III SA/Lu 482/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na czynność Starosty z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 sierpnia 2011 r. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność Starosty z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 425 zł od samochodu marki A., o numerze rejestracyjnym [...]. Zarządzeniem z dnia 5 września 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało doręczone dorosłemu domownikowi – żonie skarżącego – B. P., w dniu 13 września 2011 r., co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem odbierającej. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wpisu, nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone w dniu 13 września 2011 r. dorosłemu domownikowi – żonie skarżącego – B. P., która zobowiązała się przekazać pismo adresatowi. W świetle art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu było prawnie skuteczne. Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 20 września 2011 r., skarżący nie uiścił wpisu, nie składał też wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący był prawidłowo pouczony o skutkach zaniechania czynności uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.