC, który przewiduje, że towary niewspólnotowe przedstawione organom celnym otrzymują dopuszczalne dla nich przeznaczenie celne. W myśl art. 59 ust. 1 WKC, każdy towar, który ma zostać objęty procedurą celną, zostaje zgłoszony do tej procedury. Jak wynika z treści art. 62 WKC, zgłoszenia w formie pisemnej dokonuje się na formularzu zgodnym z oficjalnym, przewidzianym w tym celu wzorem. Zgłoszenia są podpisane i zawierają wszystkie elementy niezbędne do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary (ust. 1). Do zgłoszenia dołącza się wszystkie dokumenty, których przedłożenie jest wymagane dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary (ust. 2). Pod warunkiem przedstawienia towarów organom celnym zgłoszenia, które spełniają warunki określone w art. 62, są natychmiast przyjmowane przez te organy (art. 63 WKC). Po przyjęciu zgłoszenia przez organy celne, zgłaszający ma prawo do dokonania, na własną prośbę, sprostowania jednego lub kilku elementów zgłoszenia, jednakże sprostowanie nie może spowodować, że zgłoszenie będzie dotyczyło towarów innych niż te, które początkowo były nim objęte. Organy celne nie zezwalają na dokonanie jakiegokolwiek sprostowania, jeżeli odpowiedni wniosek został przedstawiony po tym, jak organy zwolniły te towary (art. 65 lit. c/ WKC), tzn. podjęły czynności umożliwiające użycie towarów w celach określonych przez procedurę celną, jaką zostały objęte (art. 4 pkt 20 WKC). Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, to data przyjęcia zgłoszenia przez organy celne jest tą datą, jaką uwzględniać należy przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której towary zostały zgłoszone (art. 67 WKC). Podstawę stosowania przepisów regulujących procedurę celną, pod którą towary zostały umieszczone, stanowią wyniki przeprowadzonej przez organy celne weryfikacji zgłoszenia, gdy zaś weryfikacji nie przeprowadzono - pod uwagę brane są dane zawarte w zgłoszeniu (art. 71 ust. 1 WKC). Jeżeli spełnione zostały warunki umieszczenia towarów pod wskazaną procedurą a towary nie są przedmiotem ograniczeń lub zakazów, organy celne zwalniają towary po dokonaniu weryfikacji zgłoszenia lub jego przyjęciu bez weryfikacji (art. 73 ust. 1 WKC). W świetle przytoczonych przepisów, na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących przestawionego organom celnym towaru. Po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać sprostowania zgłoszenia (art. 78 ust. 1 WKC). Stosownie do treści art. 78 ust. 2 WKC, po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Zgodnie z art. 78 ust. 3 WKC, jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Zatem organy celne działając na mocy tego przepisu mogą, ale nie muszą, dokonać sprostowania zgłoszenia po zwolnieniu towaru. Argumentacja Dyrektora Izby Celnej w B. P. podniesiona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia daje jasną i logiczną odpowiedź z jakich względów organ celny odmawia zmiany zgłoszenia celnego. Uzasadnienie organu znajduje oparcie w zapatrywaniu wyrażonym przez ETS w wyroku z dnia 20 października 2005 r., C-468/03 w sprawie Overland Footwear Ltd. (publikowany na stronie internetowej http://curia.europa.eu), że w sytuacji, gdy zgłaszający zwraca się o dokonanie rewizji zgłoszenia celnego, organy celne władne są oddalić wniosek w drodze decyzji z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie nie można dokonać weryfikacji zgłoszenia celnego poprzez rewizję, polegającą na kontroli fizycznej polegającej na zważeniu przedmiotowego gazu. Przedmiotowy gaz został przyjęty do składu podatkowego w S. i nie jest już możliwe wyodrębnienie propanu objętego procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W związku z powyższym organy prawidłowo stwierdziły, że nie jest już możliwa weryfikacja zgłoszenia celnego w zakresie masy towaru – ilości, co skutkuje niemożnością zmiany zgłoszenia celnego we wnioskowanym przez stronę zakresie. Odnosząc się do kwestii ważenia gazu dokonanego podczas przyjmowania towaru do składu celnego w S., organy słusznie oceniły, że nie jest to na tyle wiarygodny dowód, który samoczynnie mógłby spowodować zmianę zgłoszenia celnego. Wynika to po pierwsze z błędu wagi kolejowej, na której dokonano ważenia, a po drugie z powodu braku nadzoru organu celnego w momencie rozładunku towaru. Zatem stwierdzony podczas ważenia w dniu [...] stycznia 2012 r. niedobór 600 kg może się mieścić w granicach błędu pomiarowego, co organy celne dokładnie wyjaśniły. Swoim postępowaniem organy celne nie naruszyły art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy w postaci dokumentacji handlowej i protokołów z ważenia gazu zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Dokumenty sporządzone po zwolnieniu towaru, w innych warunkach pomiarowych, przy uwzględnieniu wątpliwości związanych z brakiem nadzoru ze strony odpowiedniego organu celnego nie mogły stanowić podstawy do zmiany zgłoszenia celnego we wnioskowanym przez Spółkę zakresie. W rozpoznawanej sprawie – wbrew stanowisku Spółki – nie miało miejsca naruszenie art. 27 ust. 3, 4, i 5 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Pierwszy z tych przepisów dotyczy obowiązku podatnika zamieszczenia informacji o kwocie akcyzy. Drugi przepis (art. 27 ust. 4) nie obliguje organu - w realiach tej sprawy – do wydania decyzji określającej kwotę akcyzy w należnej wysokości. Z kolei art. 27 ust. 5 daje podatnikowi tylko prawo wystąpienia do organu celnego o wydanie decyzji określającej kwotę akcyzy. W tym zakresie ustawa o podatku akcyzowym nie może być odczytywana w powiązaniu z art. 23 ust. 5 ustawy z 19 marca 2004 r. - Prawo celne, że organ miał obowiązek zmienić dane w zgłoszeniu celnym poprzez wydanie postanowienia Nieusprawiedliwiony jest zarzut, że organy celne naruszyły art. 78 WKC, poprzez błędną, zawężającą wykładnię tego przepisu na niekorzyść Spółki, co wyżej wykazano. Podobnie trzeba ocenić zarzut o naruszeniu art. 7 ust. 4 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG, poprzez uniemożliwienie Spółce skorzystania z prawa wyjaśnienia i rozliczenia rozbieżności ilościowych wynikających z właściwości wyrobu akcyzowego. W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.