III SA/Lu 462/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. We wniosku z dnia 12 marca 2012 r. S. W. wystąpił o zwrot części opłaty za wydanie karty pojazdu dla samochodu osobowego marki V. V. o nr rej. LUB [...] Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] Starosta L. umorzył postępowanie z wniosku S. W. o zwrot kwoty 425,00 zł, stanowiącej nadpłatę z tytułu wydania karty pojazdu nr [...], z uwagi na przedawnienie prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Na skutek wniesienia odwołania przez stronę od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] orzekło o jej uchyleniu w całości i umorzeniu postępowania w pierwszej instancji. Skarżący w dniu 5 lipca 2012 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w której określił, że przedmiotem zaskarżenia jest "czynność materialno-techniczna Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2012 r." W odpowiedzi na skargę Starosta L. wniósł o jej odrzucenie, zawracając uwagę, że dopiero po uchyleniu przez Kolegium decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. organ dokonał czynności materialno-technicznej w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu (pismo nosi datę[...]materialno-techniczną Starosty L. powinno być zatem pismo z dnia [...] maja 2012 r., a nie decyzja administracyjna z dnia [...] kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli przepisy takich środków nie przewidują, wniesienie skargi jest dopuszczalne dopiero po wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu, a nie "czynności materialno-technicznej" jak nazywa decyzję skarżący. Skarżący skorzystał z prawa zaskarżenia orzeczenia organu pierwszej instancji (decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r.), która została mocą decyzji Kolegium z dnia [...] maja 2012 r. uchylona w całości, a postępowanie umorzone. Rozstrzygnięcie Kolegium zawierało pouczenie, że przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie może być już zaskarżona w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co wynikać musi z przepisów szczególnych. W takiej sytuacji w niniejszej sprawie przedmiotem skargi mogła być jedynie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. lub też czynność materialno-techniczna Starosty L. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w opisanych okolicznościach przedmiotem skargi nie może być decyzja wydana w pierwszej instancji, w związku z czym skargę S. W. na decyzję Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a.