III SA/Lu 459/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać E. J. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych. Pismem z dnia 9 grudnia 2009r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o ustanowienie radcy prawnego podnosząc, że ze względu na sytuację materialną nie posiada środków finansowych na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Skarżący wezwany do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu w terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz zaznaczając, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę dotyczy choroby zawodowej, a więc mieści się w wymienionej kategorii spraw, w związku z czym skarżący jest w tej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W tym miejscu podnieść należy, że do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 ( 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stwierdzić należy, że wniosek strony o ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona wykazała spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie. Jak wynika z oświadczenia skarżącego złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i uczącym się synem. W dalszej części urzędowego formularza skarżący wykazał, że oprócz mieszkania o pow. [...] m2 (współwłasność z żoną) nie posiada innego majątku w postaci nieruchomości, jak również żadnych zasobów finansowych. Skarżący nie osiąga żadnego dochodu, pozostaje bez pracy, w związku z czym jedynym źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę żony w kwocie [...] zł brutto. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną skarżącego, niski dochód rodziny, a także brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, uznać należy, że nie jest on w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarżący znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.