III SA/Lu 466/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. Inspektorat w C. z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku pieniężnego postanawia: odrzucić skargę Skargą z dnia 5 września 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie E.K. zaskarżył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku pieniężnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w niniejszej sprawie skarga skarżącego E.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku pieniężnego, jest w świetle przepisów obowiązującego prawa niedopuszczalna. Zgodnie z art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów (art. 177 Konstytucji), natomiast sądy administracyjne sprawują, w ustawowo określonym zakresie, kontrolę działalności administracji publicznej (art. 184 Konstytucji). W myśl art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się z mocy ustaw szczególnych, rozpoznają sądy administracyjne. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2005 r. o dodatku pieniężnym dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny (Dz. U. nr 102, poz. 852), na podstawie której wydano zaskarżoną decyzję, od decyzji organu wypłacającego przysługują środki odwoławcze przewidziane w przepisach, o których mowa w art. 2, tj. biorąc pod uwagę pobieraną przez skarżącego rentę – w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. W myśl art. 83 ust. 2-3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 137, poz. 887 ze zm.) ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, przy czym odwołanie do sądu przysługuje również w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia. W myśl art. 4778 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżono właściwość sądów rejonowych. Z powyższego wynika, że od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania dodatku pieniężnego stronie służy odwołanie do sądu powszechnego. Tak też pouczył E.K. w zaskarżonej decyzji organ rentowy. Mimo prawidłowego pouczenia skarżący złożył skargę do sądu administracyjnego, jednakże sprawa ta nie podlega w świetle ustawy: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawy: O dodatku pieniężnym dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne oraz ustawy: O systemie ubezpieczeń społecznych – kognicji sądu administracyjnego, w związku z czym jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.