III SA/Lu 463/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym w zakresie wniosku P. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 27 lutego 2015 r. P. B. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W skardze P. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Oczywiste jest, że uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danych przesłanek skutki prawne. Odnosząc się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy zauważyć, że wiosek nie zwiera żadnego uzasadnienia. Skarżący nie uzasadnił swojego żądania w jakikolwiek sposób odnoszący się do konkretnych okoliczności sprawy, nie przedstawił argumentów świadczących o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jak również nie wskazał we wniosku na odnoszące się do konkretnej sprawy okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania tej decyzji. Mając zatem na uwadze, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jest przedstawieniem argumentacji mającej na celu wykazanie, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie można przyjąć, że w rozpatrywanej sprawie zostały wykazane przesłanki przewidziane art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Jak zostało podane we wstępie, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w niniejszej sprawie, jak i skarga, nie zawierają żadnego uzasadnienia, a więc nie wskazują, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie wskazują na czym to niebezpieczeństwo polega, nie przedstawiają i nie wykazują okoliczności, które miałyby świadczyć, że rzeczywiście takie niebezpieczeństwo zachodzi. Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.