III SA/Lu 47/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby w B. P. z dnia [...] 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym - w zakresie wniosku kuratora o przyznanie wynagrodzenia postanawia: przyznać kuratorowi skarżącej radcy prawnej E. C.-O. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynagrodzenie za udział w postępowaniu sądowym w kwocie [...]zł ([...]), w tym kwotę [...]zł ([...]) z tytułu podatku od towarów i usług. Wyrokiem z dnia 21 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę L. S. na decyzję Dyrektora Izby w B. P. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W wyroku tym Sąd nie orzekł o kosztach postępowania. Zgodnie z art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.",, koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Według zaś art. 213 pkt 1 p.p.s.a., do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie. Wobec tego, że kuratela polegająca na reprezentowaniu strony nieobecnej związana jest z postępowaniem administracyjnym, wynagrodzenie kuratora zalicza się do kosztów tego postępowania administracyjnego. Natomiast wynagrodzenie kuratora podejmującego czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, należy zaliczyć do kosztów tego postępowania przed sądem. Wymaga zaś zwrócenia uwagi, że wysokość wynagrodzenia w takim postępowaniu nie została wprost uregulowana, jednakże judykatura usunęła tę istniejącą lukę. W postanowieniu z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ [...] Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozpoznając wniosek kuratora o przyznanie wynagrodzenia należy mieć na względzie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1476), które wydane zostało na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 623). Według ostatniego z powołanych przepisów to Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia wysokość wynagrodzenia i zwrot wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w danej sprawie, mając na względzie rodzaj sprawy, stopień jej zawiłości i nakład pracy kuratorów. NSA wyjaśnił przy tym, że wprawdzie przepisy te mają zastosowanie wprost w sprawach cywilnych, a nie sądowoadministracyjnych, to jednak mając na względzie zasady konstytucyjne (art. 2 i 32 Konstytucji RP) oraz reguły systemowej wykładni przepisów prawa, stanową one punkt odniesienia dla sądu administracyjnego, który będzie orzekał o należnościach kuratora na podstawie art. 211 w zw. z art. 213 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z przepisem § 1 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej, wysokość wynagrodzenia kuratora nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawych. Zasady i wysokość przyznawania wynagrodzenia kuratorowi będącemu jednocześnie radcą prawnym, regulują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). Ustalając zatem wysokość wynagrodzenia kuratora należało mieć na względzie, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było nałożenie na skarżącego kary pieniężnej w kwocie [...]zł, a zatem należność pieniężna. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8. W myśl § 8 pkt 4 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., opłaty wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej [...] zł do [...] zł - [...] zł. Nadto stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W konsekwencji omówionych uregulowań należało dojść do wniosku, że kuratorowi skarżącego w tej sprawie należało przyznać wynagrodzenie na podstawie przepisów art. 213 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 211 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a, § 8 pkt 4, § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. Wynikająca z tych uregulowań wysokość tego wynagrodzenia wynosi zatem [...] zł i podlega podwyższeniu o należną 23% stawkę podatku VAT, czyli o kwotę [...]zł. Łączna zatem wysokość należnego kuratorowi wynagrodzenia obciążającego Skarb Państwa wynosi [...] zł.