III SA/Lu 497/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie rejestracji samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 października 2006 r. M.J., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie rejestracji samochodu osobowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie i załączyło do niej odpowiedź na skargę, w której wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia służących w postępowaniu administracyjnym, uznając jednocześnie pismo M.J. za skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w sprawie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że z treści pisma M.J. wynika jednoznacznie, że zaskarża on odmowę wznowienia postępowania wyrażoną w decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2006 r. i że skargę wnosi za pośrednictwem kolegium. Natomiast nie wynika z niej, by skarżył on postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w sprawie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, jak podniosło kolegium w odpowiedzi na skargę. W ocenie sądu skarga M.J. z uwagi na brak wyczerpania przez stronę w postępowaniu administracyjnym służących jej środków zaskarżenia jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy). Powyższe oznacza, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga wyczerpania określonego w przepisach proceduralnych regulujących postępowanie administracyjne, w którym został wydany kwestionowany akt, środka zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie decyzja Prezydenta Miasta nr [...], który działał w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] – jako organ pierwszej instancji, wydana została w dniu 14 września 2006 r. Od decyzji tej służyło stronie odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W świetle art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi M.J. więc nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym służących w świetle obowiązujących przepisów prawa od decyzji z dnia [...] września 2006 r., tj. nie złożył odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zatem nie służy mu prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ową decyzję. Dopiero prawidłowe odwołanie się przez stronę od decyzji do organu wyższego stopnia (art. 127-129 Kodeksu postępowania administracyjnego) i wydanie rozstrzygnięcia przez organ wyższego stopnia, w tym przypadku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze– dałoby stronie uprawnienie do złożenia skargi do sądu administracyjnego i zweryfikowania postępowania administracyjnego przez sąd. Z uwagi na formalną niedopuszczalność skargi nie może zostać ona poddana merytorycznej ocenie pod względem zasadności zarzutów wobec skarżonej decyzji i prawidłowości orzeczenia przez Prezydenta Miasta odmowy wznowienia postępowania, dlatego podlega odrzuceniu. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 wyżej wskazanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.