III SA/Lu 47/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] lipca 1999 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 8 lutego 2005 r. Z.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] lipca 1999 r. w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego, którą organ I instancji przyznał skarżącemu prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 2 lipca 1999 r. do czasu nabycia prawa do emerytury, oraz ustalił wysokość zasiłku na 120% kwoty zasiłku podstawowego dla bezrobotnych. Skarżący domaga się zasądzenia od pozwanego - PUP [...] różnicy 40% zasiłku przedemerytalnego od dnia 2 lipca 1999 r. do dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawie oraz odsetek karnych w kwocie [...] zł. Z wyjaśnień skarżącego oraz złożonych dokumentów wynika, że otrzymał on wyżej opisaną decyzję wydaną przez PUP w dniu 8 lipca 1999 r., od której nie wniósł odwołania. Skarżący uznał jednak że decyzja ta jest błędna, bowiem wysokość zasiłku przedemerytalnego w jego przypadku powinna wynosić 160% kwoty zasiłku dla bezrobotnych, gdyż stosunek pracy łączący go z ostatnim pracodawcą rozwiązany został z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kognicja sądów administracyjnych została zakreślona Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz aktami rangi ustawowej, a poza te ramy Sąd wyjść nie może. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem dokonania kontroli sądowo - administracyjnej jest uprzednie ostateczne zakończenie trybu kontroli administracyjnej. Zgodnie z art. 52 cyt. ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Ustawa ponadto przewiduje tryb weryfikacji aktów administracyjnych nie objętych środkami zaskarżenia, co jednak nie ma znaczenia w sprawie niniejszej. Ostateczna decyzja organu I instancji w ogóle zatem nie może zostać poddana kontroli sądowo - administracyjnej, ze względu na niewyczerpanie obligatoryjnego trybu uprzedniej kontroli administracyjnej przewidzianej w ramach dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, która miała w pełni zastosowanie w niniejszej materii. Wskazać należy również, że skarżący był pouczony o prawie wniesienia odwołania od tej decyzji do Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy, z którego jednak nie skorzystał. Nie oznacza to, że skarżący pozbawiony jest środków weryfikacji decyzji ostatecznej, jednak mają one zastosowanie w szczególnych przypadkach, takich jak ustalenie kwalifikowanej wadliwości postępowania administracyjnego lub samej decyzji, czy zmiana istotnych okoliczności związanych z wydaniem decyzji. Rozważenie możliwości ich zastosowania musi jednak nastąpić w drodze przewidzianej stosownymi przepisami z zakresu postępowania administracyjnego, a dopiero wynik takiej kontroli będzie mógł być poddany ocenie Sądu. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych względów, niż enumeratywnie wyliczone w tym przepisie. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji.