III SA/Lu 467/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lipca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym – wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji w zakresie wniosku K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. W. o przywrócenie terminu do podpisania skargi postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Radca prawny J. P. złożyła w imieniu K. Sp. z o. o. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lipca 2011 r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym – wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Pełnomocnictwo procesowe dla radcy prawnego J. P. zostało podpisane przez M. J. – pełnomocnika spółki upoważnionego przez Prezes Zarządu (uprawnioną do jednoosobowej reprezentacji spółki) do składania "wszelkich oświadczeń, wniosków, pism, podań" oraz do wyznaczania innych pełnomocników dla mocodawcy. W wyniku wezwania do uzupełnienia braków formalnych pełnomocnik procesowy skarżącej dołączyła do skargi odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika, że osoba która podpisała pełnomocnictwo (M. J.) nie wchodzi w skład zarządu spółki, ani nie jest jej prokurentem. Wobec wątpliwości co do prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa, zarządzeniem z dnia 21 września 2011 r. Prezes Zarządu Spółki została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, że M. J. jest pracownikiem spółki i może ją reprezentować przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie na mocy art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.). Tym samym zarządzeniem również M. J. został wezwany do wykazania, że jest pracownikiem spółki i może ją reprezentować przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie na mocy art. 35 § 2 p.p.s.a. Odebrał on pismo w dniu 29 września 2011 r. W piśmie z dnia 5 października 2011 r. radca prawny J. P. złożyła w imieniu K. Sp. z o. o. wyjaśnienie, z którego wynika, że M. J. ma prawo reprezentować spółkę na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez Prezesa Zarządu A. S., i udzielił on dalszego pełnomocnictwa do występowania w niniejszej sprawie radcy prawnemu J. P.. Do pisma dołączono odpisy obu pełnomocnictw. Zarządzeniem z dnia 11 października 2011 r. Prezes Zarządu Spółki została wezwana do podpisania skargi bądź nadesłania podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo w tej sprawie nie zostało odebrane przez Spółkę pod będącym jej siedzibą adresem wskazanym do korespondencji mimo dwukrotnego awizowania, zatem zostało włączone do akt ze skutkiem doręczenia w dniu 7 listopada 2011 r. Termin do dokonania czynności upłynął bezskutecznie w dniu 14 listopada 2011 r. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę skarżącej Spółki na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na nieusunięcie braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi przez Prezesa Zarządu Spółki i nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni. Pismem z dnia 2 grudnia 2011 r. radca prawny J. P. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia podpisanego przez Prezesa Zarządu Spółki egzemplarza skargi, dołączając do wniosku skargę podpisaną przez Prezesa Zarządu Spółki A. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na mocy art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Jak wynika z akt sprawy, radca prawny J. P. nie była upoważniona do reprezentowania skarżącej Spółki przed sądem administracyjnym przez Prezesa Zarządu Spółki, który jak wynika z Krajowego Rejestru Sądowego jest organem uprawnionym do reprezentowania Spółki (k. 24 i nast. akt sądowych), ani takiego jej pełnomocnika, który sam mógłby występować w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a tym samym uprawienie to przekazać kolejnemu pełnomocnikowi. Wobec braku umocowania do działania w imieniu skarżącej Spółki nie istniała podstawa do złożenia do Sądu przez radcę prawnego J. P. wniosku o przywrócenie terminu do podpisania skargi. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.