III SA/Lu 491/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać J. M. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W złożonej skardze skarżąca zwróciła się m.in. z wnioskiem o ustanowienie adwokata. Do skargi skarżąca załączyła m.in. kserokopię decyzji KRUS o wysokości renty z dnia 26 marca 2014 r. Skarżąca wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz wniosku, zaznaczając (rubryka 3.5), że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikającą z nadesłanych dokumentów sytuację materialną strony skarżącej uznać należy, że jej żądanie przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca utrzymuje się z renty rolniczej w wysokości [...] zł brutto, tj. [...] zł netto, a po dokonaniu potrąceń kwota do wypłaty wynosi [...] zł (wg. decyzji KRUS z dnia [...] r., załączonej do skargi). Zamieszkuje u córki, jednakże nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego. Skarżąca nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jest osobą schorowaną, po przebytym leczeniu [...]. Odnośnie kwoty pozostającej w depozycie sądowym, skarżąca wyjaśniła, że nie może jej podjąć z uwagi na skargę kasacyjną od orzeczenia o dziale spadku. Mając na uwadze powyższe okoliczności (niski dochód skarżącej, zły stan zdrowia, brak majątku) uznać należy, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.