III SA/Lu 459/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia : przyznać M. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżący wykazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. [...] zł. Podał, że w skład jego majątku wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2 (stanowiące majątek wspólny z żoną), z którego został wymeldowany oraz działka rolna o pow. [...] arów. Skarżący ponadto wskazał, że obecnie zamieszkuje na stancji, jest osobą schorowaną, wymagającą leczenia. Na wezwanie referendarza skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenie i dokumenty źródłowe: zeznanie podatkowe za rok 2015, wyciąg z rachunku bankowego, fakturę VAT i paragony fiskalne poświadczające zakup leków, dwa zaświadczenia lekarskie. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z unormowaniem art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). W oparciu o przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i zdrowotną skarżącego uznać należy, że żądanie przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący posiada wprawdzie stałe źródło dochodu (emerytura), jednakże uzyskiwane z tego tytułu środki są przeznaczane na konieczne koszty utrzymania – opłatę stancji, zakup leków, bieżące utrzymanie. Powołane okoliczności (konieczność wynajmowania stancji, konieczność ponoszenia kosztów leczenia w związku z istniejącymi schorzeniami, przeznaczanie posiadanych środków finansowych na niezbędne koszty utrzymania) prowadzą do wniosku, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.