III SA/Lu 489/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. i Ł. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego z dnia [...]czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 postanawia: odrzucić skargę T. P. Pismem z dnia [...]czerwca 2012 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 13 lipca 2012 r., T. P. i Ł. P. złożyli skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego z dnia [...] czerwca 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego z dnia [...] kwietnia 2012 r. w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga T. P. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej jako p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie natomiast z § 2 art. 50 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Postępowanie w sprawie niniejszej prowadzone było na wniosek Ł. P. T. P. nie brał udziału jako strona w tym postępowaniu. Nie był również adresatem decyzji wydanych w obu instancjach. Adresatem decyzji był jego syn, Ł. P., będący stroną postępowania administracyjnego. Ł. P. złożył odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, a następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu odwoławczego. W tych okolicznościach uznać trzeba, że w świetle art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. brak legitymacji skargowej T. P. w niniejszej sprawie jest oczywisty. Skarżący nie wykazał bowiem, by miał interes prawny w sprawie nierozstrzygającej o jego uprawnieniach lub obowiązkach, dotyczącej syna Ł.P. Brak interesu prawnego powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów i na podstawie powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę T. P.