III SA/Lu 496/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych postanawia : przyznać J. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów finansowych. Wykazał, że na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł netto składa się jego renta w wysokości [...] zł oraz emerytura żony w kwocie [...] zł. Dodatkowo w piśmie z dnia 23 maja 2014 r. skarżący podniósł, że jest osobą starszą i schorowaną ([...],[...] i inne schorzenia związane z [...]). Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną skarżącego stwierdzić należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wraz z żoną utrzymują się jedynie z niskich świadczeń emerytalno-rentowych, które przeznaczają w całości na niezbędne koszty utrzymania, w tym: wyżywienie, leki i suplementy diety, środki czystości, ubrania, telefon i media. Skarżący nie posiada majątku, ani żadnych zasobów finansowych, które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów niniejszego postępowania. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ubocznie zaznaczyć należy, że niniejsze postanowienie o przyznaniu prawa pomocy nie działa wstecz. W związku z tym orzeczone postanowieniem zwolnienie od kosztów sądowych nie obejmuje wpisu sądowego od wniesionej skargi, ponieważ skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 26 maja 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), tj. po upływie 7-dniowego terminu wyznaczonego zarządzeniem z dnia 9 maja 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.