III SA/Lu 475/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta L. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarżący J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] 2005 r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta L.. Zaskarżonej uchwale zarzucił niezgodność z przepisami ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych, w zakresie wykluczenia możliwości ubiegania się o mniejsze mieszkanie i braku możliwości starania się o dodatek mieszkaniowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie o jej oddalenie. Na uzasadnienie pierwszego z wniosków wskazuje – zdaniem organu – brak po jego stronie interesu prawnego w zaskarżeniu kwestionowanej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź o to samo działanie lub bezczynność, bądź przewlekłość organu administracji. W każdym razie, odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został już prawomocny wyrok. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga J. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] 2005 r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta L.. Tymczasem wymaga zwrócenia uwagi, że postępowanie w sprawie ze skargi J. S. na tę samą uchwałę zostało już wcześniej wszczęte przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie sygn. akt III SA/Lu [...] i zostało zakończone postanowieniem z dnia 6 czerwca 2018 r. odrzucającym skargę. Wprawdzie wydane przez Sąd w dniu 6 czerwca 2018 r. postanowienie odrzucające skargę nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., albowiem nie doszło w tejże sprawie do prawomocnego merytorycznego osądzenia (rozpoznania) sprawy, to jednakże ponownie wniesienie skargi na to samo rozstrzygnięcie tego samego organu powoduje, że ponowna skarga na tę samą uchwałę jest niedopuszczalna. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.