III SA/Lu 483/09
PostanowienieWSA w Lublinie2009-12-03
Skład orzekający: Maria Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego przez osobę nieposiadającą statusu profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego) i niebędącą inną osobą uprawnioną do reprezentacji zgodnie z art. 35 § 1 PPSA, może zostać uznana za prawidłowo podpisaną przez stronę?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uzupełnił jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Osoba występująca jako pełnomocnik nie wykazała uprawnień do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym zgodnie z art. 35 § 1 PPSA, a zatem jej podpis pod skargą był bezskuteczny. Skarżący osobiście nie podpisał skargi pomimo wezwania.Stan faktyczny
Skarżący wniósł do WSA skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Pełnomocnik skarżącego uzupełnił braki formalne skargi i przedłożył pełnomocnictwo. Sąd wezwał skarżącego do osobistego podpisania skargi pod rygorem odrzucenia. Skarżący nie podpisał skargi w terminie, a kolejne pismo podpisała osoba nieposiadająca statusu pełnomocnika sądowego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej długu celnego postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2009 r. skarżący, reprezentowany przez W. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie niepodpisaną skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej długu celnego.
Pełnomocnik został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi i dołączenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego.
Pełnomocnik skarżącego złożył podpisany przez siebie egzemplarz skargi oraz pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego.
Sędzia sprawozdawca, uznając, że osoba występująca w charakterze pełnomocnika nie posiada uprawnień profesjonalisty, wezwał bezpośrednio skarżącego do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 9 grudnia 2009 r. na adres wskazany przez skarżącego jako adres do korespondencji.
Skarżący nie podpisał skargi w zakreślonym terminie, natomiast kolejne podpisane przez siebie pismo złożyła osoba występująca jako pełnomocnik skarżącego.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle art. 46 § 1 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) – każde pismo strony powinno zawierać m. in. podpis strony.
Stosownie do art. 58 § 1 ust. 3 ppsa Sąd odrzuca skargę m. in. gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wyjaśnić należy, że skarga nie mogła być podpisana przez osobę występującą w tej sprawie jako pełnomocnik w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 35 § 1 ppsa – pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W stanie faktycznym sprawy osoba występująca jako pełnomocnik nie wykazała żadnego z przymiotów upoważniających ją do występowania przez sądem administracyjnym w cudzym imieniu. Wymogi te są zaś inne niż w postępowaniu administracyjnym.
Z powyższych względów podpisanie skargi przez osobę nie mogącą być pełnomocnikiem skarżącego jest całkowicie bezskuteczne, natomiast skarżący osobiście nie podpisał skargi mimo wezwania go do tej czynności z pouczeniem o rygorze zaniechania.
Wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 ust. 3 ppsa w zw. z art. 46 § 1 ust. 4 ppsa Sąd orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło