III SA/Lu 505/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automacie poza kasynem gry – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2014 r. (jako datę decyzji organu I instancji omyłkowo wskazano 27 listopada 2014 r.), nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Skarżąca w niniejszej sprawie wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2014 r., nr , a więc decyzji I instancji. Na wstępie wyjaśnić zatem należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny wyżej wymieniony przepis swoją treścią obejmuje nie tylko zaskarżone do sądu rozstrzygnięcia organu, ale również decyzję I instancji, jak i akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (vide komentarz do art. 61, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek [w]: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2009, str. 208). Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W niniejszej sprawie skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] powołuje się na art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże wniosek nie zawiera uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w tym przepisie – niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca ograniczyła się do stwierdzenia, że wykonanie decyzji I instancji o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000,00 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry skutkować będzie wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji w sytuacji, gdy kapitał zakładowy spółki wynosi [...] zł, doprowadzi do utraty płynności finansowej i uniemożliwi prowadzenie dalszej działalności gospodarczej. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji I instancji nie przywołała żadnych konkretnych dowodów i okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca w istocie nie wskazała jaka to będzie szkoda i jakie będą jej rozmiary. Tymczasem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak wskazania przez skarżącą jakichkolwiek argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez sąd decyzji I instancji uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania decyzji I instancji.