III SA/Lu 472/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie: WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Sugier, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi [...] Spółki Jawnej z siedzibą w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2019 r., Nr [...] Inspektor Transportu Drogowego uchylił w całości decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2019 r., Nr [...] o nałożeniu na "T. " M. Ł., J. Ł. S. Jawną z siedzibą w Ł. kary pieniężnej w wysokości [...] zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i nałożył karę pieniężną w wysokości [...] zł. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy. W dniu [...] stycznia 2019 r. na drodze krajowej nr [...] w miejscowości B. zatrzymano do kontroli pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] z naczepą marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] Pojazdem kierował A. L., który wykonywał międzynarodowy transport drogowy rzeczy z Polski do [...] na podstawie licencji [...] Dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów przekraczała 3,5 t. Przewóz wykonywany był w imieniu i na rzecz "[...]" M. Ł., J. Ł. S. Jawnej z siedzibą w Ł. (dalej jako "skarżąca"). Przebieg kontroli został utrwalony w protokole nr [...] z [...] stycznia 2019 r. W wyniku kontroli stwierdzono: - wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf, przyrząd rejestrujący, czujnik ruchu, urządzenie zewnętrzne GNSS lub urządzenie wczesnego wykrywania na odległość, nieposiadające świadectwa homologacji typu lub tachograf lub wyżej wymieniony element składowy tachografu, który został podrobiony lub przerobiony; - niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. Decyzją z [...] lutego 2019 r. P. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako "organ I instancji") nałożył na skarżącą karę pieniężną na podstawie l.p. 6.1.2 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 58, dalej jako "u.t.d.") za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf, przyrząd rejestrujący, czujnik ruchu, urządzenie zewnętrzne GNSS lub urządzenie wczesnego wykrywania na odległość, nieposiadające świadectwa homologacji typu lub tachograf lub wyżej wymieniony element składowy tachografu, który został podrobiony lub przerobiony ([...] zł) oraz na podstawie l.p. 6.2.1 załącznika nr [...] do u.t.d. za niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi ([...] zł). Na podstawie art. 92a ust. 3 u.t.d. wysokość kary pieniężnej ograniczono do [...] zł. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") decyzją z [...] czerwca 2019 r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 165/2014 zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździe nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d., w którym karą pieniężna w wysokości [...] zł usankcjonowano podłączenie do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu. Następnie organ II instancji wyjaśnił, że w czasie kontroli w pojeździe znajdowało się niedozwolone urządzenie służące do manipulowania zapisami tachografu cyfrowego, a mianowicie pendrive podłączony do gniazda USB, wpiętego do szyny [...]. W ten sposób aktywowane zostało oprogramowanie, które blokowało zainstalowany w pojeździe tachograf marki [...] nr ser. [...] Podczas kontroli przeprowadzona została próba, która wykazała, że gniazdo USB ma bezpośrednie podłączenie do tachografu i bezpośrednio wpływa na jego funkcjonowanie. W ocenie organu odwoławczego powyższe stanowiło naruszenie, o którym mowa w lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d., polegające na podłączeniu do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu, a nie naruszenie, o którym mowa w lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., jak przyjął organ I instancji. Jednocześnie organ II instancji zauważył, że w toku postępowania nie zostało wykazane przez organ I instancji, w jaki sposób oprogramowanie urządzenia rejestrującego zostało zmanipulowane i podkreślił, że przypadek naruszenia, o którym mowa w lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., ma miejsce w sytuacji, gdy przerobienie lub podrobienie jednego z wymienionych w tym przepisie elementów ma charakter stały, a w niniejszym przypadku dopiero podłączenie pendrive'a skutkowało fałszowaniem rzeczywistych zapisów urządzenia rejestrującego. Z tego względu organ II instancji odstąpił od nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za naruszenie, o którym mowa w lp. 6.1.2. załącznika nr 3 do u.t.d. i nałożył karę pieniężną w wysokości [...] zł za naruszenie, o którym mowa w lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d. Odnosząc się do stwierdzonego przez organ I instancji naruszenia polegającego na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, organ odwoławczy wskazał, że zachowanie kierowcy nie wypełniało dyspozycji naruszenia lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. W niniejszej sprawie kierowca używając niedozwolonego urządzenia zakłócającego pracę tachografu, dopuścił się jedynie naruszenia lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d. W konsekwencji organ II instancji uznał za zasadne odstąpienie od nałożenia kary [...] zł za naruszenie określone w lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca zaskarżyła decyzję Inspektor Transportu Drogowego w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie się przez organ II instancji przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym; 2) prawa procesowego poprzez naruszenie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., tj. art. 76 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 w zw. z art. 6, art. 7, art. 8 i art. 15 w związku z art. 75 i art. 81 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na niepoczynieniu ustaleń oraz niezebraniu materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji oraz poczynieniu ustaleń niezgodnych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w sprawie nie został zebrany materiał dowodowy niezbędny do wydania decyzji oraz organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na skargę Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Inspektor Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf z podłączonym niedozwolonym urządzeniem lub przedmiotem wykonanym lub przeznaczonym do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu. Kara ta nałożona została na skarżącą na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 2140 z późn. zm.), dalej jako "u.t.d.". Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 2 u.t.d., podmioty wykonujące przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem ponoszą odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Obowiązki lub warunki przewozu drogowego to - zgodnie z art. 4 pkt 22 tej ustawy - obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz przepisów innych ustaw, przepisów Unii Europejskiej i wiążących [...] umów międzynarodowych, wymienionych w art. 4 pkt 22 litera a-y u.t.d. Obowiązek stosowania w pojazdach wykonujących przewozy drogowe tachografów wynika z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 2014 r., s.1). Rozporządzenie określa obowiązki i wymogi w odniesieniu do budowy, instalacji, użytkowania, sprawdzania i kontrolowania tachografów stosowanych w transporcie drogowym (art. 1 ust. 1). Tachografy muszą spełniać wymogi rozporządzenia pod względem budowy, instalacji, użytkowania i sprawdzania (art. 1 ust. 2). Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia, tachografy są instalowane i użytkowane w pojazdach zarejestrowanych w państwie członkowskim używanych do przewozu drogowego osób lub rzeczy oraz do których zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 2006 r., s.1). Jest poza sporem, że kontrolowany przewóz rzeczy podlegał przepisom rozporządzenia nr 561/2006, wykonywany był bowiem zespołem pojazdów, którego całkowita masa przekraczała 3,5 tony (art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 561/2006). Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 165/2014, przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy obowiązani są do zapewnienia poprawnego działania i właściwego użytkowania tachografów. Jednocześnie przepis art. 32 ust. 3 wprowadza zakazy, mające na celu zapobieżenie nieprawidłowościom w użytkowaniu tachografów. Przepis ten stanowi: "Zabrania się fałszowania, ukrywania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych w tachografie lub na karcie kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z tachografu. Każda forma manipulowania tachografem, wykresówką lub kartą kierowcy, która mogłaby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych lub informacji wydrukowanych jest zabroniona. W pojeździe nie może znajdować się żadne urządzenie, które mogłoby zostać użyte w powyższych celach". Z przytoczonego przepisu wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że zakazana jest każda forma manipulowania tachografem, a więc zakaz ten dotyczy wszelkich urządzeń czy przedmiotów użytych do zakłócania pracy tachografu oraz wszelkich sposobów ich użycia i zastosowanych technik, jeżeli miałoby to prowadzić do sfałszowania, zlikwidowania lub zniszczenia danych, rejestrowanych przez tachografy. Z akt sprawy wynika, że w trakcie kontroli w dniu [...] stycznia 2019 r. stwierdzono, że kierowca pojazdu, wykonującego krajowy transport drogowy rzeczy używał podłączonego do tachografu niedozwolonego urządzenia służącego do manipulowania zapisami tachografu cyfrowego - pendrive'a, podłączonego do gniazda USB, wpiętego do szyny [...]. W ten sposób kierowca aktywował oprogramowanie, które blokowało zainstalowany w pojeździe tachograf. Podłączenie przez kierowcę pendrive'a z oprogramowaniem spowodowało, że tachograf nie rejestrował na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. W wyniku kontroli ustalono, że bez wątpienia kierowca używał niedozwolonego urządzenia zakłócającego pracę tachografu w dniu [...] stycznia 2019 r. o godz. 19:18, dzięki czemu zamiast faktycznej aktywności, tj. prowadzenia pojazdu, na karcie kierowcy oraz w pamięci urządzenia rejestrującego zapisywany był odpoczynek. W ocenie sądu odłączenie do tachografu pendrive'a z oprogramowaniem, umożliwiającym zakłócanie pracy tachografu, w szczególności zaś nierejestrowanie rzeczywistej aktywności kierowcy, prawidłowo uznane zostało przez organ odwoławczy za naruszenie przepisów o stosowaniu urządzeń rejestrujących lub cyfrowych urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i postoju. W myśl art. 92a ust. 1 u.t.d., w brzmieniu obowiązującym w dacie kontroli, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] złotych do [...] złotych za każde naruszenie. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty [...]złotych (ust. 3). Zgodnie z art. 92a ust. 7 pkt 1 u.t.d., wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazanych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403: 1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9 załącznika nr 3 do ustawy, 2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10 określa załącznika nr 3 do ustawy. W l.p. 6.1 załącznika nr 3 określone zostały naruszenia zasad i warunków wyposażenia pojazdu w tachograf i kary za poszczególne rodzaje naruszeń w tym zakresie. W lp. 6.1.3. przewidziano karę [...] zł za podłączenie do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu. Nie ulega wątpliwości, że podłączenie przez kierowcę pendrive’a do gniazda USB wpiętego w szynę CAN spowodowało aktywowanie oprogramowania, które blokowało rejestrowanie przez tachograf rzeczywistej aktywności kierowcy, stanowiło zatem naruszenie, o którym mowa w l.p. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Podkreślić należy, że przepisy rozporządzenia nr 165/2014 zabraniają każdej formy manipulowania tachografem, a więc także formy polegającej na użyciu pendrive'a z określonym oprogramowaniem, które powoduje, że tachograf rejestruje odpoczynek kierowcy zamiast czasu jazdy. Zakaz dotyczy wszelkich urządzeń czy przedmiotów użytych do zakłócania pracy tachografu powodujących fałszowanie, likwidowanie lub zniszczenie danych, rejestrowanych przez tachografy. Nie jest uzasadniony zarzut skarżącej, że organ II instancji błędnie zastosował przepisy ustawy o transporcie drogowym. Prawidłowo organ II instancji uznał, że ustalony stan faktyczny wypełnia przesłanki naruszenia, o którym mowa w lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d., polegającego na podłączeniu do tachografu niedozwolonego urządzenia lub przedmiotu wykonanego lub przeznaczonego do celów podrabiania lub przerabiania danych rejestrowanych przez tachograf lub korzystanie z tego urządzenia lub przedmiotu, a nie przesłanki naruszenia określonego w lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., polegającego na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf, przyrząd rejestrujący, czujnik ruchu, urządzenie zewnętrzne GNSS lub urządzenie wczesnego wykrywania na odległość, nieposiadające świadectwa homologacji typu lub tachograf lub wyżej wymieniony element składowy tachografu, który został podrobiony lub przerobiony. Organ odwoławczy słusznie zauważył, że ze stanu faktycznego sprawy nie wynika, by tachograf lub jego element zostały na stałe przerobione lub podrobione i nie wykazał, w jaki sposób zmanipulowane zostało oprogramowanie tachografu. Podzielić należy pogląd organu odwoławczego, że przypadek naruszenia, o którym mowa w lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d., ma zastosowanie w sytuacji, gdy przerobienie lub podrobienie jednego z wymienionych w tym przepisie elementów ma charakter stały. Natomiast w niniejszej sprawie dopiero podłączenie pendrive'a powodowało fałszowanie rzeczywistych zapisów urządzenia rejestrującego. W ocenie sądu organ II instancji prawidłowo zakwalifikował stwierdzone naruszenie do lp. 6.1.3. załącznika nr 3 do u.t.d. Uzasadnione zatem było odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za naruszenie, o którym mowa w lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do u.t.d. i nałożenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł za naruszenie określone w lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d. Organ odwoławczy odstąpił od nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za naruszenie, o którym mowa w lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., orzekając w tym zakresie na korzyść skarżącej, zbędne jest więc szczegółowe omawianie tego naruszenia. Należy jednak wyjaśnić, że sąd podziela stanowisko organu, że użycie przez kierowcę niedozwolonego urządzenia zakłócającego pracę tachografu wyczerpywało przesłanki naruszenia określonego w lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do u.t.d. i nie było podstaw do przypisywania skarżącej dodatkowego naruszenia, polegającego na niewłaściwej obsłudze tachografu. Prawidłowe jest także stanowisko organu o braku podstaw do zastosowania w sprawie niniejszej przepisu art. 92c ust. 1 u.t.d,, który stanowi, że nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ, lub3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat. W powołanym wyżej przepisie chodzi tylko i wyłącznie o zdarzenia nieoczekiwane, niedające się przewidzieć, a nie związane z doborem pracowników. Manipulowanie urządzeniami rejestrującymi i nierejestrowanie wszystkich okresów aktywności przez kierowców nie jest okolicznością, której profesjonalny podmiot organizujący przewozy nie mógłby przewidzieć. Przeciwnie, jest to jedna z okoliczności, którą podmiot wykonujący przewozy i posługujący się w tym celu osobami trzecimi musi mieć zawsze na uwadze. Powinien w związku z tym podejmować działania mające na celu zapobieżenie dopuszczaniu się przez kierowców ingerencji w pracę urządzeń rejestrujących ich czas pracy. Z akt sprawy nie wynika, by skarżąca organizowała jakiekolwiek szkolenia dotyczące obowiązków kierowców, wagi przestrzegania przepisów z zakresu transportu drogowego i konsekwencji ich naruszenia. Skarżąca nie przedstawiła także wewnętrznych uregulowań, wskazujących na wprowadzenie systemu kontroli, który miałby zapobiec naruszeniom przepisów przez kierowców. Rejestrowanie rzeczywistej aktywności kierowcy jest podstawowym i zamierzonym celem regulacji prawnych dotyczących czasu pracy kierowców. Jakiekolwiek ingerowanie w dane dotyczące czasu pracy kierowców zagraża bezpieczeństwu ruchu, gdyż czas pracy kierowcy i okresy przerw w kierowaniu pojazdem mają bardzo istotne znaczenie dla pozostałych uczestników ruchu drogowego. Prawidłowe jest zatem stanowisko organów co braku podstaw do zwolnienia skarżącej z odpowiedzialności za stwierdzone naruszenie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zaskarżona decyzja nie narusza także przepisów postępowania. Organy wyczerpująco zbadały istotne okoliczności faktyczne sprawy, przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7, art. 75 i art. 77 § 1 k.p.a.) i oceniły te dowody zgodnie z art. 80 k.p.a. Nie jest zrozumiały zarzut naruszenia art. 76 § 1 k.p.a. Skarżąca nie wyjaśniła, na czym naruszenie to miałoby polegać, ograniczając się do postawienia ogólnikowo sformułowanego zarzutu. W toku postępowania nie została naruszona zasada praworządności wyrażona w art. 6 k.p.a., ani zasada dwuinstancyjności postępowania, wyrażona w art. 15 k.p.a. Postępowanie nie było też prowadzone z naruszeniem art. 8 k.p.a., zobowiązującego organy administracji publicznej do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Skarżąca powiadamiana była o wszystkich podejmowanych przez organ czynnościach i miała możliwość brania czynnego udziału w postępowaniu, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 107 § 3 k.p.a. i przekonująco wyjaśnia podstawy rozstrzygnięcia. Kara nałożona na skarżącą na podstawie lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym wysokości [...] złotych jest więc prawidłowa. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).