III SA/Lu 467/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym – wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: odrzucić skargę. Radca prawny J. P. złożyła w imieniu spółki K. sp. z o. o. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym – wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Pełnomocnictwo procesowe dla r. pr. J. P. zostało podpisane przez M. J. – pełnomocnika spółki upoważnionego przez Prezes Zarządu (uprawnioną do jednoosobowej reprezentacji spółki) do składania "wszelkich oświadczeń, wniosków, pism, podań" oraz do wyznaczania innych pełnomocników dla mocodawcy. W wyniku wezwania do uzupełnienia braków formalnych pełnomocnik procesowy skarżącej dołączyła do skargi odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika, że osoba która podpisała pełnomocnictwo (M. J.) nie wchodzi w skład zarządu spółki, ani nie jest jej prokurentem. Wobec wątpliwości co do prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa, zarządzeniem z dnia 21 września 2011 r. Prezes Zarządu Spółki została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, że M. J. jest pracownikiem spółki i może ją reprezentować przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie na mocy art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Tym samym zarządzeniem również M. J. został wezwany do wykazania, że jest pracownikiem spółki i może ją reprezentować przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie na mocy art. 35 § 2 p.p.s.a. Odebrał on pismo w dniu 29 września 2011 r. W piśmie z dnia 5 października 2011 r. radca prawny J. P. złożyła w imieniu spółki K. sp. z o. o. wyjaśnienie, z którego wynika, że M. J. ma prawo reprezentować spółkę na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez Prezesa Zarządu A. S., i udzielił on dalszego pełnomocnictwa do występowania w niniejszej sprawie r. pr. J. P.. Do pisma dołączono odpisy obu pełnomocnictw. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 11 października 2011 r. Prezes Zarządu Spółki została wezwana do podpisania skargi bądź nadesłania podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo w tej sprawie nie został odebrany przez Spółkę pod będącym jej siedzibą adresem wskazanym do korespondencji mimo dwukrotnego awizowania, zatem zostało włączone do akt ze skutkiem doręczenia w dniu 7 listopada 2011 r. Termin do dokonania czynności upłynął bezskutecznie w dniu 14 listopada 2011 r. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie zaś do art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu u sądowym – a więc być należycie podpisane. Zgodnie z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. W ocenie sądu profesjonalny pełnomocnik, który podpisał skargę, nie był do tego upoważniony ani przez organ Spółki (zarząd), ani takiego jej pełnomocnika, który sam mógłby występować w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a tym samym uprawienie to przekazać kolejnemu pełnomocnikowi. Sąd stoi bowiem na stanowisku, ze skoro M. S. nie mógłby reprezentować spółki przed sądem administracyjnym, nie może również upoważnić innej osoby do tego, choćby ta inna osoba spełniała wymogi formalne do występowania w takim postępowaniu. Z treści pełnomocnictwa (k. 84 akt sądowych) nie wynika, żeby M. S. był upoważniony do reprezentowania spółki przed sądem administracyjnym. Tym samym Sąd uznał podpis pełnomocnika upoważnionego przez osobę nie mającą prawa reprezentowania spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym za nieskuteczny, a skargę w ten sposób podpisaną za obarczoną brakiem formalnym. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. - jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Skarżąca spółka mimo wezwania nie usunęła braku formalnego (zgodnie z zarządzeniem dnia 11 października 2011 r., którym wezwano Prezesa Zarządu Spółki do podpisania skargi bądź nadesłania podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak postanowieniu.