III SA/Lu 503/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2016 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2016 r., nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz M. S. [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie przyznania M. S. płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2016 w wysokości 648,88 zł. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnił, że z art. 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 wynika, że pomoc jest przyznawana na wniosek o jej przyznanie. Powyższy przepis oznacza, że płatność przyznawana jest w granicach żądania złożonego przez stronę we wniosku o przyznanie płatności ONW. Strona ubiegała się o przyznanie płatności ONW do działek rolnych o łącznej powierzchni 42,30 ha. Weryfikacja wniosku strony z dnia [...] maja 2016 r. wykazała, że powierzchnia stwierdzona do przyznania płatności ONW strefa nizinna I wynosi 26,83 ha. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną), a powierzchnią stwierdzoną wynosiła 15,47 ha (57,66%). Z płatności należało bowiem wykluczyć działki rolne S, SS, T, TT oraz U (o łącznej pow. 15,30 ha) zakwalifikowane do strefy nizinnej II (z uwagi na ich położenie na terenie gminy S., w miejscowości N. O.) oraz część powierzchni działek E, F, I, M oraz CC z powodu zawyżenia ich obszaru o 0,17 ha (razem 15,47 ha). Różnica między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną uzasadniała na mocy art. 19a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 zastosowanie kary administracyjnej i udzielenie wsparcia na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o wartość 1,5 raza większą od stwierdzonej różnicy. Powierzchnia uprawniająca do płatności ONW została ustalona następująco: 26,83 ha – (1,5 x 15,47 ha) = 3,6250 ha. Stawka płatności ONW strefa nizinna I wynosi 179,00 zł za 1 ha. Przyznano więc płatność w kwocie 648,88 zł (3,6250 ha x 179,00 zł). Odnosząc się do odwołania wniesionego od decyzji organu I instancji, Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR dodatkowo stwierdził, że wnioskodawca jest zobowiązany do deklarowania działek, upraw i ich rodzaju, zgodnie ze stanem faktycznym. W skardze M. S. zarzucił, że doszło do rażącego naruszenia prawa (i ma zastosowanie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), poprzez błędne zastosowanie przepisu 19 ust. 1 rozporządzenia UE nr 640/2014 i naliczenie kar z tytułu nieprawidłowego przyporządkowania działek rolnych do strefy ONW. Skarżący podniósł, że naruszono art. 107 § 3 oraz art. 11 k.p.a. i wskazane w tych przepisach podstawowe reguły dotyczące uzasadniania decyzji administracyjnych, w szczególności poprzez brak pouczenia o niewspółmiernych do rozmiaru zawinienia przez beneficjenta konsekwencjach nieprawidłowego zakwalifikowania działek do poszczególnych stref ONW. W uzasadnieniu zarzutów i wniosków skargi skarżący podniósł, że organ nie był uprawniony do tak drastycznego obniżenia płatności ONW. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Sąd zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Pomoc w ramach płatności ONW jest przyznawana na wniosek rolnika. Zasada ta wynika z treści art. 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Stosownie do art. 14 ust. 1 cyt. ustawy, pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1. Warunki i tryb przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej określa powyższa ustawa (art. 14 ust. 2). Na podstawie jej art. 45 ust. 1 pkt 1 wydano rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Stosownie do § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, płatność ONW przysługuje rolnikowi, jeżeli : 1) spełnia on warunki określone w art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.; 2) łączna powierzchnia użytków rolnych, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha; 3) został rolnikowi nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Stosownie do § 2 ust. 2 pkt 2 omawianego rozporządzenia, płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych położonych na obszarach ONW. Wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha użytków rolnych i powierzchni użytków rolnych, do których przysługuje płatność ONW, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności (§ 3 ust. 1). Przy ustalaniu wysokości płatności ONW uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (§ 3 ust. 2). W myśl § 3 ust. 3, płatność ONW jest przyznawana rolnikowi w wysokości: 1) 179 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej I, 2) 264 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej II, 3) 264 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu ze specyficznymi utrudnieniami, 4) 450 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu górskiego - stanowiących stawki podstawowe. Kwotę płatności ONW oblicza się, biorąc pod uwagę użytki rolne położone na obszarach ONW, dla których obowiązują stawki podstawowe - w kolejności od najwyższej do najniższej (§ 4 ust.1). Z treści art. 48 ust.1 rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 wynika, że państwa członkowskie mogą przyznawać płatność rolnikom, którzy są uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej, o których mowa w rozdziale 1, i których gospodarstwa rolne są w całości lub częściowo położone na wyznaczonych przez państwa członkowskie - zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 - obszarach o ograniczeniach naturalnych. W świetle załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, działki rolne z terenu gminy S. są położone na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej II, zaś tereny gminy U. zaklasyfikowano do obszaru ONW typu nizinnego strefy nizinnej I. Stosownie do art. 19a ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów systemów pomocy przewidzianych w tytule III rozdział 1, 2, 4 i 5 oraz tytule V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz środków wsparcia, o których mowa w art. 30 i 31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia, pomoc lub wsparcie oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o wartość 1,5 raza większą od stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % zatwierdzonego obszaru lub dwa hektary. W ramach uprawnień określonych w art. 39 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności – organ władny jest dokonać weryfikacji informacji podanych we wniosku rolnika oraz zbadania warunków kwalifikowalności działek rolnych. Przepis ten w ust. 1 przewiduje, że kwalifikowalność działek weryfikuje się za pomocą wszelkich odpowiednich środków. Powyższe unormowanie oznacza, że sprawdzanie kwalifikowalności dokonuje się między innymi na podstawie wyników kontroli terenowej i kontroli administracyjnej wniosków o wsparcie. Ze wskazanych uregulowań wynika, że obowiązkiem organów ARiMR jest dokładne przeanalizowanie treści wniosku rolnika oraz uwzględnienie specyficznego charakteru płatności ONW. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego spełniał wymagania przewidziane w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. oraz wymogi wskazane w art. 14 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności. Ten ostatni przepis określa treść pojedynczego wniosku o płatność i przewiduje między innymi, że wniosek ma zawierać wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności pomocy finansowej. Uwadze orzekających organów umknęło, że kontrole administracyjne, środki i kary wprowadza się w takim zakresie, w jakim jest konieczne dla zapewnienia właściwego stosowania prawa wspólnotowego (art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich. Skuteczny jest więc zarzut skargi o drastycznym zmniejszeniu płatności (i przyznaniu płatności w kwocie 648,88 zł do obszaru 3,6250 ha). Celem płatności ONW – jak to wynika z art. 31 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 – jest zrekompensowanie utraconych dochodów związanych z ograniczeniami dla produkcji rolnej na danym obszarze. Powyższe uregulowanie określa, że płatności dla rolników na obszarach górskich i innych obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami udzielane są rocznie na hektar użytków rolnych w celu zrekompensowania rolnikom wszystkich lub części dodatkowych kosztów i utraconych dochodów związanych z ograniczeniami dla produkcji rolnej na danym obszarze. Skarżący deklarował działki rolne o łącznej pow. 42,30 ha i domagał się przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW). Zgłoszone do płatności działki rolne położone na terenie gminy U. (strefa nizinna ONW I) oraz gminy S. (strefa nizinna ONW II) generalnie kwalifikują się do płatności ONW. Wykluczenie działek rolnych - S, SS, T, TT oraz U - o łącznej pow. 15,30 ha (z uwagi ich położenie w miejscowości N. O., gmina S.) z powierzchni zatwierdzonej było czynnością nieprawidłową z następujących powodów. Po pierwsze, przy analizowaniu wniosku oraz ustalaniu wysokości płatności ONW należało mieć na uwadze powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar. Po drugie, płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych położonych na obszarach ONW. I po trzecie, wykluczenie działek rolnych o powierzchni 15,30 ha zlokalizowanych w "strefie ONW" pozostaje w sprzeczności z celem tej płatności, zdefiniowanym w art. 31 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013. Pomniejszenia obszaru zatwierdzonego obejmującego działki zlokalizowane na terenie gminy U. również nie daje się pogodzić z celem spornej płatności. Dodatkowo ponieść należy, że organ przyznając płatność ONW w tak istotnie zmniejszonej wysokości stwierdził, że wnioskodawca część działek rolnych zgłoszonych do płatności ONW zadeklarował na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej I, w sytuacji, gdy faktycznie działki te usytuowane były na obszarze nizinnym ONW typu nizinnego strefy nizinnej II. W ocenie Sądu, stanowisko takie nie było prawidłowe, albowiem błędne zadeklarowanie przez beneficjenta (rolnika) działek na innym typie obszaru ONW niż właściwy nie skutkuje wadliwością tego rodzaju, w której wniosek nie zawierałby wszystkich informacji niezbędnych do ustalenia kwalifikowalności pomocy finansowej. Należy zwrócić uwagę, że wymagany przez organ dopiero od 2016 r. obowiązek wskazania we wniosku o przyznanie płatności ONW – strefy ONW przypisanej do poszczególnych działek, nie znajduje należytej podstawy normatywnej w obowiązujących przepisach prawa. Obowiązku takiego nie statuują bowiem wprost ani przepisy prawa krajowego, ani też przepisy prawa wspólnotowego. W szczególności, obowiązku przypisania we wniosku o przyznanie płatności działek rolnych do poszczególnych typów obszarów ONW nie przewiduje ani rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, ani też przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Oczywistym jest, że obowiązkiem osoby ubiegającej się o przyznanie płatności pozostaje złożenie wniosku, który będzie zawierał wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności pomocy finansowej. Do informacji takich nie można jednakże zaliczyć informacji dotyczących przypisania przez rolnika działek rolnych objętych wnioskiem do poszczególnych typów obszarów ONW, z tej podstawowej przyczyny, że kwestia ta została uregulowana normatywnie, albowiem wykaz obszarów ONW zaliczonych do poszczególnych typów został określony w załączniku do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (§ 3 ust. 7 rozporządzenia ONW). Płatność ONW przyznawana jest beneficjentowi (rolnikowi), który prowadzi działalność rolniczą na obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami i deklaruje do płatności ONW działki rolne położone na tych obszarach. Płatność przyznawana jest na wniosek. Obowiązkiem rolnika pozostaje zatem złożenie wniosku o przyznanie płatności ONW, z czego skarżący się wywiązał (k. 7 akt adm.). We wniosku rolnik musi również zadeklarować działki rolne zgłoszone do płatności ONW, na których beneficjent prowadzi działalność rolniczą i które położone są na obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, czego skarżący również dokonał (k.13-19 akt adm.). To zaś, czy dana działka rolna położona jest na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej I, czy też na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej II, ma wpływ jedynie na wysokość płatności ONW (§ 3 ust. 3 rozporządzenia ONW). Okoliczność ta nie ma wpływu na samo prawo do płatności ONW, lecz jedynie na jego wysokość. Co istotniejsze, kwestia przyporządkowania poszczególnych obszarów kraju do danych typów obszarów ONW, w tym w szczególności do stref nizinnych I i stref nizinnych II, uregulowana została w sposób normatywny, poprzez sztywne przypisanie gruntów położonych na terenie poszczególnych gmin do ściśle określonych typów obszarów ONW. Tym samym, niewskazanie we wniosku o płatność ONW typu obszaru ONW przypisanego do danej działki rolnej, jak też ewentualnie błędne oznaczenie typu obszaru ONW, nie wyklucza dokonania przez organ prawidłowej kwalifikowalności pomocy, albowiem oceny wniosku w tym zakresie i tak dokonać należy w oparciu o przepisy powszechnie obowiązującego prawa, tj. § 3 ust. 7 rozporządzenia ONW w zw. z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Z tych też przyczyn, zawartych we wniosku o płatność informacji dotyczących przyporządkowania działek rolnych do poszczególnych typów obszarów ONW nie można uznać za informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności płatności ONW. Podkreślić należy również, że zadeklarowanie we wniosku o płatność określonych działek rolnych do poszczególnych typów obszarów ONW nie prowadzi do złożenia innego rodzajowo wniosku niż wniosek o przyznanie płatności ONW. Ubiegając się o przyznanie płatności w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" rolnik składa wniosek o przyznanie płatności ONW. Nie składa się natomiast wniosków o przyznanie płatności ONW I, ONW II, czy też ONW typu górskiego. Wyróżnienia te dotyczą bowiem jedynie poszczególnych typów obszarów ONW, a nie odrębnych rodzajowo wniosków o przyznanie pomocy finansowej. Tym samym też nawet błędne oznaczenie we wniosku typów obszarów ONW poszczególnych działek rolnych nie zmienia istoty wniosku, który nadal pozostaje wnioskiem o przyznanie płatności ONW i dotyczy wszystkich działek rolnych zadeklarowanych do płatności ONW, niezależnie od ich przyporządkowania do poszczególnych typów obszarów ONW. W takiej sytuacji nie można zatem uznać, że rozstrzyganie przez organ w decyzji co do wszystkich działek rolnych zadeklarowanych w ramach płatności ONW, lecz błędnie przypisanych przez rolnika do poszczególnych typów obszarów ONW, byłoby równoznaczne z orzekaniem bez żądania strony, czy też orzekaniem ponad żądanie strony. Rozważania te dotyczą wykluczenia z płatności działek rolnych S, SS, T, TT, U o łącznej pow. 15,30 ha. Nie odnoszą się natomiast do stwierdzonego i udokumentowanego przedeklarowania przez skarżącego powierzchni działek rolnych E, F, I, M oraz CC o 0,17 ha (położonych strefie nizinnej I ONW). Z tych też względów nieskuteczne okazały się zarzuty skargi i wnioski dotyczące wadliwego obliczenia wykluczonej powierzchni w odniesieniu do działek rolnych (E,F,I,M,CC). Nieścisłości te wynikają z oczywistej omyłki organu odwoławczego i nie budzi większych wątpliwości w świetle akt sprawy, że stwierdzona powierzchnia działki CC wynosiła nie 0,05 ha – jak to wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji – ale 0,32 ha (powierzchnia zadeklarowana tejże działki wynosiła 0,37 ha). Zatem wykluczono w tym przypadku pow. 0,05 ha, a nie jak to skarga podnosi, że organ I instancji obniżył powierzchnię działki CC o 0,05 ha a organ odwoławczy "był bardziej hojny" zmniejszając tę działkę o 0,32 ha. W tych okolicznościach skontrolowana decyzja, podobnie jak i orzeczenie organu I instancji jest rozstrzygnięciem wadliwym. W przeprowadzonym postępowaniu naruszono zasadę praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...). Nieprawidłowo i bez uwzględnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznano bowiem wniosek skarżącego o przyznanie płatności ONW. Przy ponownym załatwianiu wniosku skarżącego rzeczą organów będzie zastosować się do powyższych uwag. Przede wszystkim organ odniesie się do zagadnienia związanego z obszarem zatwierdzonym do płatności, zdefiniowanym w art. 2 ust. 1 pkt 23 rozporządzenia nr 640/2014. Organ uwzględni także dyspozycję art. 5 ust. 2 lit. b/ ww. rozporządzenia dotyczącą maksymalnego kwalifikowalnego obszaru do celów środków obszarowych, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Według wspomnianego załącznika, płatność ONW nie jest związana z produkcją. Organ ponownie oceni wniosek skarżącego w kontekście wszystkich materialnoprawnych kryteriów kwalifikowalności związanych z warunkami przyznania pomocy i przeanalizuje kwestię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru z uwzględnieniem faktu, że z mocy samego prawa działki rolne skarżącego zaklasyfikowano do obszaru ONW typu nizinnego I i II. Obszar ten wyznaczono jako obszar z ograniczeniami naturalnymi i innymi szczególnymi ograniczeniami - art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...), płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami dotyczą: a) rekompensaty na obszarach górskich, b) rekompensaty na rzecz innych obszarów charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami naturalnymi, c) rekompensaty na rzecz innych obszarów charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami; Jak wyżej wykazano organ jest związany treścią żądania strony w zakresie wnioskowanej pomocy (art. 22 cyt. ustawy). Wniosek skarżącego zinterpretowano jednak w sposób zbyt formalistyczny i niesłusznie przyjęto, że deklaracja wszystkich działek do płatności ONW strefa nizinna I uprawnia organ ARiMR do nałożenia "sankcji" obszarowej w trybie art. 19a ust.1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. Stosownie do podstaw obliczania odnośnie do płatności obszarowych i treści art. 18 ust. 6 rozporządzenia nr 640/2014, bez uszczerbku dla kar administracyjnych zgodnie z art. 19, w przypadku wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność w ramach systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego, jeżeli obszar zgłoszony przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego dla tej grupy upraw. Z tych przyczyn zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2017 r. podlegała uchyleniu na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."). Stosownie do art. 135 p.p.s.a. z obrotu prawnego należało wyeliminować decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.