III SA/Lu 455/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 czerwca 2025 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącą wezwano również, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 sierpnia 2025 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona skarżącej w dniu 3 września 2025 r. (k. 19v akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Skarga nie została również opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a). W świetle zaś art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została zobowiązana do usunięcia braku formalnego skargi i jej opłacenia. Skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków w ustawowym terminie – obowiązków tych w terminie nie wykonała, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i skutkuje odrzuceniem skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki – stanowiącego dowód doręczenia stronie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu – wynika, że wezwanie doręczono w dniu 3 września 2025 r. Tym samym 7-dniowy ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i jej opłacenia upłynął z dniem 10 września 2025 r. Skarga, od której nie został uiszczony należny wpis, i której braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.